KOPSTOOT

Een blauwe Piet?

Een blauwe Piet?

Een klein bericht stond in de krant

In België blijft men Piet wel trouw

Men drijft die lui niet in het nauw

Heel anders dan in Nederland


Hun Sint is wit en zwart blijft Piet

concessies doen ze daar dus niet


RTI

Lees verder

Besteedbaar inkomen

Besteedbaar inkomen Even buiten alle politiek om. Als ik op één en dezelfde dag eerst een minister hoor zeggen [...]

Rembrandt

Rembrandt een klaagzang in clair obscur voor Rotterdammer Wim Pijbes h.t. directeur van het Rijksmuseum Pro[...]

Met dank aan de FIFA

Met dank aan de FIFA GJL [...]

De expositie

De expositie Het doet ons groot plezier u uit te nodigen voor onze nieuwe expositie Er valt het nodige te zien![...]

Huis aan de Straatweg

Huis aan de Straatweg Alle meubels hebben plastic smetvrees hier en alle koffiekopjes vallen uitsluitend omhoog [...]

Knipoog gaat veranderen

Knipoog gaat veranderen De ‘Knipoog’ zoals u die gewend bent gaat veranderen. Vanaf heden zullen in dit ‘kad[...]

Doe het zelf


Doe het zelf Thuis klussen vergt alleen wat zweten Doe-het-zelvers voelen dat zo aan Vandaar dat mannen er[...]

Wie mag naar WK-finale

Wie mag naar WK-finale Het moest weer eens met penalty's gebeuren Al had men er nog uren achteraan geplakt geen tea[...]

Bijtertje (3)


Bijterje (3) Man bijt hond is nieuws, dat gaat naar voren, leerden wij heel vroeger bij de krant Maar man [...]

Bijtertje (2)

Bijtertje (2) Suárez zei weer dat niets hem speet Ook niet ‘t contact met die Italiaan ‘ik viel tegen[...]

Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties