KOPSTOOT

Dorst

Lees verder

Oude seks

Oude seks ‘t Ging over leren en een oude fiets Een Duitse oma, prostituee verdiende er wat cen[...]

Recht

Recht Michael Jacksons dokter is een boef Zo oordeelde de jury Maar als een echte furie Pla[...]

Uitgeteld

Uitgeteld Joe Frazier heeft ons verlaten De bokser is er echt vandoor Al beet hij nooit eens in [...]

Papandreou, Berlusconi

Papandreou, Berlusconi De Grieken zijn aan’t bakkeleien over de schuld, regering en wat nou Oo[...]

Smaak

Smaak Lunchen op het werk kan beter Leert een onderzoek ons nu Niet te vreten, zei iemand heel cru Ech[...]

Opwarming

Opwarming Nog even, dan begint de winter Van ijs en ook een besneeuwd pad De Snerttram rijdt al [...]

Beatrix

Beatrix Trix is nu de oudste vorst of vorstin Met 73 jaar en 277 dagen En zij kan haar baan nog [...]

Snack

Snack De krokettenbazen gaan fuseren Niet van frikadel of kaassoufflé Dan wel gehaktstaaf of sa[...]

Schuld

Schuld Weer veel paniek bij vrijwel elke bank De Griek brengt onze euro in gevaar! Met een refer[...]

Bacterie

Bacterie Onze eigen gezondheidszorginspectie Keek naar het Maasstad Ziekenhuis Want het was daar[...]

Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties