KOPSTOOT

Nieuw

Lees verder

Jobweg

Jobweg Cohen gooit dus toch de handdoek Ziek en zwak en grijs en grauw Maar hij riep nog pas i[...]

Vertrek Cohen

Vertrek Cohen Daar gaat hij dan, onze Job hij gaat ons nu verlaten Is de PvdA in alle staten ?[...]

Guidetti

Guidetti In goaltjes stelen ben je groot Maar nu ook echt een rund Als je zo met je tattoo stu[...]

Bedolven

Bedolven Friso ging skiën, ook al was dat dom Al het and’re nieuws verbleekt Het is wat ied[...]

Onderzoek

Onderzoek Een man 75 krijgt celstraf Weliswaar voorwaardelijk, maar toch Hulp bij zelfdoding, ed[...]

Poeslief

Poeslief Een Amerikaan slachtte acht katten En at ze daarna lekker op Maar hij had ook nog een[...]

Gebeten

Gebeten Job is weer de hond die wordt gebeten O nee, hij is geen stemmentrekker Ook niet een a[...]

Geld

Geld Economisch moeten we weer ‘schrobben’ Dus meer besteden? Nee, dat niet Want lenen, da[...]

Down Under

Down Under In Australië is een man van 22 jaar Veroordeeld tot 600 euro boete Hij toonde z’n [...]

Hik

Hik Euthanasie uitspreken op een bierviltje Het kan, je wens geldt net zo goed Dus zeg maar ru[...]

Social media

KOPSTOOT

Nagekomen Pinksterverhaal

(door Torcque Zaanen)

Er waren eens twee broers. De oudste, een harde werker, fanatieke kerkganger, geen slecht woord over te zeggen. Zijn broer daarentegen zoop als een ketter, hoerde en snoerde, werkschuw, en deed alles wat God (of de priesters) verboden hadden. De oudste broer waarschuwde de jongste dat als hij zo door zou gaan, hij nog eens in de “Hel” zou komen. De jongste lachte hem dan alleen maar uit.

Op een dag was het zover. Na het drinken van z’n laatste borreltje werd de koets geprepareerd om hem naar zijn laatste rustplaats te begeleiden die, gezien zijn levensstijl, niet meer en niet minder dan de “Hel” betekende. Na enkele jaren in de “Hel” doorgebracht te hebben besloot hij op een dag wat verkoeling te zoeken en de benen te strekken. Na een kleine wandeling kwam hij bij een stenen muur die volgens zijn gevoelens weleens de scheiding tussen “Hemel” en “Hel” zou kunnen zijn.

Bij nader onderzoek ontdekte hij zowaar een stoffig raampje. Hij maakte het schoon en toen hij er doorheen kon kijken, kreeg hij bijna een hartstilstand. Het leek het er even op dat hij voor de tweede keer de kraaienmars zou blazen. Want wat zag hij daar, door dat smoezelige raampje... ja, z’n oudste broer, de broer die altijd zo netjes was geweest, hard gewerkt had, altijd trouw naar de kerk ging, die broer stond daar met een bezem in z’n handen, bezweet als een otter de grond te boenen.


Om de aandacht te trekken van z’n broer klopte hij met een rond slingerende bierfles zo hard hij kon op het raampje. Als bij toeval keek zijn broer op om te zien waar dat geklop vandaan kwam en zo keek hij zijn jongere broer in de ogen. Wat een verrassing, ja, hij was er wel blij mee, het was alleen jammer dat de afscheiding ertussen zat.

Ook al ging het moeilijk, ze konden toch nog wat ervaringen uitwisselen. De oudste broer maakte zich ook nu nog zorgen over z’n broertje, maar deze wuifde alle zorgen weg door te zeggen dat hij het enorm getroffen had: ‘al mijn vrienden en vriendinnen zijn hier, de hoertjes, de kroegbaas, ja eigenlijk iedereen en we vermaken ons best, alle drank is gratis, lekker eten en noem maar op, nee ik heb het best naar mijn zin.’

‘Maar tussen twee haakjes, wat doe jij daar in hemelsnaam met een bezem in je handen?’ ‘Nou, ja,...eh, kijk…’ begon z’n oudste broer verlegen, ‘het is hier erg groot en de boel moet schoon gehouden worden. Iemand moet het toch doen.’ ‘Hoe bedoel je, doen die anderen dan helemaal niks?’ De oudste broer keek hem vragend aan: ‘Hoe bedoel je: die anderen, welke anderen?’ ‘Nou gewoon,.. de anderen.’ ‘Nou nee,.... er zijn geen anderen, ik ben hier helemaal alleen.’ En hij nam zijn bezem weer op en veegde rustig door alsof hij zijn hele leven niets anders had gedaan.


  • Nieuw

  • Reacties