KOPSTOOT

De Wereldwijde Ratrace


De tijd drinkt,

zuipt ons

allen uiteindelijk,


leeg


JP

Lees verder

Kunst met de grote K

Is de grote kunst van het weglaten Hoe meer je weglaat Hoe groter en hoe hoger de Kunst Zie hoe de zon als bi[...]

Howcome?

‘De kroeg is mijn kerk’ Er zijn van oudsher meer kroegen dan kerken Vanaf het jongste verleden nemen de kr[...]

Dodelijk

Roken is dodelijk Fijnstof is nog dodelijker JP [...]

‘KNVB-voetbalvolksverlakkerij’

Nadat dus eerst PSV, daarna Ajax en vervolgens weer Feyenoord voor de KNVB-beker werden uitgeschakeld, bleef Sparta[...]

HOGE NOOD BIJ DE ALDI

Sta bij de uitgang van winkelcentrum Eudokiaplein te wachten met mijn winkelwagentje vol dozen wijn en ander lekke[...]

‘Lullige Lidl’

Vanwege een zeer geraffineerde ‘hackerstruc’ is vlak voor de Kerst mijn computer gecrasht met alle nare gevolgen v[...]

GEEN WENSEN!

Dit wordt met ingang van dit Nieuwe Jaar onze nieuwe rubriek. Dus in plaats van Knipoog, voortaan Kopstoot. Zoals deze[...]

U allen de ballen!

Na de kater altijd weer boven water Rotterdam Vandaag en Morgen wenst u allen Zowel Vandaag als Morgen Een [...]

Eigen risico 2017


Wie het komende jaar tegen God botst ‘Wordt total loss’ verklaard, geheel volgens eigen risico JP [...]

KERST IN ALEPPO

Bommentapijten vliegen over spookstad Aleppo vol olievaten met spijkers Christus wordt opnieuw genageld Zijn Ke[...]

Social media

KOPSTOOT

Strontschuit


Op ons terrasje in de Teilingerstraat (zijstraat Schiekade)

zit een bouwvakarbeider / aannemer

te oreren tegen een ‘takkenwijf’.


‘Alles wat ik in haar huis doe, is in haar ogen fout’,

zo steekt hij van wal.

Zodoende ben ik nu alleen al twee weken

met haar badkamer bezig.

‘Zeg ik’, waar wil je de spiegel hebben?’.

Zegt ze daar!

Zeg ik voor de tweede keer:

‘Weet je het nu zeker?’

Antwoordt zij: ‘Zeker!’

Teken ik het helemaal af, volgens haar wensen

en moet daardoor boren tegen keiharde tegels.

Breken er op de koop toe nog een tiental van mijn boortjes.

Eindelijk hangt nu de spiegel,

komt ze binnenlopen en zegt:

‘Hij moet toch een stukje hoger,

zodat die gelijk zit met het stopcontact.’


En zo gaat dat nu in dat pokkenhuis van dat pokkenwijf

al voor de honderdste keer. Om gek van te worden.


Het heeft mij een ding geleerd:

‘Je zit sneller op een strontschuit, dan in de gouden koets!’


JP


  • Nieuw

  • Reacties