GISTEREN

Een ketelbinkie in krantenland (26)

6146-een-ketelbinkie-in-krantenland-26

Startende ondernemer met bejaardenaftrek

Geert-Jan Laan vertelt: Het jaar 2008 was niet alleen het jaar dat we begonnen met de papieren krant Rotterdam Vandaag & Morgen, maar ook het jaar dat ik in mei 65 jaar was geworden. Zodoende kreeg ik niet alleen mijn eerste AOW, maar ook elk kwartaal een mooi bedrag vanwege mijn ruim 20 dienstjaren bij Het Vrije Volk en elke maand een niet onaardig pensioen opgebouwd gedurende mijn tien laatste jaren bij de Noordelijke dagbladen. Dat maakte het gemakkelijker om samen met enkele andere financiers de start van de krant mogelijk te maken er van uitgaande dat de inkomsten uit advertenties snel de kosten zouden dekken. Grappend noemde ik mijzelf wel: ,,Een startende ondernemer met bejaardenaftrek.”

Inderdaad was het zo dat het eerste nummer op 2 oktober 2008 die verwachting bevestigde. Op 24 pagina's half formaat waren ruim vier pagina's advertenties waarmee de wekelijkse kosten zo ongeveer wel waren gedekt. Maar toen brak de wereldwijde economische crisis uit. Achteraf hadden we niet op een slechter moment kunnen beginnen. De advertentiemarkt stortte volledig in. In het eerste nummer had het Rotterdamse autobedrijf Eef en Huub fors geadverteerd. Maar toen onze advertentievertegenwoordiger ze belde voor een vervolgopdracht sprak een autoverkoper: ,,We zitten hier met drie man en we hebben geen reet te doen. We hebben de afgelopen dagen geen auto meer verkocht. Maar als je ook niks te doen hebt, kom maar langs. We zoeken nog een vierde man om te klaverjassen.”

Begin november 2008 moesten we het besluit nemen te stoppen met de papieren krant, maar proberen verder te gaan als website.

In de afwikkeling van de zaken was het gelukkig mogelijk alle nog uitstaande rekeningen te voldoen waaronder vrij forse van de drukker, de distributieorganisatie en redactionele medewerkers. De financiers waren hun geld kwijt, maar op een enkeling na waren ze toch tevreden dat de schade was beperkt en er geen schulden resteerden.

We gingen verder als website. Dat betekende ook aanzienlijk minder kosten, maar wel medewerking op vrijwillige basis. In de woorden van een bekende voetballer heeft ‘elk nadeel zijn voordeel’ en dat was in ons geval ook aan de orde. Dankzij de mammoetfusie van het AD met de regionale bladen – in Rotterdam met het tot dan nog zelfstandig gemaakte Rotterdams Dagblad - en ook al eerdere fusies waren nog al wat oudere redacteuren afgevloeid. Zodoende ontstond een basis van zeker niet alleen voormalige redacteuren van Het Vrije Volk, maar ook van de NRC, het AD en het Rotterdams Nieuwsblad. Maar ook nieuwe jongere medewerkers zoals bijvoorbeeld Ronald Glasbergen en Corry Gryn bewezen al snel een aanwinst te zijn.

Op papier en op internet bestaat Rotterdam Vandaag & Morgen nu al bijna acht jaar. In de volgende, waarschijnlijk de laatste aflevering van deze Ketelbinkie-serie, zullen we de toekomst bekijken met de wetenschap die we nu hebben en ook in het jaar 2008 nog niet konden voorspellen. Misschien past voor de vele toekomstprofeten op dit gebied wel het grafschrift van de Rotterdamse zanger en liedjesschrijver Koos Speenhoff die op zijn grafsteen liet beitelen: 't is anders.

Lees verder

Een ketelbinkie in Krantenland (25)

6131-een-ketelbinkie-in-krantenland-25


- RotterdamVandaag & Morgen: een nieuwe krant, een nieuwe site - Geert-Jan Laan vertelt: Op 2 okt[...]

Een ketelbinkie in krantenland (24)

6121-een-ketelbinkie-in-krantenland-24

- Adviseur en een nieuwe krant - Geert-Jan Laan vertelt: Begin 2003 werd duidelijk dat de nieuwe jonge direc[...]

Een ketelbinkie in krantenland (23)

6101-een-ketelbinkie-in-krantenland-23

- Fusie, maar geen ruzie - Op 2 april 2002 verscheen de gefuseerde nieuwe krant Dagblad van het Noorden vo[...]

Een ketelbinkie in krantenland (22)

6091-een-ketelbinkie-in-krantenland-22
- Stap voor stap: een nieuwe krant - In september 1999 verscheen bij Hazewinkel Pers BV een doorwrocht rapport[...]

Een ketelbinkie in krantenland (21)

6083-een-ketelbinkie-in-krantenland-21
- In dienst van de ‘vijand’ - Begin 1997 maakte hoofdredacteur/directeur Ton Schuurmans van het Nieuw[...]

Een ketelbinkie in krantenland (20)

6078-een-ketelbinkie-in-krantenland-20
- Succes met veranderingen - De Drentse/ Groningse Pers (afgekort DGP) bestond in Drenthe uit de edities Asse[...]

Een ketelbinkie in krantenland (19)

6070-een-ketelbinkie-in-krantenland-19

- Een nieuwe krant. Een echte - De vorige aflevering sloot met de constatering van mijn zoon Ivo toen ik op[...]

Mei ’40 - Mei ’46: 't Nieuwe Rotterd

(Door Ronald Glasbergen)

Op 10 mei 1940 vielen Duitse troepen Nederland binnen. De toenmalige minister-president, Dirk Jan de Geer, kon op d[...]

Een ketelbinkie in krantenland (18)

6053-een-ketelbinkie-in-krantenland-18
- Graaien? Maar ook betalen - In december 1991 begon ik als zelfstandig PR-Adviseur/Freelance journalist voor [...]

Een ketelbinkie in krantenland (17)

6041-een-ketelbinkie-in-krantenland-17
- Dallas voorbij. Op de keien met kerst - Geert-Jan Laan vertelt: De fax met de boodschap dat het project voor e[...]

Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties