Café/eetgelegenheid is dé oplossing

5524-caf-eetgelegenheid-is-d-oplossing (Door Jim Postma)
Met in de stad nu tientallen bruine buurtcafés op sterven na dood is in ieder geval op het nippertje bruin café Walenburg aan de Walenburgerweg van sluiting gered. Met een nieuwe formule, die ook de vele andere buurtcafés zou kunnen redden. Dankzij de in Rotterdam bekende uitbater en kampioen van het biertappen Vincent Bek. Met sinds kort naast hem de kampioen van de oesters Arjen Moeken als de nieuwe chef-kok.


,,Wij zijn hier géén eetcafé begonnen,’’ zegt Vincent Bek nadrukkelijk, ,,maar een modern bruin café met eetgelegenheid van woensdag tot en met zondag.’’ Sinds beide horecagiganten vanaf begin februari de Walenburg hebben overgenomen onder aanvoering van ‘baas’ Bek loopt deze nieuwe horecaformule als een trein. Naast de gebruikelijke stamgasten uit de omliggende wijken komen er ook weer veel nieuwe gezichten, met name van de reizigers van en naar het nieuwe Rotterdamse Centraal Station.

Crisistijd
De voormalig eigenaresse Sandra Kleij heeft na zo’n kleine tien jaar als uitbaatster de handdoek gegooid en is overgestapt naar haar inmiddels succesvolle koffie- en cateringservice bedrijf. Tevredenheid alom dus.
Als gevolg van de toch nog nadrukkelijk heersende crisistijd en het nu voor alle cafés heersende rookverbod was de omzet van buurtcafé Walenburg drastisch gedaald. Er was nog amper een droge boterham te verdienen, zeker met constant stijgende vaste lasten.

 Kampioen biertappen Vincent Bek (l.) en kampioen 'oesters' Arjen Moeken zijn nadrukkelijk geen eetcafé begonnen maar een modern bruin café met eetgelegenheid. Foto's: Mishu Westerveld

Maar zie, daar opeens kwam ‘de reddende engel’ in de vorm van Vincent Bek (46) die ook al jarenlang café ‘De Komedie’ aan de Schieweg bezit. Nu in café Walenburg met een sympathieke kaart van chef-kok Arjen Moeken voor lunches en diners. Bijvoorbeeld een goede dagschotel voor 8,50 euro en een maaltijd dagsoep voor 4.50 euro. Verder leuke specialiteiten als escargots, bijzondere pasta’s, vegetarisch, vers aangemaakte saladeschotels en andere specials.

Sporen verdiend
Beide horecagrootheden hebben in de afgelopen jaren in Rotterdam meer dan hun sporen verdiend. Op alle grote recepties in de stad was altijd ‘Arjan van de Oesters’ (zijn bijnaam) te vinden met zeeverse door hem ter plekke opengemaakte oesters. Daarvoor werkte hij ook als chef-kok in allerlei keukens in de regio, met zeker als zijn specialiteit onovertroffen stoofvleesschotels naar oma’s recept.
Horeca-uitbater Vincent Bek had al lange horeca-ervaringen achter de rug in bekende Rotterdamse kroegen zoals café De Ridder (Mauritsweg), café Jos Gommers (Delfshaven), café De Klapdeur (Kralingen) en enkele jaren geleden (2011) begon hij zijn eerste eigen café De Komedie aan de Schieweg. Toen hij hoorde dat café Walenburg de deuren ging sluiten is hij daar net op tijd ingesprongen met de nieuwe formule van ‘café met eetgelegenheid’. Onlangs won Vincent Bek ‘De Gouden Tapknop’ Zuid-Holland-Zuid, een gerenommeerde biertapwedstrijd voor het best getapte biertje in de regio.

Wim :
Dat is waar Jim.Ga toch is een hapje eten daar in het genoemde Cafe.Een dagschotel voor 8.50 is nooit weg.

Inderdaad....

PROOST.

dinsdag 19 mei 2015

Jim P. Postma :
Beste Wim en Johannes: 'Je bent en blijft zo oud of jong, zoals je jezelf voelt...'.

Proost!

maandag 18 mei 2015

Wim :
Ten eerste Vincent een van de weinige echt aardige mensen met een respect voor iedereen.Cafe Walenburg gered mooi nieuws.
Maar afgezien van het rookverbod de prijs van een glas bier te tegenwoordig behoorlijk hoog dus veel mensen zeggen laat maar.En drinken thuis hun halve liter Alfabiertje.
Als je voor drie biertjes 7 euro kwijt ben 14 Gulden dus meer zelfs al kan men het betalen zegt men laat maar.

Bierprijs omlaag de kroeg vol.

maandag 18 mei 2015

Johannes :
Levende slijmbeesten eten is nooit mijn liefhebberij geweest, geef mij maar een oud-Hollandse bal met veel mosterd en zo'n goudgele rakker er naast.
Maar ik wens beide heren veel succes de zaak zit op een mooie locatie en heeft beslist potentie.

Helaas ligt mijn tijd als "kroegtijger" reeds lang achter mij en is het vele jaren geleden dat ik in deze zaak bezocht,toen zaten er ouwe kereltjes het spel domino te spelen, niet echt mijn "cup of tea"
Nu ben ik zelf een ouwe pik :-)

maandag 18 mei 2015

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Jim Postma

Jim Postma (Rotterdam, 29-02-1948) is samen met Geert-Jan Laan in 2008 de papieren weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen begonnen, later gevolgd door deze elektronische krant.

Beide initiatiefnemers werkten daarvoor jarenlang als onderzoeksjournalisten bij de toenmalige dagkrant Het Vrije Volk.

Jim Postma werd in die tijd ook bekend van zijn dagelijkse rubriek ‘Stukgoed’, over de kleine dingen in het leven, die voor velen toch bijzonder belangrijk zijn. Zoals ‘normen en waarden’.

In dit kader onderscheidt hij zich de laatste paar jaar in weekkranten als columnist en recensent in het Rotterdamse kunstwereldje.

Ooit begon hij in 1965 als jong journalist bij de dagkrant De Rotterdammer en vertrok daarna voor zeven jaar naar Afrika als correspondent, onder meer voor Radio 1 en 2.

In de negentiger jaren, na het verlaten van het gefuseerde Het Vrije Volk begon Jim Postma met het maken van televisiedocumentaires. Een hele bekende, die hij samen maakte met fotograaf/filmer Paul Stolk, werd ‘Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB. (Waarderingscijfer 8.2 en met 2.4 miljoen kijkers).

Hieruit volgde de campagne voor jonge vuurwerkslachtoffers, ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. Dit leidde in die tijd tot aanzienlijk minder slachtoffers.

Andere televisiedocumentaires van Jim Postma, onder meer gemaakt in Afrika en in Mongolië, werden uitgezonden via de VARA, EO, AVRO/TROS, de BRT en CNN.

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties