‘Moppentappen internationaal’

In de chique wijk Hillegersberg belt een Marokkaan aan bij het woonhuis van de plaatselijke chirurg. Als hij open doet zegt de Marokkaan: ‘Dag buurman, ik ben je nieuwe buurman van de overkant. U weet wel van het perceel dat te koop stond. Dat stuk grond heb ik gekocht en nu wil ik er gaan bouwen.’

De chirurg schrikt hier even van. Dan zegt de Marokkaan: ‘Maakt u zich geen zorgen. Ik ga daar écht geen moskee bouwen, maar een prachtig mooi huis, zoals de uwe. Mag ik even binnen komen?!’

Vervolgens laat de toch nog geschrokken chirurg de Marokkaan binnen onder het mom van: ‘Liever vrede in deze buurt, dan oorlog!’ De Marokkaan is uiterst dankbaar voor dit vredevolle welkom en begint driftig aantekenen te maken over het gehele interieur van het huis van de chirurg.

Na een half jaar van bouwwerkzaamheden komt de Marokkaan terug bij zijn buurman. Die kijkt zijn ogen uit als hij de nieuwbouw ziet van de Marokkaan. Dan stamelt de chirurg: ‘Maar uw huis lijkt nu als twee druppels water op de mijne.’

De Marokkaan wrijft zich van plezier in zijn handen en antwoordt: ‘Dat klopt helemaal, buurman. Ik heb zogezegd een kopie gemaakt van uw huis, zodat wij beiden geen ruzie kunnen maken. Toch is het nu zo dat mijn huis twee ton meer waard is dan de uwe…’.

De chirurg staat nog steeds vol ongeloof te kijken naar de overkant. Dan zegt hij stomverbaasd: ‘Hoezo is uw huis, een duplicaat van de mijne, nota bene twee ton meer waard?’…

Zegt de Marokkaan lachend: ‘Als ik straks mijn huis verkoop kan ik ten minste zeggen dat ik woon tegenover een chirurg. En als u straks gaat verkopen ziet iedereen dat u woont tegenover een Marokkaan!’

Sinds geruime tijd heb ik in dit Rotterdamse horeca- en uitgaansleven de bijnaam van: ‘Moppentapper’. Omdat ik altijd liever mensen zie lachen, dan huilen.

Dank zij mijn uitvoerige netwerken in deze stad, zowel in kerk als in kroeg, (‘De kroeg blijft altijd mijn kerk’) hoor ik vaak de laatste kroeg anekdotes. Vaak grof, beledigend en meestal ook zeer discriminerend. Maar zo blijkt steeds weer uit de ‘keerzijde van de medaille’, worden ‘wij’ in deze vaak net zo veel ‘gediscrimineerd’ als de ander.

Moraal van dit verhaal: ‘Of je nu Moslims beledigt of Joden of Christenen of zelfs de totaal onschuldige Buddah’s, het is altijd wat.’ Zolang er nog maar écht sprake is van pure humor hoeft niemand zich in deze beledigd te voelen. Integendeel! Lachen en nog een lachen in de volksmond is de allerbeste remedie voor onze zogenaamde ‘integratie.’

Onze culturen zullen onderling altijd blijven verschillen dat moeten wij gezamenlijk vooral zo houden.

Vorige week weer hoorde ik zo’n ‘terrasmop’ waarvan ik dacht, ‘moet ik hier nu om lachen, of om huilen.’

De ‘mop’ ging als volgt van de horecabaas: ‘Sinds vorige week heb ik mijn fiets maar weer op slot gezet!’

Ik vroeg bijzonder naïef in deze: ‘Hoezo?’

Horecabaas gnuivend: ‘Ja, sinds die tijd is toch de Ramadan afgelopen!’

Als klankbord lag ik deze mop nu voor aan mijn zeer gemêleerde gezelschap op het vaak zonovergoten terras van café De Bel in de Pijnackerstraat. Tot eigenlijk mijn verbazing keurde dit terras (met politiek van links en van rechts) deze ‘mop’ goed als kunnende door de beugel…@@@

Reeds eerder voerde ik in het kader van integratie discussies in horeca-gelegenheden met Surinamers, Antillianen en vooral met Marokkanen en Turken.

Mijn vraag was steevast: ‘Zoals wij dus moppen tappen in het café, hoe zit het met jullie humor?! Vertel ons eens een mop?’

Mohammed, de Turk nam hierin spontaan het voortouw. Hij vertelt zijn mop: ‘Er komt een Turk wonen op de Nieuwe Binnenweg. Hij moest daarvoor 450 euro aan huur per maand betalen. Maar dat vertrouwde hij niet…

De volgende dag belt hij aan bij zijn Hollandse buurman. Als die beneden is gekomen zegt hij tot hem: ‘Mijn naam is Mohammed. Ik zijn jouw nieuwe boerman. Ik vrage mij nu af: ‘Hoeveel betalen jij voor je hoer?!’

Jim Postma

Hans Roodenburg :
Prachtige moppen. Maar de beste vind ik nog steeds die van de Turk en zijn 'hoer'.

donderdag 06 jul 2017

Jim Postma :
Lenin ligt op zijn sterfbed. Stalin komt er naast zitten. Dan opent Lenin nog een keer zijn ogen, ziet Stalin en vraagt hem: 'My dear Stalin. Who will be my successor?!'
Stalin antwoordt: 'My dear commerade Lenin, don't worry! Ofcourse I be your successor!'
Lenin in zijn laatste ademtocht: 'But Stalin! Will the peeple (people) folluw you?!'
Stalin antwoordt: 'Don't worry, commerade Lenin. If the people will not follow me...

They will follow you!'

donderdag 06 jul 2017

Jim Postma :
Het is wit en het kruipt door de woestijn?...@@@





ARTSEN ZONDER LENZEN!

donderdag 06 jul 2017

Jan Tak :
Komt een Marokkaan bij een sutohandelaar,
Jij 20 jaar oude auto kopen?
Laat maar zien zegt de handelaar en loopt er omheen.
Alles is spick en span en op de teller staat 500 km.
Waar heb je die kar voor gekocht vraagt de handelaar.
Voor mijn werk meneer
Voor mijn werk menerr

woensdag 05 jul 2017

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Kaarten voor Sint Maarten


Het hele land staat bol,

van aandacht voor Sint Maarten

Niets is de Nederlanders te dol,

zoals de actie "Kaarten voor Sint Maarten ",

Het gironummer van het Rode Kruis,

groeit gestaag de hele dag

Hun schatkist puilt nu beduidend uit,

De vraag is voor wie is het hulp,

en voor wie gewoon buit.


Geert-Jan Laan

  • Nieuw

  • Reacties