'Maritieme club in haven goud waard!'

6021-maritieme-club-in-haven-goud-waard (Door onze verslaggever)
Eigenlijk had de 25-jarige World Ship Society Rotterdam Branch volgens voorzitter Cees de Keijzer zaterdag 16 april zijn gouden jubileum (50 jaar) moeten vieren. Want de zilveren club is in de Rotterdamse haven goud waard! Volstrekt onafhankelijk, eigenzinnig en niet afhankelijk van declaraties bij bedrijven voor de contributie (35 euro per jaar) van hun 325 leden. Ze zijn allen gewoon liefhebbers van schepen en de haven. Niet ingegeven door hun bedrijf.


De auteurs Hans Roodenburg en Cees de Keijzer (r.) reiken aan leden van het eerste uur Jan Rook en Wim Korndorffer het eerste boek ‘Mooie schepen en banen’ uit. Foto: Gerrit BoerDat bleek ook weer bij de viering van het jubileum. De meesten – vaak met partner – wisten tijdens de rondvaart in de haven van Rotterdam te vertellen op welke plaats we aan het varen waren en welke schepen er lagen of tot vaak zelfs waar ze vandaan kwamen.

Ontstaan
De Keijzer vertelde uiteraard over het ontstaan van de club ruim 25 jaar geleden. Ooit begonnen in een fabriek van pijpbeugels – toen toeleverancier van vooral de scheepswerven - in Krimpen aan de IJssel van Jan Rook.
Aan hem en een ander lid van het eerste uur, Wim Korndorffer, hebben de auteurs Cees de Keijzer en Hans Roodenburg het eerste boek ‘Mooie schepen en banen’ – alweer het vijfde in een serie – uitgereikt. Het derde lid Frans van der Stel uit de oprichting – en nog steeds trouw aan de club - was door verblijf in Singapore verhinderd. Alle leden van WSS Rotterdam Branch – de grootste ter wereld - kregen na afloop van de vaartocht tot hun genoegen een exemplaar.
Jan Rook is al met pensioen. Hij kwam in de fabriek van zijn vader die deze in 1930 oprichtte. Nu runnen zijn z’n zoon en een ander familielid de tent. Opmerkelijk is dat deze toeleverancier Rook & Zn B.V. (pijpbeugels en draadbeugels) van de metaalindustrie nog steeds bestaat. Volgens Jan Rook zijn er thans twaalf mensen in dienst.

De waarschijnlijk oudste (76 jaar) nog actieve reder van Nederland Henk Groen. Foto: Ries van Wendel de Joode‘Vakkundig’
Toen hij eigenaar was, waren het er zes. In het profiel van het bedrijf staat dat in de periode sinds 1930 ‘ons bedrijf zich heeft weten te ontwikkelen tot een betrouwbare en vakkundige partner voor veel constructiebedrijven, pijpleidingbedrijven, handelsondernemingen, installatiebedrijven, offshore-industrie en voor de scheepsbouw’.
Behalve mooie gefotografeerde schepen en unieke stukjes daarover staan in het boek twaalf bijzondere banen beschreven. Van bergingsinspecteur (de enige vrouwelijke ter wereld) tot een reder in de offshore.
De laatste is waarschijnlijk de oudste (76 jaar) nog actieve reder van Nederland. Elke dag komt Henk Groen nog op zijn familiebedrijf in Scheveningen. Hij is ooit begonnen in de ‘vetputten (machinekamers) van vissersschepen. Thans heeft hij zo’n twintigtal eigen schepen in Offshore, Guard & Support varen en zo’n dertig in charter.

In het boek vertelt Henk Groen dat hij heel veel heeft te danken aan zijn vrouw Maria. ,,Zij heeft mij altijd de goede richting opgeduwd.’’

Het boek is vanaf 16 april te koop voor €18,95 in de boekhandel (ISBN 978-94-91354-53-3) of online bij uitgeverij Coolegem Media via www.mooieschepenenbanen.nl.

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

‘Turkendam’

Het is me weer een weekje wel geweest, met als ‘toppunt’ ons Heilige Paasweekeinde. Eerst gooit vorige week Donald Trump met keiharde spierballentaal ‘de moeder van alle bommen’ op een terroristenkamp in Afghanistan. Nu sterft het in dat land van dergelijke kampen En dan moet je dus wel donders goed geïnformeerd zijn of je de goede of de kwade te pakken hebt!

In Afghanistan heeft nog nooit iemand gewonnen. De Engelsen niet, de Russen niet en de Amerikanen niet. En dat moet je rustig zo blijven houden, in plaats voor de zoveelste keer de vlam in de pan te laten slaan. Nederlandse en andere Europese militairen hebben er helemaal niets te zoeken. De Afghanen vechten al eeuwenlang hun onderlinge stammenstrijden uit. En nogmaals dat moet je zo blijven houden.

Dan daarvoor nog gooit Donald Trump nog eens zo’n vijftig cruisemissiles op het vliegveld van Assad in Syrië. Maar daarvoor was Trump wel zo netjes om zijn nieuwe Russische ‘vrienden’ te bellen met de mededeling ‘wij gaan bombarderen!’. De Russen vertelden dit vanzelfsprekend door aan Assad en zijn kameraden. En dus…

Ooit de beelden gezien van dat vliegveld na de manhaftige aanval van Trump? Er zijn hooguit een aantal vliegtuigjes geraakt, maar die waren allemaal van karton!

En als klap op de vuurpijl zoekt Trump ook nog eens welbewust ruzie met de grootste gek in Azië, namelijk de ‘Grote Leider’ Kim Il-sun van Noord-Korea. ‘Als deze Kim niet onmiddellijk ophoudt met zijn speeltjes van het lanceren van ballistische raketten met of zonder dummy-kenrkoppen… Dan gaan wij bombarderen zo meteen met echte atoombommen.’

De hele wereld zodoende in grote spanning achterlatend in dit afgelopen Paasweekeinde. Maar er gebeurde dus totaal niets! Behalve dan die ene zogenaamde mislukte raket die Noord-Korea lanceerde net voor de Pasen. Jawel, volledig mislukt, op instigatie van ‘grote broer China.’ Dank zij hun grote wijsheid is de ‘koude’ weer even uit de lucht gehaald.

Maar vanwaar opeens deze buitensporige spierballentaal van ‘bullebak’ Trump? Het is de eeuwenoude truc om buiten je grenzen oorlogsvoerende taal te ‘trompetten’, als je in je eigen binnenland onder vuur ligt. Zoals met de CIA en FBI, afluisterschandalen, beweerde illegale gesprekken met de Russen, Obamacare en ga zo maar door.

Niets in deze is nieuw onder de zon. Tegelijkertijd kunnen deze laatste volkomen agressieve stappen van Trump ook levensgevaarlijk zijn. Niet alleen voor de USA zelf, maar zeker ook voor de rest van onze toeschouwers op onze planeet. Voor je het weet zitten wij met zijn allen in een grote nachtmerrie van een nog slechts beginnende atoomoorlog.

En, o ja, dan hadden wij in dit weekeinde nog de grote triomf van de absolute verliezer Erdogan in Turkije. Dat hij zijn referendum verloren heeft, weet hij als geen ander. Maar hij doet dus net of hij gewonnen heeft. Zoals de honderden Turken hier in Rotterdam die nog geen idee hebben wat hun allemaal te wachten staat. Die in massa toeterend door onze stad rijden met honderden Turkse vlaggen of zij wereldkampioen voetbal zijn geworden…

Erdogan in zijn toespraken: ‘Wij gaan door. Ook met een nieuw referendum over de doodstraf. En wij zijn een volk, een staat met een vlag!’ (Waar hebben wij deze retoriek eerder gehoord?!).

Laat Erdogan nu precies het omgekeerde hebben bereikt. Zijn land volkomen in tweeën gesplitst! En dat moet je dan uitvoerig hier in Rotterdam gaan vieren.

Of zoals die ene Rotterdamse terrasgast het verwoordde in de Zwartjanstraat.

‘Het lijkt hier op eens wel ‘Turkendam!’

Jim Postma.


  • Nieuw

  • Reacties