‘Spookhuis’ St. Franciscus

6542-spookhuis-st-franciscus (Door Jim Postma)

Onze verslaggever Marcella Deen heeft hier laatst op de pagina een verhaal gemaakt over haar ervaringen in het St. Franciscusziekenhuis oftewel Spookhuis. Niet misselijk wat zij allemaal daar heeft moeten doorstaan. ‘Spooky’, op zijn minst gezegd. Hierop zijn (zie elders op deze pagina) veel reacties binnen gekomen.

Een daarvan was van St. Franciscus Team Marketing en Communicatie van het ziekenhuis zelf. Marcella Deen werd hierop verzocht contact op te nemen met dit team, maar zonder vermelding van de naam als contactpersoon. Ook werd een telefoonnummer op gegeven om naar toe te bellen, eveneens zonder naamsvermelding.

Ja, zo gaat dus een ziekenhuis tegenwoordige met je om. Wel weten wie jij bent met naam en toenaam, maar zelf anoniem blijven als ‘Team’. En dan met al die dure woorden erbij, nota bene in het Engels (onze zuiderburen doen dit stukken beter!). Marketing en Communicatie?!

Vallen patiënten tegenwoordig onder Marketing, zoals slachtvee bij het abattoir of andere puur commerciële instellingen? En van ‘Communicatie’ hebben ze dus bij het St. Franciscus geen enkele kaas gegeten.

Even de proef op de som nemen. Ik bel naar het St. Franciscus en krijg de receptie aan de lijn: ‘Ja, goedemiddag met het St. Franciscus.’

‘Ja’, goedemiddag’, antwoord ik, ‘u spreekt met Jim Postma. Mij is gevraagd om even contact op te nemen met Team Marketing en Communicatie.’

‘Ja’, antwoordt de receptioniste, ‘en wie moet u daar hebben?!’

‘Zoals ik al zei, het Team Marketing en Communicatie!’

Receptioniste: ‘Ja, maar dat is een heel Team. Die namen ken ik niet allemaal uit mijn hoofd en bovendien weet ik niet of zij vandaag aanwezig zijn!’

Ik: ‘Er stond alleen een telefoonnummer bij mevrouw, geen naam.’

Receptioniste: ‘Ja, alles goed en wel. Maar ik kan u niet doorverbinden als er geen naam bij staat. Dus u moet eerst de naam van de betreffende persoon en afdeling opvragen en pas dan kan ik u doorverbinden. Logisch toch…’.

Jim Postma

Jan Tak :
Nou breekt mijn klomp, krijg ik een belletje van het SFG. of ik morgen tijd heb om langs te komen. Verwijsnummers etc. het is allemaal intern geregeld.
Het lijkt Overtoom wel :-)

maandag 12 jun 2017

jim postma :
YES, beste Jeroen (wat ik ook tik, beste Jeroen nu dus wel!), bleef in mijn keyboards hangen Jerben...@@@ Uitermate vreemd, Jeroen!

Wij gaan hierin met zijn allen blootleggen wat bloot moet worden gelegd, tot aan de onderste en bovenste steen! Ik zweer het hier voor onze 'God Almachtige'.
Rechtvaardigheid moet ten alle tijden worden gedaan.
AMEN!

vrijdag 09 jun 2017

jim postma :
Maar in deze hebben wij met zijn allen nog godzijdank onze zeer vereerde en zeer waardige, haast edelachtbare, frater, pater en prater ons aller Jeroen Waardenburg!

Het wordt in deze ook de hoogste tijd dat ons aller frater, pater en prater, alsnog wordt Heilig verklaard.

Kom op Jeroen, je kan het!

vrijdag 09 jun 2017

Jan Tak :
Ach Jeroen het is net als met een kerk als je ze gelooft is het moeilijk vertrekken, maar ik denk dat je nu wel gelijk hebt. Overigens was dit zomaar een voorbeeld en niet echt levens bedreigend,

Ernstiger en nog steeds hetzelfde St. Franciscus, zo'n 15 jaar geleden was er een volksonderzoek op hartfalen ik dus ook een filmpje laten maken ze zagen een onregelmatigheid en ik werd verwezen naar een specialist in het dichts bijzijnde ziekenhuis het Zo St. F.
Daar werd een afwijking geconstateerd ik kreeg een berg medicijnen voorgeschreven en moest jaarlijks op controle tot plots de cardioloog afwezig was zg. met ziekenverlof.
Ik heb de man nooit meer terug gezien zelfs op internet leek hij niet meer te bestaan.
Een collega in het Ikazia had na een 2 uur durend compleet cardiologies onderzoek ( dat in in StF 3 bezoeken kostte) de uitslag " uw hart is prima in orde " Tja het zet je toch te denken.

En St Franciscus ik wil u vertrouwelijk wel de naam van de cardioloog noemen maar waarschijnlijk weet u dit wel.

vrijdag 09 jun 2017

Jan Tak :
Ik kom er jaarlijks op controle en ga er nooit weg zonder recept voor weer een ander medicijn, Omdat ik het idee kreeg dat ik daarvan niet altijd profijt had, besprak ik dit eind vorig jaar met de behandelend specialist die voorstelde dit door een collega te laten beoordelen.Hij gaf mij daarvoor een verwijsbrief.
Begin dit jaar belde ik voor het maken van een afspraak, de dame aan de lijs vroeg mij naar het verwijsnummer ik noemde allesop van de verwijsbrief maar niets was goed, toen werd mij verteld dat door digitalisering ze geen afspraak kon maken zonder nummer ik moest maar weer terug naar mijn specialist.
Maar mevrouw kunt dat niet even vragen de man zit bij u op dezelfde gang.
Daar kon ze niet aan beginnen@#$:--(

vrijdag 09 jun 2017

Jim postma :
Hierbij nog een kleine anekdote (die ik in een later verhaal nog uitvoerig zal gaan toelichten). De dag na mijn (kanker-)rugoperatie waarbij een karbonade werd weggesneden van 6 x 8 centimeter van zeker minstens twee á drie centimeter diep, werd ik na de operatie ingepakt in watten en al wat niet meer was. Daarnaast een levensgroot verband om mijn rechterbeen vanwege een huidtransplantatie voor mijn rug!
Nog niet eens een dag later had die aan alle kanten losgelaten. Transplantatie dus grandioos mislukt. Kom 's middags aan voor mijn beklag en herstel van de wonde, 'wordt weggestuurd!', als een melaatse.
Op eigen initiatief toen naar de Eerste Hulp gegaan en daarna keurig netjes ter plekke verbonden.
De volgende dag terug naar ST.F.G. met de grote excuses van de afdeling: 'Sorry, maar we hadden net toen een pizzaparty. maar natuurlijk hadden wij u nooit toen mogen wegsturen.'
Ik zweer het als de absolute WAARHEID, zo helpe mij God Almachtig!'

donderdag 08 jun 2017

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Jim Postma

Jim Postma (Rotterdam, 29-02-1948) is samen met Geert-Jan Laan in 2008 de papieren weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen begonnen, later gevolgd door deze elektronische krant.

Beide initiatiefnemers werkten daarvoor jarenlang als onderzoeksjournalisten bij de toenmalige dagkrant Het Vrije Volk.

Jim Postma werd in die tijd ook bekend van zijn dagelijkse rubriek ‘Stukgoed’, over de kleine dingen in het leven, die voor velen toch bijzonder belangrijk zijn. Zoals ‘normen en waarden’.

In dit kader onderscheidt hij zich de laatste paar jaar in weekkranten als columnist en recensent in het Rotterdamse kunstwereldje.

Ooit begon hij in 1965 als jong journalist bij de dagkrant De Rotterdammer en vertrok daarna voor zeven jaar naar Afrika als correspondent, onder meer voor Radio 1 en 2.

In de negentiger jaren, na het verlaten van het gefuseerde Het Vrije Volk begon Jim Postma met het maken van televisiedocumentaires. Een hele bekende, die hij samen maakte met fotograaf/filmer Paul Stolk, werd ‘Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB. (Waarderingscijfer 8.2 en met 2.4 miljoen kijkers).

Hieruit volgde de campagne voor jonge vuurwerkslachtoffers, ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. Dit leidde in die tijd tot aanzienlijk minder slachtoffers.

Andere televisiedocumentaires van Jim Postma, onder meer gemaakt in Afrika en in Mongolië, werden uitgezonden via de VARA, EO, AVRO/TROS, de BRT en CNN.

KOPSTOOT

Moskou gemist


Ruud Gullit en Dick Advocaat,

Waren helemaal paraat,

Zij zouden na het uitbuiken,

Die Wit-Russen een poepie laten ruiken,

Helaas werd het bijna nog gelijkspel

In de verlenging lukte het toch wel,

Maar het bleef een avond vol kommer en kwel,

Of het verder gaat wil je niet weten,

Maar Moskou moeten we maar vergeten.


Geert-Jan Laan


  • Nieuw

  • Reacties