GISTEREN

Een ketelbinkie in krantenland (17)

6041-een-ketelbinkie-in-krantenland-17

- Dallas voorbij. Op de keien met kerst -

Geert-Jan Laan vertelt: De fax met de boodschap dat het project voor een nieuwe krant in Nederland was stopgezet kwam niet de dag voor kerst 1990 maar op zondag 16 december 1990. De inhoud was conform de voorspelling. Bankrekeningen geblokkeerd, geen huur meer betalen voor het kantoor en ontslag voor mij per direct.

Maar gelukkig had ik dankzij die waarschuwing in september in Londen toch wat verdedigingsmaatregelen kunnen nemen. Ik had Maarten Hartsuiker van Intomart deelgenoot gemaakt van de sombere vooruitzichten.
Hij verwachtte ook zoiets en was druk bezig in dat geval via een management buy-out met een aantal mensen Intomart zelf over te nemen. Ik vroeg hem om mij voorlopig naar Nederlands recht in dienst te nemen, gezien de onzekerheden van de overeenkomst met Maxwell. Dat deed hij direct.
Verder had ik adviseurs die voor bepaalde werkzaamheden moesten worden betaald gevraagd vooraf een rekening te sturen die dan vooruit werd betaald.
Lees verder

Een ketelbinkie in krantenland (16)

6029-een-ketelbinkie-in-krantenland-16
- Vervolg: Mijn acht maanden in ‘Dallas’ - Daar zaten we dan, Gerard Krul en ik, in die pub in Fleetstre[...]

Een ketelbinkie in krantenland (15)

6017-een-ketelbinkie-in-krantenland-15
- Mijn acht maanden in ‘Dallas’ - Begin mei 1990 was het duidelijk dat het einde van Het Vrije Volk in zic[...]

Een ketelbinkie in krantenland (14)

6008-een-ketelbinkie-in-krantenland-14
- Een nieuwe fusie aan de horizon - Na een roerig sluitstuk aan hun periode als onderzoeksjournalisten waren [...]

Een ketelbinkie in krantenland (13)

6004-een-ketelbinkie-in-krantenland-13
- Promotie. Het einde van een duo - Na de avonturen in de archieven van OGEM met alle deining die daarmee we[...]

Een ketelbinkie in krantenland (12)

5992-een-ketelbinkie-in-krantenland-12
- Net geen inbraak. Maar het mocht niet... (2) - Geert-Jan Laan vertelt: Inderdaad. Daar stonden we dan die [...]

Een ketelbinkie in krantenland (11)

5989-een-ketelbinkie-in-krantenland-11
- Nog net geen inbraak, maar het mocht niet... (1) - Geert-Jan Laan vertelt: Het zal in het najaar van 1983[...]

Een ketelbinkie in krantenland (10)

5981-een-ketelbinkie-in-krantenland-10
- Er komt geen tweede druk - Geert-Jan Laan vertelt: ,,In de zomer van 1976 schreven wij in het buiten[...]

Een ketelbinkie in krantenland (9)

5975-een-ketelbinkie-in-krantenland-9

- De financiële handel en wandel van de prins - Geert-Jan Laan vertelt: In de loop van 1976 ging de commi[...]

Een ketelbinkie in krantenland (8)

5967-een-ketelbinkie-in-krantenland-8
Er ging een schokgolf door Nederland… Geert-Jan Laan vertelt: Op 6 februari 1976 kwam een einde aan de ruim t[...]

Een ketelbinkie in krantenland (7)

5962-een-ketelbinkie-in-krantenland-7
Als dit waar is dan hebben we wél een verhaal… In september 1975 reisden Geert-Jan Laan, net chef van de sociaale[...]

Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties