GISTEREN

Een ketelbinkie in krantenland (24)

6121-een-ketelbinkie-in-krantenland-24
- Adviseur en een nieuwe krant -

Geert-Jan Laan vertelt: Begin 2003 werd duidelijk dat de nieuwe jonge directeur van het Dagblad van het Noorden Gijs Lensink de voorkeur gaf aan mijn jongere medehoofdredacteur Jan Bonjer.
In het najaar van 2003 bood Lensink mij een gunstige overbruggingsregeling tot mijn 65ste jaar aan. En daarna een zeer behoorlijk pensioen', zeker gezien de tien jaar dat ik hoofdredacteur van de Noordelijke kranten was geweest. Bonjer bleef niet lang.
Hij vertrok naar het Algemeen Dagblad om daar de fusie tussen die krant en een aantal regionale randstedelijke kranten voor te bereiden en uit te voeren.
Lees verder

Een ketelbinkie in krantenland (23)

6101-een-ketelbinkie-in-krantenland-23

- Fusie, maar geen ruzie - Op 2 april 2002 verscheen de gefuseerde nieuwe krant Dagblad van het Noorden vo[...]

Een ketelbinkie in krantenland (22)

6091-een-ketelbinkie-in-krantenland-22
- Stap voor stap: een nieuwe krant - In september 1999 verscheen bij Hazewinkel Pers BV een doorwrocht rapport[...]

Een ketelbinkie in krantenland (21)

6083-een-ketelbinkie-in-krantenland-21
- In dienst van de ‘vijand’ - Begin 1997 maakte hoofdredacteur/directeur Ton Schuurmans van het Nieuw[...]

Een ketelbinkie in krantenland (20)

6078-een-ketelbinkie-in-krantenland-20
- Succes met veranderingen - De Drentse/ Groningse Pers (afgekort DGP) bestond in Drenthe uit de edities Asse[...]

Een ketelbinkie in krantenland (19)

6070-een-ketelbinkie-in-krantenland-19

- Een nieuwe krant. Een echte - De vorige aflevering sloot met de constatering van mijn zoon Ivo toen ik op[...]

Mei ’40 - Mei ’46: 't Nieuwe Rotterd

(Door Ronald Glasbergen)

Op 10 mei 1940 vielen Duitse troepen Nederland binnen. De toenmalige minister-president, Dirk Jan de Geer, kon op d[...]

Een ketelbinkie in krantenland (18)

6053-een-ketelbinkie-in-krantenland-18
- Graaien? Maar ook betalen - In december 1991 begon ik als zelfstandig PR-Adviseur/Freelance journalist voor [...]

Een ketelbinkie in krantenland (17)

6041-een-ketelbinkie-in-krantenland-17
- Dallas voorbij. Op de keien met kerst - Geert-Jan Laan vertelt: De fax met de boodschap dat het project voor e[...]

Een ketelbinkie in krantenland (16)

6029-een-ketelbinkie-in-krantenland-16
- Vervolg: Mijn acht maanden in ‘Dallas’ - Daar zaten we dan, Gerard Krul en ik, in die pub in Fleetstre[...]

Een ketelbinkie in krantenland (15)

6017-een-ketelbinkie-in-krantenland-15
- Mijn acht maanden in ‘Dallas’ - Begin mei 1990 was het duidelijk dat het einde van Het Vrije Volk in zic[...]

Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties