‘Stem Vee’

(Stemvee: zelfstandig naamwoord. Politiek pejoratief kiezers die in de visie van de waarnemer zich door gewetenloze politici in hun stemgedrag laten beïnvloeden).

Elke stem met rood potlood

binnen een afgebakend hokje

getuigt in hoge mate

van hokjesgeest


Elke stem buiten alle afgebakende

hokjes getuigt van inzicht


Stem geen vee, stemvee

als stemveelemmingen

torenhoog, torendiep

de afgrond in


Stemadvies


Stem allen op Stephen Hawking

(1942 – 2018, wetenschappelijk

en medisch wereldwonder)


Met thans zijn vele aardse

wetenschappelijke volgelingen


Stem op zijn Universele licht

in deze duisternis op aarde

vol van zwarte (oorlogs)gaten


Stem op Stephen HawKING

onze enige wetenschappelijke

hoop in deze bange dagen


Jim Postma

Kees Versteeg :
Of time ;-)

zaterdag 17 maart 2018

Kees Versteeg :
Deze Kopstoot van Jim maakt het verleidelijk om onderstaande link te geven. Over Schuivende Hemellichamen boven Rotterdam en Hawking-links. Uit 1996. https://www.tijdschrift-de-as.nl/documenten/de_AS_114.pdf

Maar meer mensen in Rotterdam hebben iets met Hawking. Zoals Rini Biemans, kandidaat-raadslid voor Stadsinitiatief Rotterdam. Uit 2011.
http://www.rinibiemans.nl/read/antenne_item/id/173558/nieuwjaarsessay-2011-de-theorie-van-alles

Ook in 2018 blijft die speurtocht van natuurkundigen naar een zogeheten Theorie van Alles de verbeelding prikkelen. Dat komt omdat Stephen Hawking op een briljante manier deze speurtocht inzichtelijk heeft gemaakt voor niet-natuurkundigen. Gezien de armoedige kwaliteit van het hedendaagse politieke debat, zouden ook vooral politici nog eens "A brief history of times" moeten lezen.

zaterdag 17 maart 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties