KOPSTOOT

Nazi-goud

Nazi-goud

Ons avondland begint
achter de spoorwegovergang bij Sobibor
waar in het huis met de rode raamkozijnen
de spoorwegwachter met zijn dochter woont

Ik ken de stilte in de donkere achterkamer
het traag gedender van de late treinen
de koelheid, waarmee ze zich ontkleedt
totdat haar lichaam raakt in andere handen

en vergeet…

De spoorbaan kreunt en rinkelt
de trein passeert – heel even dendert
zijn schaduw langs de vensters

de trein vol Nazi-goud…

/ voorbij / voorbij / voorbij



Manuel Kneepkens

Lees verder

Oranje boven

ORANJE BOVEN Ach..., zeg maar niets meer Jim Postma [...]

Wanvertoning

Wanvertoning Van Gaal zag in zijn Britse woning Oranje met een wanvertoning Hij zei: 'Ik ga maar vlug Naar Holland[...]

Vocht

Vocht Een dichter in tweeduizend negen liep zigzag door stromende regen zijn kleding kletsnat en hij ladderzat het za[...]

I have a dream

I have a dream Vannacht droomde ik dat ik met Martin Luther King wandelde in het Rosa Parks - park - vol zwart[...]

Blanke Bolt

[...]

Laudato si’ een evergreen

Laudato si’ een evergreen Vanochtend nam ik Broeder Tram naar zee maar helaas vergat ik Broeder Zwembroek Nu kon[...]

Niet storen

Niet storen Een man in Rotterdam geboren Liet zich als vreemdganger bekoren Zijn naam lekte uit Z’n vrouw nam een b[...]

Blackface

Blackface En altijd als Station Blaak nadert dringt binnen in de eenzaamheid van onze treincoupé een GrootAandeelh[...]

Vrolijk

Vrolijk In tegenstelling tot mijn chagrijnige buurman, die klein geschapen is, is de buurvrouw goed gemutst Do[...]

She likes weeds

She likes weeds Het moet, zegt justitie, gaan lukken het weedkwaad de kop in te drukken Die kans is het hoogst als [...]

Social media

KOPSTOOT

Strontschuit


Op ons terrasje in de Teilingerstraat (zijstraat Schiekade)

zit een bouwvakarbeider / aannemer

te oreren tegen een ‘takkenwijf’.


‘Alles wat ik in haar huis doe, is in haar ogen fout’,

zo steekt hij van wal.

Zodoende ben ik nu alleen al twee weken

met haar badkamer bezig.

‘Zeg ik’, waar wil je de spiegel hebben?’.

Zegt ze daar!

Zeg ik voor de tweede keer:

‘Weet je het nu zeker?’

Antwoordt zij: ‘Zeker!’

Teken ik het helemaal af, volgens haar wensen

en moet daardoor boren tegen keiharde tegels.

Breken er op de koop toe nog een tiental van mijn boortjes.

Eindelijk hangt nu de spiegel,

komt ze binnenlopen en zegt:

‘Hij moet toch een stukje hoger,

zodat die gelijk zit met het stopcontact.’


En zo gaat dat nu in dat pokkenhuis van dat pokkenwijf

al voor de honderdste keer. Om gek van te worden.


Het heeft mij een ding geleerd:

‘Je zit sneller op een strontschuit, dan in de gouden koets!’


JP


  • Nieuw

  • Reacties