AD krijg je bij het Rotterdams Dagblad erbij

6342-ad-krijg-je-bij-het-rotterdams-dagblad-erbij

(Door Ronald Sörensen)

Onze gastauteur Ronald Sörensen heeft jarenlang ervaring met de pers in Rotterdam. Hij is een van de oprichters van Leefbaar Rotterdam en voormalig Eerste Kamerlid van de PVV. In deel 1 van zijn verhalen pakt hij het Rotterdams Dagblad uit het verleden aan. Later komen andere Rotterdamse media aan de orde. (Foto: De auteur van het verhaal heeft erg veel ervaring met de pers in Rotterdam)


De eerste keer dat ik met het Rotterdams Dagblad, per eind augustus 2005 opgegaan in het AD Rotterdams Dagblad, in conflict kwam, was na de ‘minderwaardig mens’ uitspraak tegen Pim Fortuyn van de socialistische grootgrondbezitter Marcel van Dam.

De volgende dag schreef het RD dat Marcel van Dam volkomen gelijk had en een verslaggever beschreef precies het woonhuis van Fortuyn en de plek waar het stond. Zo van: ,,Daar kan je de ruiten ingooien.’’ Direct heb ik mijn abonnement opgezegd, om het jaren later - toen ik in de politiek ging - op advies van Manuel Kneepkens weer aan te schaffen.

Bij de presentatie van Pim als lijsttrekker mochten de journalisten na afloop vragen stellen. De eerste vraag was: ,,Hoe vindt u het om fascist te worden genoemd?’’ Pim keek de vraagsteller aan en zei: ,,We zijn hier voor de presentatie ven Leefbaar Rotterdam. U bent zeker van het RD?’’ (Foto: Pim Fortuyn stuurde, toen hij nog leefde en lijsttrekker van Leefbaar Rotterdam was, ooit een verslaggever van het RD weg)

Na het bevestigende antwoord om te vervolgen ,,als deze meneer niet weggaat, beantwoord ik geen enkele vraag meer’’ waarop de journalist met de staart tussen zijn benen afdroop. ,,Zij hebben ons net zo hard nodig als wij hen,’’ fluisterde Pim in mijn oor .

Ik werd zelf ook vrij snel slachtoffer van – laat ik het voorzichtig zeggen – tendentieuze journalistiek, toen mijn leerlingen op het schoolplein werden benaderd door een verslaggever van het Rotterdams Dagblad, die hen vroeg hoe het was om les te krijgen van een racist!

Nu had hij duidelijk geen rekening gehouden met hun intelligentie, want tot twee keer toe werd hij met nul op het rekest door mijn verontwaardigde leerlingen weggestuurd. Uiteindelijk kwam hij terecht bij een groepje (‘minder, minder, minder’) dat nimmer les van mij had gehad, maar dat toch verhaal kwam halen, wat ze van mij vol van begrip konden krijgen.

Na de verpletterende verkiezingsoverwinning in 2002 van Fortuyn werd de teneur duidelijk anders. We moesten de stad gaan besturen en zouden vanzelf wel op onze platte bek gaan en daar wilde men graag uitgebreid verslag van doen.

Uiteraard vonden we na de dood van Pim mededogen, maar na enkele maanden werd toch weer openlijk aan onze intenties en capaciteiten getwijfeld. De oppositie mocht vol op het orgel en van echt mogelijk weerwoord was nog geen sprake.

Duidelijk werd rekening gehouden met de mogelijkheid, dat het college zou falen en de PvdA de boze droom zou beëindigen. Wee hen, die gunstig over ons hadden geschreven, leek het. (Foto: De nieuwe krant RD presenteerde zich een keer letterlijk op de Euromast, het symbool van Rotterdam.)

Toch veranderde de verslaggeving uit de raadzaal, omdat de journalist van het Rotterdams Dagblad, die de hele dag de commissie en de raadsvergaderingen volgde, zag dat we iets heel moois en moeilijks aan het verwezenlijken waren met ons hart op de goede plek.

Daarbij, onze maatregelen waren in de stad te merken. De overlast van junks en hoertjes verdween als sneeuw voor de zon. Moeilijk om daar anders dan objectief en soms zelfs lovend over te berichten.

Die kentering beviel een deel van de redactie waarschijnlijk niet. De oppositie (lees PvdA) had bemerkt dat een derde van onze kiezers allochtoon was en om die bij ons weg te halen werd het racisme verhaal weer volop leven ingeblazen.

Columnisten vallen klaarblijkelijk buiten de verantwoordelijkheid van de redactie en die mochten aan één stuk door de PvdA naar de ogen zien en verschrikkelijk vervelende insinuaties plaatsen. Mevrouw Jansen c.q. Carrie mocht mij – zes jaar docent van haar sympathieke zoon – ongecensureerd voor extreemrechtse debiel uitmaken en een andere columniste kon onze groen wit groene ribbon vergelijken met een SS rune en Leefbaar Rotterdam met de NSDAP.

Ze was wel zo sportief om op ons verzoek met Marco Pastors te praten, waarna ze met tranen in haar ogen spijt betuigde. Wij namen het de redactie kwalijk dat zij – onervaren journaliste – niet tegen zichzelf in bescherming was genomen. Wel begrepen we uit haar woorden, dat ten burele van het RD te doen gebruikelijk was zeer ijdel over ons te spreken en ze eigenlijk gewoon had meegezongen met de wolven in het bos.

Des te beter van de RD-raadsverslaggever op de Coolsingel om zijn poot stijf te houden en objectief verslag te blijven doen.

Na de door Wouter Bos gewonnen verkiezingen behaalde LR toch ook weer veertien zetels. Zelfs de redactie van het RD had door dat we een ‘blijvertje’ waren. Toen de resultaten van het PvdA ‘Leefbaarlight college’ beduidend minder bleken te zijn, gaf men ons soms de mogelijkheid om via de krant oppositie te voeren.

Hoe de huidige situatie is kan ik niet echt bevroeden. De raadsverslaggever is een zeer slimme kundige journalist, die volkomen terecht zo nu en dan gebruik maakt van de ijdelheid van de mensen die hij volgt. Ja, en ik ben weer abonnee op het Rotterdams Dagblad, ondanks dat ik het AD erbij moet nemen.

Foto: Het eerste nummer van het nieuwe Rotterdams Dagblad in april 1991

Jan Tak :
Inderdaad links ligt zoals de Rotterdammer dit noemt "op apengapen" en de linkse kranten evenzeer, mensen krijgen nu via tv en digitaal veel informatie die ze soms in de papieren kranten pas een dag later, of geheel niet ontvangen. Bovendien is het internet politieke neutraal, dwz met drie muisklikken zie je hoe links en rechts over eenzelfde onderwerp berichten en kan je zelf conclusies trekken.

De papierenkrant met het nieuws van gisteren is ten dode opgeschreven, nu al zie je de kaalslag. Het AD verloor het afgelopen decenium ruim 50% van haar klanten.
Zelf ben ik al zeker 20 jaar geen abonnee koop ik zelfs geen losse nummers meer en heb toch niet het gevoel dat ik veel mis.

Anderszins vind ik het wel opvallend dat de grote bladen zo weinig geliefd zijn bij de digitale abonnee's daarin loopt vreemd genoeg de Limburger aan kop met ruim 150.000 abonnee's deels in combinatie met de papieren krant.

vrijdag 30 dec 2016

Kees Versteeg :
Op naar Het Vrije Westen dan maar. Rotterdams Dagblad van het Redelijke Midden. Misschien zou je het RD los moeten weken uit het AD om het vervolgens aan te vullen met een grote verscheidenheid aan Rotterdamse couleur locale. Het verschil met het oude RD is dan dat redelijkheid en vrijheid voorop staan, en dus niet verplichte en achterhaalde linksigheid. Om de financiën hiervoor te vinden heb je een culturele revolutie nodig, maar die gaat in 2017 vast niet uitblijven. Links ligt immers volkomen op z'n gat.

vrijdag 30 dec 2016

Jeroen Waardenburg. :
Toen Leefbaar en Ronald Sörensen in geen velden en te bekennen waren hielden wij het al voor gezien met het zogenaamde Rotterdams Dagblad,met hun leugens en vooringenomenheid,ze waren soms erger dan het Vrije Volk.

Dat dat soort kranten nog bestaan.

donderdag 29 dec 2016

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

‘Turkendam’

Het is me weer een weekje wel geweest, met als ‘toppunt’ ons Heilige Paasweekeinde. Eerst gooit vorige week Donald Trump met keiharde spierballentaal ‘de moeder van alle bommen’ op een terroristenkamp in Afghanistan. Nu sterft het in dat land van dergelijke kampen En dan moet je dus wel donders goed geïnformeerd zijn of je de goede of de kwade te pakken hebt!

In Afghanistan heeft nog nooit iemand gewonnen. De Engelsen niet, de Russen niet en de Amerikanen niet. En dat moet je rustig zo blijven houden, in plaats voor de zoveelste keer de vlam in de pan te laten slaan. Nederlandse en andere Europese militairen hebben er helemaal niets te zoeken. De Afghanen vechten al eeuwenlang hun onderlinge stammenstrijden uit. En nogmaals dat moet je zo blijven houden.

Dan daarvoor nog gooit Donald Trump nog eens zo’n vijftig cruisemissiles op het vliegveld van Assad in Syrië. Maar daarvoor was Trump wel zo netjes om zijn nieuwe Russische ‘vrienden’ te bellen met de mededeling ‘wij gaan bombarderen!’. De Russen vertelden dit vanzelfsprekend door aan Assad en zijn kameraden. En dus…

Ooit de beelden gezien van dat vliegveld na de manhaftige aanval van Trump? Er zijn hooguit een aantal vliegtuigjes geraakt, maar die waren allemaal van karton!

En als klap op de vuurpijl zoekt Trump ook nog eens welbewust ruzie met de grootste gek in Azië, namelijk de ‘Grote Leider’ Kim Il-sun van Noord-Korea. ‘Als deze Kim niet onmiddellijk ophoudt met zijn speeltjes van het lanceren van ballistische raketten met of zonder dummy-kenrkoppen… Dan gaan wij bombarderen zo meteen met echte atoombommen.’

De hele wereld zodoende in grote spanning achterlatend in dit afgelopen Paasweekeinde. Maar er gebeurde dus totaal niets! Behalve dan die ene zogenaamde mislukte raket die Noord-Korea lanceerde net voor de Pasen. Jawel, volledig mislukt, op instigatie van ‘grote broer China.’ Dank zij hun grote wijsheid is de ‘koude’ weer even uit de lucht gehaald.

Maar vanwaar opeens deze buitensporige spierballentaal van ‘bullebak’ Trump? Het is de eeuwenoude truc om buiten je grenzen oorlogsvoerende taal te ‘trompetten’, als je in je eigen binnenland onder vuur ligt. Zoals met de CIA en FBI, afluisterschandalen, beweerde illegale gesprekken met de Russen, Obamacare en ga zo maar door.

Niets in deze is nieuw onder de zon. Tegelijkertijd kunnen deze laatste volkomen agressieve stappen van Trump ook levensgevaarlijk zijn. Niet alleen voor de USA zelf, maar zeker ook voor de rest van onze toeschouwers op onze planeet. Voor je het weet zitten wij met zijn allen in een grote nachtmerrie van een nog slechts beginnende atoomoorlog.

En, o ja, dan hadden wij in dit weekeinde nog de grote triomf van de absolute verliezer Erdogan in Turkije. Dat hij zijn referendum verloren heeft, weet hij als geen ander. Maar hij doet dus net of hij gewonnen heeft. Zoals de honderden Turken hier in Rotterdam die nog geen idee hebben wat hun allemaal te wachten staat. Die in massa toeterend door onze stad rijden met honderden Turkse vlaggen of zij wereldkampioen voetbal zijn geworden…

Erdogan in zijn toespraken: ‘Wij gaan door. Ook met een nieuw referendum over de doodstraf. En wij zijn een volk, een staat met een vlag!’ (Waar hebben wij deze retoriek eerder gehoord?!).

Laat Erdogan nu precies het omgekeerde hebben bereikt. Zijn land volkomen in tweeën gesplitst! En dat moet je dan uitvoerig hier in Rotterdam gaan vieren.

Of zoals die ene Rotterdamse terrasgast het verwoordde in de Zwartjanstraat.

‘Het lijkt hier op eens wel ‘Turkendam!’

Jim Postma.


  • Nieuw

  • Reacties