Cruiseterminal levert stad te weinig op

4289-cruiseterminal-levert-stad-te-weinig-op (Door Hans Roodenburg)

De cruiseterminal is als Rotterdamse publiekstrekker een succes geworden. Qua inrichting zou de vroegere passagiersterminal van de Holland Amerika Lijn aan de Wilhelminakade eigenlijk gemoderniseerd moeten worden.
Dat kost weer een paar miljoen, waarvan het maar de vraag is of er een groei aan binnenkomende havengelden voor de cruiseschepen tegenover staat.


Het economisch belang van de cruiseterminal is toch al zwaar overschat, zeker als je het vergelijkt met vele andere zee-activiteiten die geld in het laatje van het Havenbedrijf Rotterdam – en dus indirect van de Rotterdamse gemeenschap – brengen.
Hoewel we in veel ladingsoorten de grootste haven van Europa zijn, neemt Rotterdam in de opbrengsten aan passagiers en aan scheepsservices van cruiseschepen slechts een bescheiden positie in.

De cruiseterminal RotterdamGroei
De Nederlandse cruisemarkt is fors gegroeid, tot ruim 86.000 passagiers in 2011. Rotterdam profiteert nauwelijks van deze groeimarkt. Bovendien blijven veel van de passagiers vaak die ene dag, dat men aan de Wilhelminakade ligt, gewoon aan boord van hun cruiseschip.
Als zij al van boord gaan, doen zij meestal hun uitgaven in andere delen van het land, met name voor bezichtiging van Amsterdam, Delft en van de molens in Kinderdijk. De stad Rotterdam komt er bekaaid af.
Nadat in 1997 de cruiseterminal in gebruik is genomen, trokken vooral de beroemde nieuwe schepen van de Holland Amerika Lijn, die zijn roots in Rotterdam heeft liggen, enorme publieke belangstelling. Op de Erasmusbrug, de Wilhelminakade, de tegenoverliggende Willemskade en Westerkade paradeerden dagelijks duizenden scheepvaartliefhebbers om de grote cruiseschepen te kunnen zien liggen. De HAL was in hun nostalgische ogen terug in Rotterdam.

Directeur Mai Elman van Cruiseport Rotterdam. Foto: DOVSinds 1999 maakt directeur Mai Elmar van de Cruiseport Rotterdam zich sterk om zoveel mogelijk cruiserederijen te interesseren voor Rotterdam. Mede daardoor is zij benoemd tot havenman/vrouw van het jaar 2004.

Goede wil
Hoewel van heel goede wil, kan men ook van het Havenbedrijf Rotterdam niet verlangen dat het zonder een goede rendementsverwachting voor de langere termijn miljoenen investeert in de vernieuwing van de cruiseterminal. Dit is en blijft een politieke kwestie van de gemeente Rotterdam zelf. Als de meerderheid van de gemeenteraad het er voor over heeft om deze publiekstrekker in stand te houden, dan moet men in de eigen begroting daarvoor geld zien te vinden.
Voorzitter Cees de Keijzer van de World Ship Society Rotterdam Branch heeft een berekening gemaakt wat bijvoorbeeld de ROTTERDAM (van de HAL) opbrengt aan havengelden. Het cruiseschip levert het Havenbedrijf € 6562 aan zeehavengelden op. Dat is 11 cent per bruto ton van het schip. ,,Een vol beladen olietanker en een groot containerschip leveren veel en veel méér op. Dan praten we over getallen van zes cijfers.’’ En dan hebben we het hier nog niets eens over de toegevoegde waardes voor de hele Nederlandse economie.
Volgens De Keijzer moet er voor de cruiseschepen en –terminal bij het Havenbedrijf dik geld bij. In zijn Rotterdam Branch Magazine stoort hij zich ook aan het feit dat sommige vakmedia kritiekloos ventileren dat de cruiseschepen voor veel toegevoegde waarde zouden zorgen. Daar plaats hij grote vraagtekens bij.

Aantal aanlopen
Het lukt Rotterdam niet met het aantal aanlopen van cruiseschepen in de buurt van Amsterdam of Zeebrugge te komen. In ieder geval is er ook dit jaar geen groei. De Keijzer: ,,Rotterdam heeft concurrentie die er niet om liegt en heeft geen kans gezien om te profiteren van de spectaculaire groei van het aantal Nederlandse cruisepassagiers waar andere havens dat de laatste jaren wel hebben gedaan.’’

Voorzitter Cees de Keijzer van de World Ship Seciety Rotterdam. Foto en de kleine foto bij de inleiding: Rinus VuikDit jaar is de groei er helemaal uit en voor 2013 is het nog heel ongewis. ,,Momenteel staat de teller voor 2013 op 24 aanlopen, waarvan overigens al twintig keer de ROTTERDAM. Dat is twee minder dan dit jaar.’’
,,Feit is dat bij de concurrenten zoals Amsterdam en Zeebrugge die groei er wel is. Amsterdam staat ondanks de concurrentie door uitbreiding van de Felison Terminal in IJmuiden voor 2013 nu al op 147 cruiseschepen, tegen 148 dit jaar. Zeebrugge met in 2012 al 90 calls, gaat volgend jaar boven de honderd komen.’’

Overdreven
Bij deze havens blijft Rotterdam in de cruisevaart dus sterk achter. Alle juichkreten over Rotterdam als ‘cruiseport’ zijn dus overdreven en onterecht. Misschien is het daarom verstandig om daarin niet veel meer te investeren of hooguit wat modernisering aanbrengen in de terminal waardoor de ontvangst van passagiers wat mooier oogt.
De haven van Rotterdam kan zijn geld beter steken in andere ladingstromen. En als het om een paar miljoen gaat levert het in de marketing en promotie van de haven als dé Europese plaats voor containers, olie, droge bulk en andere goederensoorten waarschijnlijk veel meer op.
Dat de cruisegasten hoge cijfers geven aan Rotterdam is een marketingtruc. Immers is er een cruisehaven in West-Europa waaraan passagiers een onvoldoende geven of een lager cijfer dan Rotterdam?

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Stad en platteland

Het verhaal is van Annie Proulx. Het staat in 'Heart Stories'. Het gaat over Lime, een jongeman met rood haar en een soort innerlijk vuur dat erop lijkt 'of hij snel van binnen op aan het branden is'.

Een vuur dat sommige vrouwen aantrekkelijk vinden. Lime is met zijn vriendin Charlotte buiten de stad gaan wonen. Ze droomden dat ze daar een handeltje in Peruviaanse poncho's op konden zetten. Dat plan mislukt, maar dankzij het geld van de ouders van Charlotte overleven ze. Lime heeft in de heuvels een groep verlopen eenzelvige landbouwers gevonden die op woensdagavond fantastische zelf geschreven muziek maken. Hillbillymuziek, origineel en ontroerend goed gespeeld. De muzikanten zijn stug en weinig spraakzaam, maar ze staan hem toe dat hij meespeelt. Hij ontdekt dat de zangeres, een goed in het vet zittende, maar mooie jongedame, de schrijfster van de songs is. Haar vader speelt ook mee. De enige keer dat hij overdag langs komt, is zij alleen. Hij verleidt haar. Als haar huisgenoten waaronder haar vader, thuiskomen van het werk op het land en hen ontdekken, roept hij dat hij van haar houdt. Op dat moment ontdekt hij dat de man waarvan hij dacht dat het haar vader was, haar echtgenoot is. Hij rent voor zijn leven en keert er nooit meer terug.

  • Nieuw

  • Reacties