Co Westerik was ook een dichter

7491-co-westerik-was-ook-een-dichter

Door Jana Beranová

Co Westerik, de wonderbaarlijk veelzijdige beeldend kunstenaar, is niet meer. Hij overleed op 10 september, 94 jaar oud. Westerik kwam in mijn leven toen ik in de jaren zeventig betrokken raakte bij de vertalingen van poëzie voor het jaarlijkse Poetry International Festival. ‘Machine van woorden’ heette de allereerste uitgave in de Poetry International serie met het werk van vier toonaangevende dichters van wie ik er twee had vertaald: Miroslav Holub (voormalig Tsjecho-Slowakije) en Vasko Popa (voormalig Joegoslavië).

De andere twee waren de Poolse dichter Zbigniew Herbert en Günter Künert van de toenmalige DDR. Bijna een voorhistorisch tijdperk. Het was een prachtuitgave van Meulenhoff (1975), met tekeningen van Co Westerik. Elk van de vier dichters kreeg een tekening bij zijn eerste gedicht in de bundel en op het omslag prijkte de kop van ‘een’ dichter. Misschien wel ‘de ’ dichter die zijn gedachten als spinsels uit zijn mond trekt. Poëzie, typisch in de sfeer van Westerik, Ik koester het boek.


Wat me ook onmiddellijk bij het horen van zijn naam te binnen schiet is het touwtjesspringende meisje op de muur van het politiebureau aan het Haagse Veer. Ik was een fan, liep er soms een paar straten voor om. Nog altijd mis is, als ik daar in die buurt ben, het beeld van die vrolijke speelsheid. Het maakte altijd mijn dag goed. En wat jammer dat het gesloopt moest worden. Nu loop ik er soms chagrijnig bij.

Foto hierboven: In 1976 werd van zijn hand Co Westerik dit kunstwerk 'het Touwspringende meisje' onthuld. heeft jaren de wand van politiebureau Haagseveer gesierd tot aan de sloop. (Foto © Ary Groeneveld/Stadsarchief)

Oeverloos gefascineerd raakte ik ook door zijn schilderij ‘Snijden aan gras’. Net als zo velen. Een afbeelding hing een tijdje in de treinen, maar werd later weggehaald, omdat sommige reizigers bij het zien ervan onwel werden. Het schilderij was te confronterend op de nuchtere maag. Was Co Westerik dan controversieel? Dit zij maar drie grepen. Laten we ervoor zorgen dat de man en zijn hele werk voorgoed bij ons blijven. Co Westerik, dank. Rust in vrede.

Foto: Co Westerik, Snijden aan gras 1, 1966 Olieverf en tempera op paneel, 60 x 75 cm. Collectie Stedelijk Museum, Amsterdam

Kopfoto is fragment 'De visvrouw', waarmee Co Westerik de Jacob Marisprijs won

Kees Versteeg :
Stichting Droom en Daad gaat financieel bijspringen om de terugkeer van het Meisje met Springtouw mogelijk te maken. Wie weet een bakstenen muur van minimaal 25 meter hoog en 6 meter breed op een markante plek in Rotterdam?

maandag 15 okt 2018

Kees Versteeg :
Vraag ik me trouwens af of Co Westerik destijds zijn auteursrecht had verkocht aan de Gemeente Rotterdam. Ik neem aan van wel,gemeentelijke contracten zullen bij de aankoop van kunstwerken die standaardbepaling bevatten.

maandag 17 sep 2018

Kees Versteeg :
Het CBK gaat onderzoeken of het 'touw springende meisje' ergens in de stad kan terugkeren.
https://www.rijnmond.nl/nieuws/172820/Rotterdam-onderzoekt-terugkeren-muurschildering-Westerik

maandag 17 sep 2018

Rinus Vuik :
Prachtige beschouwing op het overlijden van een groot kunstenaar en ja ook ik mis het meiske dat touwtje springt...voel de pijn als ik kijk naar 'Snijden aan gras'!
Dankjewel Jana!

vrijdag 14 sep 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De sloopkogels van de Internationale

(door Kees Versteeg)


De brand in de Notre-Dame deed me ineens terugdenken aan de Koninginnekerk. Gesloopt in 1971. Hij stond aan de Boezemsingel in Crooswijk. In de verkiezing Mooiste Gesloopte Kerk kwam de Koninginnekerk als winnaar uit de bus.


D
e brand in de Notre-Dame is een ongeluk. Binnen een dag is 700 miljoen euro verzameld voor de wederopbouw. De sloop van de Koninginnekerk was daarentegen een geplande politieke misdaad.

De toenmalige PvdA-burgemeester Thomassen was een warm voorstander van de sloop. Er moest op die plek een niet-confessioneel bejaardenhuis komen. De sloop van de kerk riep in 1971 veel verzet op. Tegenstanders zeiden: ‘Wat de nazi’s lieten staan, dat gaat er nu wel aan.’

De linkse raad won. De sloop werd doorgezet. Er hangt een portret van Thomassen en zijn vrouw An in het Rijksmuseum. Misschien is de tijd nu rijp om er een bordje bij te zetten.

Met de tekst: ‘In de tijd dat Thomassen burgemeester was van Rotterdam, ontwikkelde de stad zich tot wereldhaven nummer één. Daarnaast was Thomassen ook een kopstuk in de politieke misdaad. Op de plaats waar ooit de Koninginnekerk stond, verhief hij Judas tot bouwmeester en noemde dat verheffing van het volk.’




  • Nieuw

  • Reacties