Wilders uit’braak’

Wilders uit’braak’

‘Dit is een nep parlement’
is natuurlijk een rare uitspraak
voor een lid van het parlement

Maar ernstiger lijkt mij zijn uitspraak
dat Rutte 'bloed aan z’n handen heeft
als er in de komende jaren een aanslag
in Nederland zal plaatsvinden'

Rob Timmer

R.Sörensen :
Een parlement is een volksvertegenwoordiging. Merkwaardigerwijs is het woord volksvertegenwoordiger in politiek correcte kring een scheldwoord. Daar voelt men zich zeer verheven boven dat gewone volk, dat zowaar bezwaar maakt tegen de komst van duizenden gelukzoekers, die miljarden aan belastinggeld consumeren, dat voor onze eigen bevolking bedoeld is en die ons als dank “kafhir” minderwaardige ongelovigen vindt.
Geen land ter wereld, dat een moslim minderheid van meer dan 5% binnen haar grenzen heeft, kent rust en vrede. Logisch als je de moeite neemt je – zoals ik – verdiept in de grondslagen van deze religie c.q. politieke beweging.
Willens en wetens moslims onthalen, die onderweg al “Allah Akbar” roepen en christenen binnen hun gelederen discrimineren is meer dan naïef.
Begin eens met gewoon op Wikipedia het leven van hun profeet te lezen en vraag je daarna af of je mensen die hem als hun grote voorbeeld zien niet enigszins moet wantrouwen i.p.v. binnen je grenzen te halen.

maandag 21 sep 2015

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties