Schoon en gecontroleerd coaten werkelijkheid

7719-schoon-en-gecontroleerd-coaten-werkelijkheid

De Delftse startup Qlayers haalt € 300.000 startkapitaal op voor de doorontwikkeling van hun printkop voor het coaten van grote, industriële oppervlaktes zoals olie en gas terminals, schepen, bruggen en windmolens. Het huidige coatingproces is chemisch, energie-intensief, onveilig en inefficiënt, zowel in productie als tijdens reparatie. De technologie van Qlayers stelt gebruikers in staat volautomatisch en gecontroleerd coatings aan te brengen, zonder dat er verfnevel vrijkomt. Hierdoor kunnen objecten gemakkelijk op locatie gecoat worden. De investering werd bekendgemaakt door de Delftse wethouder Bas Vollebregt tijdens het Metropoolregio Rotterdam Den Haag-event 2018.


Eén week en 15 man voor het coaten van één opslagtank
Bruggen, windmolens, pijpleidingen, vliegtuigen en andere grote objecten worden dagelijks blootgesteld aan de elementen. Om de levensduur van deze objecten te vergroten worden ze gecoat met een speciale beschermende verflaag.

Op dit moment is er geen systeem op de markt wat verf automatisch kan aanbrengen, zonder dat er schadelijke nevel vrijkomt. Het coaten van grote industriële objecten gebeurt daarom nog steeds voornamelijk met de hand, met kwasten, rollers en spuitapparatuur. Spuiten is de snelste optie, maar om spuitapparatuur te kunnen gebruiken, moet het object volledig ingepakt worden in een beschermende tent. Met het coaten van een opslagtank van zo’n 6.000 m2 is maar liefst 15 man dan ook een hele week bezig. Daarnaast kan tijdens het spuiten tot wel 50% van de verf verloren gaan in de nevel. Dit is niet alleen kostbaar, maar ook schadelijk voor mens en milieu. Naast arbeidsintensief en belastend voor het milieu is het ook een gevaarlijk proces op ladders en stellages, en bepaalt de kundigheid van de steeds schaarser wordende coatingmedewerker het eindresultaat.

Sneller en netter coaten zónder nevel
Qlayers heeft met de ontwikkeling van de Slash100 het antwoord in handen voor dit probleem. Een printkop waarmee geautomatiseerd en gecontroleerd verf kan worden aangebracht op grote, industriële oppervlaktes, zonder verf te verliezen aan de omgeving. Doordat het coaten automatisch en gecontroleerd verloopt is er minder personeel nodig en heeft het eindresultaat een gegarandeerde laagdikte en kwaliteit. De printkop stelt de coatingbedrijven in staat om sneller beter werk af te leveren op locatie, met besparingen op personeel en verf, en zonder schadelijke effecten voor het milieu.

Ultieme controle over coatingproces en -omgeving
Qlayers’ technologie maakt het voor het eerst mogelijk om de manier waarop de verf op het oppervlak komt perfect te controleren en te sturen. De gecontroleerde omgeving waarin Qlayers de coating aanbrengt, maakt het in de toekomst mogelijk om ook functionele coatings met bijvoorbeeld weerstandverlagende eigenschappen te gaan aanbrengen. Het aanbrengen van zo’n weerstandverlagende coating op een schip of vliegtuig zorgt ervoor dat er minder brandstof verbruikt wordt, en er dus minder CO2 vrijkomt.

Opschudden van de coatingwereld begint in Delft
De in 2017 opgerichte startup Qlayers wordt gerund door TU Delft ingenieurs Ruben Geutjens en Josefien Groot. De startup heeft deelgenomen aan het YES!Delft incubatieprogramma. Josefien Groot, co-founder van Qlayers, is blij met de financiering: “De investering van UNIIQ stelt ons in staat om onze technologie verder te ontwikkelen om complexe industriële oppervlaktes op elke locatie te kunnen gaan coaten. Daarnaast kunnen we met de investering nieuwe teamleden aannemen om een duurzaam kernteam te bouwen. Tevens opent de investering van UNIIQ deuren naar vervolginvesteerders.”

Voor UNIIQ is dit wederom een mooie toevoeging aan haar portfolio. Liduina Hammer, fondsmanager UNIIQ: “Het is bijna niet voor te stellen dat het coaten van grote schepen, wind turbine bladen, vliegtuigen en andere grote objecten nog steeds voornamelijk met de hand gebeurt. De innovatie van Qlayers zorgt voor een belangrijke stap in de coatingwereld. We zijn erg blij dat we met UNIIQ de ontwikkeling van deze technologie ondersteunen.”

Foto 1: Bas Vollebregt (wethouder Economie, Cultuur, Grondzaken en vastgoed Gemeente Delft), Josefien Groot (Qlayers) en Ruben Geutjes (Qlayers

Foto 2: Hans Dreijklufft (UNIIQ), Liduina Hammer (UNIIQ), Bas Vollebregt (wethouder Economie, Cultuur, Grondzaken en vastgoed Gemeente Delft), Ruben Geutjes (Qlayers), Josefien Groot (Qlayers) en Suzanne Kroeze (UNIIQ)

Fotografie: © Daniel Verkijk

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties