Watersnoodramp in Zeeland

7893-watersnoodramp-in-zeeland (Door Gert van Engelen)


De legendarische fotograaf Cas Oorthuys heeft deze foto gemaakt bij de watersnoodramp in Zeeland in 1953. Het betreft een PTT-man die een slok melk neemt. Waar Oorthuys die PTT’er tegenkwam is onbekend. Deze man las duidelijk Het Vrije Volk. Een krant die in begin april 1991 is opgeheven.

De koppen in de krant maken alleen duidelijk dat het ten tijde van de watersnoodramp was. De openingskop luidt: ‘Nederland zal zijn eilanden niet prijsgeven’ en de onderkop: ‘Sommige gaten zijn alweer dicht’.

De foto is voor deze gelegenheid afgestaan door het Watersnoodmuseum in Ouwerkerk op Schouwen-Duiveland, in 1953 het zwaarst getroffen eiland. Zij was onderdeel van een fototentoonstelling die daar vorig jaar te zien was in caisson 4, van 2 februari tot 31 augustus: ‘De ramp in focus’.


De expositie omvatte zeventig originele foto’s van fotografen van vroeger die ook tijdens die rampzalige stormvloed in Zeeland werkten: Ed van der Elsken, Eva Besnyö, Ed van Wijk, Aart Klein, Kees Molkenboer en Dolf Kruger. De foto’s zijn afkomstig uit de collectie van het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam en die van het Maria Austria Instituut in Amsterdam.

Een fotograaf die er niet ‘hing’, maar het alleszins verdient om te worden genoemd, was Hans Akkersdijk (1927), een staffotograaf van de Rotterdamse redactie van Het Vrije Volk.

Akkersdijk heeft dagen in snijdende koude rondgezworven op dat verdronken Schouwen-Duiveland voordat hij op donderdagochtend 5 februari zijn rolletjes met aangrijpende beelden kon inleveren, op tijd voor de middageditie.

Hij was een van de weinige fotografen die al op de ochtend van de eerste februari foto’s maakte van de ramp, die zuidwest Nederland trof in de nacht van 31 januari op 1 februari.

Het Vrije Volk, toen Nederlands grootste krant, verscheen in die dagen dagelijks met meerdere edities, die steeds onheilspellender nieuws brachten. Hans Akkersdijk is op 24 april 2015 overleden op 88-jarige leeftijd. Op de overlijdenskaart stond: “Zijn lijf liet hem, tegen zijn zin, in de steek.”

Op vrijdag 1 februari 2019 is in het Watersnoodmuseum de ramp herdacht. Schouwen-Duiveland was die dag onverminderd opnieuw in rouw en droefenis gedompeld.

Het eiland heeft overigens één HVV-journalist van landelijke faam voortgebracht: Henk Hage, geboren in Zierikzee, als HVV’er begonnen in Middelburg.

Hij ontpopte zich tot de gesel van Gorkums tamelijk regenteske burgemeester mr. L.R.J. Ridder van Rappard − eerst bij de Gorkumse editie van Het Vrije Volk, daarna als redacteur van de Gorcumse Courant. In beide functies maakte hij als advertentieacquisiteur Bert van Meteren mee, de vader van de latere redactrice Wilma van Meteren van Het Vrije Volk.

Door zijn niet-aflatende, scherpe kritiek op Van Rappard werd Hage in Het Parool eens geprofileerd als de ‘Faust van Gorinchem’.

Henk Hage trad in de jaren tachtig in dienst van TNO in Delft, en heeft als wetenschapsjournalist zo nu en dan ook achtergrondverhalen bijgedragen aan de wetenschapspagina van HVV. Hij stierf jong, op 57-jarige leeftijd op 2 maart 2001.

Arie Torcque :
Jammer dat er alleen gesproken wordt over Zeeland, de Zuid hollandse eilanden zoals Goeree en Overflakkee Tiengemeten en Voorne en Putten hebben gelijk al dan niet meer geleden van deze rampen. als 12 jarige liep ik van Charlois naar Rhoon en Portugaal met een colectebus van het Rode Kruis om geld op te halen voor de slachtoffers, dus ook ik heb geleden met blaren op m'n voeten

vrijdag 08 feb 2019

Jan Tak :
De watersnood van februari 1953, onze generatie kan zich nog het exact herinneren ook al was ik pas 7 jaar en lag ik met de griep op bed. Wij woonden toen aan de Spaansebocht in Spangen dat "de Put" werd genoemd en dit laatste maakte het extra spannend immers stond het water een halve meter hoog in de Vierhavenstraat en alleen de Mathernesserdijk/ Marconiplein hield toen de Put nog droog.
Een aanhoudende regen maakte het allemaal nog triester, moeder was in paniek en vader had,"voor geval dat" de koffers al gepakt.
Niet overal drong door dat we een serieuze ramp hadden, bijv onze enige helicopter werd benut om Bernard en Juliaantje over Zeeland te laten vliegen :-(

Tja de watersnood heeft er toen voor gezorgd dat er nu eindelijk eens serieus werk werd gemaakt van een Deltaplan van dijkversterkingen en stormvloedkeringen nadat eerder al de Brielsemaas was afgesloten.
Er is sindsdien veel gebeurd al heb ik af en toe het idee dat de prioriteiten soms naar andere zaken gaan, waakzaamheid nog steeds geboden

vrijdag 08 feb 2019

Ronald Sörensen :
Op Schouwen, waar ik veel ben heft men een andere tijdscesuur dan wij. Bij ons is het voor en na de oorlog op Schouwen voor en na de ramp.
Nu nog wordt een inmiddels zeer rijke man aangekeken op het feit dat hij heeft geprofiteerd van de ellende van de slachtoffers, die naar de droge Westhoek (duingebied rond Haamstede en Renesse) waren gevlucht. De dorpse afgunst kreeg zo een verklaring.

De caissons die gebruikt zijn om de laatste stroomgaten te dichten kwamen uit Engeland en zijn in 1944 gebouwd om als kunstmatige havenhoofden in Normandië te gebruiken. Door de snelle opmars van de geallieerden waren ze daarvoor niet meer nodig.

het enige dat in de Westhoek nog herinnert aan de ramp is een bakstenen monument op de begraafplaats van Burgh ter nagedachtenis aan een hele familie die in Burghsluis is verdronken.

vrijdag 08 feb 2019

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 2

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Kira Wuck over ‘Vallen’ van Homero Aridjis.


vertaling: Mariolein Sabarte Belacortu


  • Nieuw

  • Reacties