Saxofonist Barend Petersen (71) overleden

8000-saxofonist-barend-petersen-71-overleden (Door Hans Zirkzee)


Saxofonist Barend Petersen werd geboren op 27 september 1947 en overleed afgelopen maandag op 71-jarige leeftijd. In dit artikel een beschrijving van zijn muzikale carrière.

Barend Petersen stamt uit een muzikale en artistieke familie. Zijn opa was kunstschilder en speelde tuba. Barends vader was ook kunstschilder en speelde viool. Zijn broer studeerde klassiek viool en werd violist in een omroeporkest. Hij luisterde naar de radioprogramma’s van Michiel de Ruyter, daardoor kwam Barend op jonge leeftijd in aanraking met de jazzmuziek.

Barend studeerde vier jaar klassiek klarinet aan de Rotterdamse Muziek- en Dansschool bij Kirill Dimitriev, toen hij werd gevraagd als saxofonist bij het harmonieorkest van de RMDS. Hij kreeg een Weltklang tenorsaxofoon in bruikleen, maar het harmonieorkest heeft hij nooit gezien. Hij ging liever thuis ‘pielen’ op de sax.


Bron foto: Wim de Boek.

De klarinetstudie vormde hiervoor een goede basis. De start van de cursus Lichte Muziek aan het Rotterdams Conservatorium was voor Barend de reden om zich op relatief late leeftijd aan te melden bij de opleiding. Leo van Oostrum en Ferdinand Povel waren zijn saxofoondocenten. Na drie jaar strandde Barend op de theoretische vakken. Hij deed zijn routine op in pop- en jazzbandjes.

Hij begon in 1968 bij de Ebonys and Connection, een Rotterdamse formatie van tien man met zanger Marlon Brown. De soulband speelde vaker in Duitsland dan in Nederland. Barends eerste jazzorkest was een ensemble van de muziekschool onder leiding van Rob van der Linden waaruit later de band Jazzeker ontstond met Koos van der Hout (trompet), Bert Arends (piano), Dirk Stolk (basgitaar) en Toine Strooy (drum), die later werd vervangen door de vijftienjarige Anton Burger.

Op deze foto: Barend met saxofonisten Jos Valster en wijlen Ger van Voorden.(Foto: Wim de Boek)

Jazzeker won in 1974 de eerste prijs op het Rotterdams Studenten Jazzconcours en in hetzelfde jaar het jazzconcours Laren, de opvolger van het Loosdrecht Jazzconcours. Twee jaar later won Barend ‘Laren’ opnieuw, nu met de jazzrock band Sessie Bon bestaande uit Bert van Bommel (trompet), Jack Pauwe (gitaar), Koos Wiltenburg (bas), Arno van Nieuwenhuizen (drums) en Henk Scheepstra (percussie). Barend raakte als programmeur van jazzbands betrokken bij B14 aan het Haringvliet en de Mauritsstraat. Na zijn bemoeienissen met de concertreeksen in De Drie Ballons en Melief Bender volgde hij in 1977 tot en met 1991 Dineke Baart op als programmeur van de cafés Dizzy, Heavy en Sjaan.

Van 1983 tot en met 1986 regelde hij ook de bands van het Heineken Jazz Festival. Als saxofonist werkte hij met de popgroepen The Frog, Nancy Works on Payday, The Health Band, The Swinging Soul Machine, First Avenue en The Sunday Evening Orchestra, de begeleidingsband van de female impersonator Nico van Geerenstein, alias Misty.

Zaterdag 11 mei 2019 vindt om 21:00 uur de Barend Petersen Memorial Tribute Session plaats in jazzcafé Dizzy.

Bron foto: Wim de Boek.

Op deze foto: Barend Petersen met bassist Hartmoed Grefe, saxofonist wijlen Ger van Voorden, met daarachter Elly, de inmiddels overleden partner van Barend. (Foto: Wim de Boek)

Op deze foto: Barend met links slagwerker Johnny Engels en toetsenist Fred van Zegveld (Foto: Wim de Boek)

Op deze foto: Barend met wijlen Ger van Voorden. (Foto: Wim de Boek)

Bron tekst: https://nl-nl.facebook.com/pages/category/Museum/Rotterdam-Jazz-Artists-Memorial-1651213685132210/

Bron foto's: Wim de Boek.

Ronald Sörensen :
Barend leerde ik kennen, toen we als pubers verveelden in de nieuwe Alexanderpolder.
We zijn jaren bevriend gebleven, maar verloren elkaar uit het oog.
Hij heeft me in zijn doka laten zien hoe je foto’s moest ontwikkelen.
Jammer genoeg konden mijn vrouw en ik zijn recente concert bij Wilskracht niet bijwonen .

“We gaan wel een andere keer” hield ik Nel voor. Helaas het mocht niet zo zijn.

zondag 05 mei 2019

Ron Limberg :
Dankjewel oude vriend en Meester Hans Zirkzee!!!!
voor dit mooie geschreven in memories, en alle toegevoegde foto's!

zondag 05 mei 2019

Ron Limberg :
Lieve Barend, alle liefde, eer, en dankbaarheid voor alle jaren. Je bent en blijft mijn mentor, vriend, en fantastische voorbeeld van een eenmalige uitbundige jazzartiest en mooiste toonaangevende tenorsaxofoonist. Ik persoonlijk en wij allemaal zullen je blijven koesteren in onze harten en onze gedachten, dankjewel lieve vriend.
Ron Limberg

zondag 05 mei 2019

charles van schaik :
heb hem in B14, Dizzy memphisto zo vaak zien optreden. Ook als er een artiest om wat voor reden niet kwam opdagen viel hij in en altijd gemotiveerd. Ik heb de laatste jaren bij de Machinist wel eens aan hem gedacht. Dat zou toch een geweldig podium voor hem zijn geweest. Maar helaas we doen het met de fijne herinneringen aan een gedreven muzikant.

donderdag 02 mei 2019

Marian van Andel :
Ik zag voor het eerst Barend spelen in zo'n foute zaak op de Nwe Binnenweg als begeleider van Misty! Ik was er helemaal weg van! Ik denk dat die zaak Savoy heette. En ik zag hem in de Mondriaan lekker Jazzy spelen met zijn muziekvrienden! Lekker sfeertje als hij er was. Mmmmhhh!!
Jammer dat ie niet meer is!

woensdag 01 mei 2019

Louis Du Moulin :
Beste Barend, wat zullen we je missen! Rust zacht! Hans, mooie in memoriam!

woensdag 01 mei 2019

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties