GISTEREN

Een ketelbinkie in krantenland (15)

6017-een-ketelbinkie-in-krantenland-15

- Mijn acht maanden in ‘Dallas’ -


Begin mei 1990 was het duidelijk dat het einde van Het Vrije Volk in zicht was. Er waren via Pieter Storms, die met financier Joep van den Nieuwenhuyzen zijn ‘Krant op Zondag’ wilde beginnen, ook gesprekken om Het Vrije Volk als zelfstandige krant bij hem onder te brengen. Dat lukte niet.

Geert-Jan Laan vertelt: Maar onze correspondent in Londen Louis Velleman had goede contacten met de Britse tycoon Robert Maxwell, eigenaar van onder meer de tabloid Daily Mirror (oplage rond drie miljoen elke dag) die met ‘The European’ al de continentale Europese markt op was gegaan. Misschien wilde hij meer.
Lees verder

Een ketelbinkie in krantenland (14)

6008-een-ketelbinkie-in-krantenland-14
- Een nieuwe fusie aan de horizon - Na een roerig sluitstuk aan hun periode als onderzoeksjournalisten waren [...]

Een ketelbinkie in krantenland (13)

6004-een-ketelbinkie-in-krantenland-13
- Promotie. Het einde van een duo - Na de avonturen in de archieven van OGEM met alle deining die daarmee we[...]

Een ketelbinkie in krantenland (12)

5992-een-ketelbinkie-in-krantenland-12
- Net geen inbraak. Maar het mocht niet... (2) - Geert-Jan Laan vertelt: Inderdaad. Daar stonden we dan die [...]

Een ketelbinkie in krantenland (11)

5989-een-ketelbinkie-in-krantenland-11
- Nog net geen inbraak, maar het mocht niet... (1) - Geert-Jan Laan vertelt: Het zal in het najaar van 1983[...]

Een ketelbinkie in krantenland (10)

5981-een-ketelbinkie-in-krantenland-10
- Er komt geen tweede druk - Geert-Jan Laan vertelt: ,,In de zomer van 1976 schreven wij in het buiten[...]

Een ketelbinkie in krantenland (9)

5975-een-ketelbinkie-in-krantenland-9

- De financiële handel en wandel van de prins - Geert-Jan Laan vertelt: In de loop van 1976 ging de commi[...]

Een ketelbinkie in krantenland (8)

5967-een-ketelbinkie-in-krantenland-8
Er ging een schokgolf door Nederland… Geert-Jan Laan vertelt: Op 6 februari 1976 kwam een einde aan de ruim t[...]

Een ketelbinkie in krantenland (7)

5962-een-ketelbinkie-in-krantenland-7
Als dit waar is dan hebben we wél een verhaal… In september 1975 reisden Geert-Jan Laan, net chef van de sociaale[...]

Extravagantie in de jaren ’70 in 'the

5958-extravagantie-in-de-jaren-70-in-the-city
(Door Hans Roodenburg)

De extravagantie droop er in de jaren ’70 in ‘the city’ Rotterdam vanaf. Geheel in het tijdsbeeld waren er vele c[...]

Een ketelbinkie in krantenland (6)

5954-een-ketelbinkie-in-krantenland-6
Op naar de Witte de Withstraat Geert-Jan vertelt: ,,De aandeelhouders waren de met de linkse beweging verwante Ce[...]

Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties