Stolpersteine in Kralingen

7247-stolpersteine-in-kralingen

Stolpersteine (ook wel bekend als struikelstenen) is een project van de Duitse kunstenaar Gunter Demnig. Het is inmiddels een over geheel Europa verspreid monument voor de slachtoffers van het nationaalsocialisme.

Gunther Demnig brengt gedenktekens meestal zelf aan op het trottoir voor de vroegere woonhuizen van mensen die door de nazi's verdreven, gedeporteerd, vermoord of tot zelfmoord gedreven zijn. Maar in Kralingen werd de plaatsing niet door de kunstenaar zelf gedaan.

Deze Stolpersteine herinneren aan Joden, Sinti en Roma, politieke gevangenen, dienstweigeraars, homoseksuelen, Jehova's getuigen en gehandicapten. De kunstenaar bedacht de naam Stolpersteine omdat je erover struikelt met je hoofd en je hart, en je moet buigen om de tekst te kunnen lezen....

Zie ook de tekst onder de kop kopstoot van Hans Roodenburg: 'Van een hele klas keerden vier leerlingen terug'

Op de onderste foto staan Lion Bartels en zijn zoontje Hans. (Zie ook kopfoto)

De andere foto's zijn van de plaatsing, gemaakt door Maurice Laarman. Deze foto's zijn gemaakt voor het voormalige huis van de familie Bartels. (nummer 57-A)


Jan Tak :
Aan de Oudedijk Berend

donderdag 14 jun 2018

Berend Schilder :
Waar bevindt zich dan het huis nr. 57a van de familie Bartels?

donderdag 14 jun 2018

Jan Tak :
Eigenlijk wel Jim,

Wellicht omdat mijn vader één van die mannen in een loopgraaf was en ik als klein manneke de tranen in zijn ogen zag toen hij bloemen bracht op de begraafplaats Grebbenberg. Dat raak je nooit meer kwijt.

vrijdag 11 mei 2018

Jim Postma :
Had je dat VANDAAG aan de dag, dan anders verwacht, beste Jan?!

vrijdag 11 mei 2018

Jan Tak :
"Opdat we nimmer vergeten"...........

Op de 10e mei 1940 trokken in de vroege ochtend Duitse troepen onze oostgrens over, op die dag lagen onze vaders zweten in de loopgraven niet wetend of ze avond nog zouden halen.
Op die 10e mei 1940 vielen de eerste slachtoffers en begon een periode van 5 jaar oorlog waarin al dit vreselijks kon gebeuren.

Vandaag de 10e mei zet ik om 8 uur de tv aan voor het dagelijks portie nieuws maar in plaats daarvan zie ik onze Royals feestvieren, zie ik onze marine zich trots op de Amstel presenteren en zie ik feestvierende mensen met oranje vlaggetjes vrolijk door onze hoofdstad dansen.
Kortom feest alom met een herhaling van Koningsdag.

Niks historisch besef :-(

donderdag 10 mei 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Leve onze grote vriend ‘Den Dood’


De zon komt op, op en op. En duikt weer onder.
Al miljarden jaren lang. De zon is eeuwig.
De zon komt op, op en op en duikt weer onder.
Al biljoenen jaren lang. Onze zon is oneindig.

Alleen wij stervelingen
– zij die sterven gaan, groeten U -
leven
geen fractie met duizenden nullen
achter de komma van een seconde.

Zelfs de arme eendagsvlinder
is stukken beter af dan wij.

Na zo’n kleine honderd jaar (in mensenjaren)
is ons leven op. Op is op, nietwaar?
In een flits van een gebroken zonnestraal.

Voor ‘Den Dood’ hoeft niemand meer te vrezen.
Onze ‘Vriend Den Dood’ is de grote bevrijder
van onze aardse, soms helse, kommer en kwel.

Het is ‘Mister en Missis Ouderdom’
die wij moeten vrezen.
Zo geniepig, zo snel,
met al hun gebreken en pijnen.
Geen ontsnappen aan. Voor rijk noch arm.

Hoe ouder en ouder, hoe stokouder,
hoe groter onze angsten.
Om tenslotte als verscheurd perkamentpapier
te verschrompelen
onder die schijnbare meedogenloze,
harteloze koperen ploert.

De mens komt op, op en op.
En duikt weer onder.
Een mensenleven lang.

Zie onze bevrijder.
Leve onze grote vriend ‘Den Dood’.


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties