Stolpersteine in Kralingen

7247-stolpersteine-in-kralingen

Stolpersteine (ook wel bekend als struikelstenen) is een project van de Duitse kunstenaar Gunter Demnig. Het is inmiddels een over geheel Europa verspreid monument voor de slachtoffers van het nationaalsocialisme.

Gunther Demnig brengt gedenktekens meestal zelf aan op het trottoir voor de vroegere woonhuizen van mensen die door de nazi's verdreven, gedeporteerd, vermoord of tot zelfmoord gedreven zijn. Maar in Kralingen werd de plaatsing niet door de kunstenaar zelf gedaan.

Deze Stolpersteine herinneren aan Joden, Sinti en Roma, politieke gevangenen, dienstweigeraars, homoseksuelen, Jehova's getuigen en gehandicapten. De kunstenaar bedacht de naam Stolpersteine omdat je erover struikelt met je hoofd en je hart, en je moet buigen om de tekst te kunnen lezen....

Zie ook de tekst onder de kop kopstoot van Hans Roodenburg: 'Van een hele klas keerden vier leerlingen terug'

Op de onderste foto staan Lion Bartels en zijn zoontje Hans. (Zie ook kopfoto)

De andere foto's zijn van de plaatsing, gemaakt door Maurice Laarman. Deze foto's zijn gemaakt voor het voormalige huis van de familie Bartels. (nummer 57-A)


Jan Tak :
Aan de Oudedijk Berend

donderdag 14 jun 2018

Berend Schilder :
Waar bevindt zich dan het huis nr. 57a van de familie Bartels?

donderdag 14 jun 2018

Jan Tak :
Eigenlijk wel Jim,

Wellicht omdat mijn vader één van die mannen in een loopgraaf was en ik als klein manneke de tranen in zijn ogen zag toen hij bloemen bracht op de begraafplaats Grebbenberg. Dat raak je nooit meer kwijt.

vrijdag 11 mei 2018

Jim Postma :
Had je dat VANDAAG aan de dag, dan anders verwacht, beste Jan?!

vrijdag 11 mei 2018

Jan Tak :
"Opdat we nimmer vergeten"...........

Op de 10e mei 1940 trokken in de vroege ochtend Duitse troepen onze oostgrens over, op die dag lagen onze vaders zweten in de loopgraven niet wetend of ze avond nog zouden halen.
Op die 10e mei 1940 vielen de eerste slachtoffers en begon een periode van 5 jaar oorlog waarin al dit vreselijks kon gebeuren.

Vandaag de 10e mei zet ik om 8 uur de tv aan voor het dagelijks portie nieuws maar in plaats daarvan zie ik onze Royals feestvieren, zie ik onze marine zich trots op de Amstel presenteren en zie ik feestvierende mensen met oranje vlaggetjes vrolijk door onze hoofdstad dansen.
Kortom feest alom met een herhaling van Koningsdag.

Niks historisch besef :-(

donderdag 10 mei 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties