Luiers

6311-luiers (Door Cory Gryn)

Er is een gezegde: ,,Men begint en eindigt in de luiers”. Door de jaren heen kan ik dat helaas niet anders dan beamen. Zo staande voor het schap van de luiers bij ons in de toko snap ik waarom die kleintjes tegenwoordig slechts met moeite zindelijk te krijgen zijn.

Die luiers zijn allemaal ‘comfortabel droog’, rekken aan alle kanten mee , hebben een gelvormende laag, kortom: die kleine spruiten voelen amper dat ze een plas of meer hebben gedaan. Vind je het gek dat ze het zo ongeveer tot hun zesde in hun ‘broek doen’?

Wíj kregen vroeger zo’n katoenen geval om: als je het slecht trof, had je moeder óók nog eens een fikse dot stijfsel gebruikt. Schuurde je halve kont open als je een plas gedaan had. Nou, je liet het wel uit je hersens om tot je derde niet op het potje te gaan!

Maar nu lopen ze vaak tot ze naar de basisschool gaan in van die luierbroekjes. Tegelijk met een fopspeen. Oók zoiets. In het verleden eens een radeloze moeder in de winkel gehad wiens kind in groep 2 zat, en absoluut niet zonder z’n ‘flop’ kon. Die werd me daar een partij uitgelachen door de klasgenootjes!

Dan krijgen de meisjes vervolgens te maken met het fenomeen maandverband. Zo’n veertig jaar lang, elke vier weken heb je die krengen nodig. Ze zijn er in allerlei lengtes, diktes en met of zonder parfum. Los verpakt in plastic zakken, elk apart verpakt in leuke zakjes, met of zonder strikje.

Ook de tampons zijn er heden ten dage in veel verschillende vormen. Mét en zonder inbrenghuls, met vleugels, spiraalvormige groeven en eventueel een buitenlaag van zijde…

Heren, er gaat een wereld voor u open als u zich hier eens in zou verdiepen! En dan klagen sommige van jullie dat ze zich elke dag moeten scheren.

Ik zou zeggen: “Effe ruilen voor een maandje of zes?” Persoonlijk denk ik dat, als alle mannen ter wereld een half jaar de perikelen van ‘de maandstonde’ mee moesten maken, er nergens ter wereld meer oorlog was.

Nee, al die mannen lagen kreunend en kronkelend dagenlang op bed! De hele economie lag plat! De maatschappij werd in dat halve jaar door vrouwen gedragen. Misschien werd het dan tóch een iets betere wereld… Geintje!

En na dat halve jaar zouden ze ook nog in de overgang moeten! Want dat is wat ons vrouwen daarná te wachten staat: de hele dag door zweten als een gek, óók in de winter. Zó veel water over je giechel dat andere mensen vragen of je staat te huilen. Je plas niet op kunnen houden als je lacht, hoest, niest of snuit.

Want dat is het laatste soort luier wat je als vrouw in huis moet hebben: het incontinentieverband. Tegenwoordig te koop in allerlei variaties: mét en zonder vleugels (ik raad die zonder vleugels aan: of je moet gelijk onthaard willen worden bij het uitnemen van het gebruikte verband…), mét en zonder parfum (heb ik nooit begrepen: degenen die een enorme plas niet op kunnen houden ruik je van verre. Daar doet een geurtje in je slip niks tegen!) en allerlei diktes en lengtes.

Maar één troost dames: ook de heren kunnen te maken krijgen met incontinentie. Niet dat dat leuk is, maar dan hebben wij toch een béétje zoiets van: hèhè, eindelijk gerechtigheid!

Jan Tak :
Ach het is al vele jaren terug Cory de toog was toen het domein van de mannen tegenwoordig moet je als man over de dames heen je pilsje bestellen.
Wij mannen verliezen steeds meer terrein :-)
Overigens dat cafe Promonade waar ik het over had bestaat nog steeds maar de lucht zal nu wel opgetrokken zijn.

zaterdag 03 dec 2016

Corry Gryn :
Heb nog nooit staande gedronken: zittend is altijd het best! ;-)

zaterdag 03 dec 2016

Jan Tak :
Ik sla even over Cory.
Een tamponnetje ach wie heeft ze nooit aan de hengel gehad, maar bij de incontinentie haak ik af.
Ik stond ooit eens 's middags in een café aan de tap en hoorde ik ineens de kraan open gaan stond er een kerel naast me tegen de bar te pissen. Sindsdien drink ik nooit meer :-( staande dus.

donderdag 01 dec 2016

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Liever Turks dan Paaps..

(Door Geert-Jan Laan)

Tijdens de Nederlandse vrijheidstrijd, de 80-jarige oorlog dus, was een gevleugelde uitdrukking:,, Liever Turks dan Paaps.”Dat sloeg op de moslimbondgenoten in een land dat nu Turkije heet. In de strijd tegen de Spanjaarden was de sultan een belangrijke bondgenoot van de jonge Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. In de harem van de sultan bevinden zich ook een grote hoeveelheid, door Nederland geschonken, Delfts blauwe tegels en andere kunstvoorwerpen.

Nederland was ook het eerste westeuropese land dat het moslimrijk erkende. En ook de eerste staat die een eigen ambassade in de stad opende die toen nog Constantinopel heette.Op onze beurt namen we de Turkse tulpenbollen mee en ontwikkelden zo een handel die tot op de dag van vandaag vele honderden miljoenen euro's en dollars waard is geworden.

Nu is het natuurlijk niet zo dat onze strak en streng gereformeerde voorvaderen ook vijf keer per dag op een matje in de richting van Mecca bogen met de tekst :,,Allah is groot.”

En katholieken werden niet onthoofd of op de brandstapel geworpen, maar wanneer zij zich in hun schuilkerken een beetje rustig hielden dan was een ander nieuw woord van toepassing. Het werd “gedoogd”.

En ik weet ook wel dat wanneer ooit de moslimtroepen niet voor Wenen waren tegengehouden de kans groot zou zijn dat wij ook in hoofddoekjes en lange jurken gekleed zouden zijn, maar dat is allemaal niet gebeurd.

Dus hebben we vrijheid van godsdienst. En dus plaatst iemand die de moskee wil sluiten zich buiten de orde in dit land.

En dat zou ook moeten gelden voor een politieke partij die geen leden en geen gekozen aanvoerder heeft.

Een fors aantal jaren geleden toen de Arabische landen dankzij de sterk gestegen prijzen van ruwe olie vele miljarden hadden te verteren was ik op een Europees/Arabisch symposium in de Zwitserse stad Montreux. Aanwezig was ook een uit Ijmuiden afkomstige vishandelaar. Ik vroeg aan hem of hij de Arabieren wilde overhalen onze malse Hollandse nieuwe te kopen en te consumeren. Hij knikte ontkennend. ,,Nee, dat houdt niet lang in de woestijn.” Hij troonde me mee naar een aanpalende kroeg en liet me samenzweerderig een soort kompas zien met allemaal in het Arabische afgedrukte plaatsnamen van over de hele wereld. ,,Kijk,“sprak hij terwijl hij een plaats dicht bij Montreux opzocht. De kompasnaald verschoof en hij wees:,, Daar ligt Mecca. Want zo'n Arabier ligt niet graag met zijn reet in de richting van Allah. Ik heb het de Meccafinder genoemd. ” Ik vroeg hoeveel het moest kosten. ,, Ik heb het in Italie laten vergulden. Zeg maar vijf honderd dollar.”

Een paar dagen later meldde hij dat hij er al zo'n zestig had verkocht.

Opnieuw had de koopman gewonnen van de dominee.


  • Nieuw

  • Reacties