'n Goed gesprek met twee ‘Heffinnen’

5023-n-goed-gesprek-met-twee-heffinnen (Door Manuel Kneepkens)
Dinsdag 14 mei jl. beklom ik de Hef samen met RVM-collega’s journalist Helmut de Hoogh en fotograaf Rinus Vuik.

Een hele belevenis!
Een hele ‘experience’ moet je zeggen, tegenwoordig… Ik was daar dan ook op uitnodiging van de stichting ‘Hef Experience’.


Dat beklimmen van de Hef ervoer ik dus als buitengewoon aangenaam. En dat ondanks mijn licht behept zijn met hoogtevrees. Het uitzicht op Noordereiland en verder weg is daar, hoog boven, ronduit schitterend.
De Koninginnebrug ging net open om een zeilschip met hoge masten door te laten. De zon scheen.

Ruimte
Ooit heb ik als toerist in Parijs de Eiffeltoren beklommen en precies dat blije, ruimtelijke gevoel van toen, dat had ik dus nu ook. De Hef… dat is de Eiffeltoren van Rotterdam.
Ik besloot mij over de plannen die de stichting Hef Experience met de Hef heeft, nader te verstaan met de voorzitter van de stichting Souad El Hamdaoui en de penningmeester Ieke Frankenmolen.

Boven krijgt iedereen de tijd om rond te lopen en te genieten van het 360 graden uitzicht over Rotterdam. Foto's: Rinus Vuik

Dit gesprek met twee Heffinnen heeft inmiddels plaatsgevonden in Galerie Wind, de galerie van Ellen Wind aan de Prins Hendriklade 184 op het Noordereiland, waar op 12 juni a.s. een expositie over de Hef zal worden geopend.

Voorzitter
Souad El Hamdaoui heeft sinds drie maanden het voorzittersstokje van Robbert Dommisse, de initiatiefnemer van het Hef-plan, overgenomen. Zij is in het dagelijkse leven directeur van die andere icoon van Rotterdam, de Euromast, en zij vertegenwoordigt tevens de Brotherhood Holding van de broers Willem en Aryan Tieleman, ervaren horecaondernemers, die als investeerders en exploitanten van het plan De Hef gaan optreden.
Ieke Frankenmolen is al langer bij het project betrokken (meer dan anderhalf jaar). Niet alleen als penningmeester maar ook als initiator van het Ted Schutten-fonds en zeer zeker ook dank zij haar Delftse achtergrond als 'meedenker Techniek van de Hef'. Souad omschrijft haar collega als ‘het geheugen en geweten van het Hefplan'.

Wat gaat er gebeuren met de Hef?
Vraag de gemiddelde Rotterdammer naar de Hef en grote kans dat hij zegt: ,,O, die ouwe spoorbrug.”

Bijzonder
Maar ‘die ouwe spoorbrug’ is heel bijzonder. Er is namelijk nog slechts een handvol hefbruggen in Europa.
De Hef stamt uit 1927. Er is om gevochten tijdens de twee wereldoorlog en het is een van de weinige bijzondere gebouwen in het centrum van Rotterdam dat overeind bleef.
Stilzwijgend kijkt de Hef nu uit over de stad. Bij hoge uitzondering nog in beweging. Want meestal staat de Hefbrug omhoog, zodat eventuele schepen er te allen tijde onderdoor kunnen. Treinen rijden er al lang niet meer over.

Ik besloot mij over de plannen die de stichting 'Hef Experience' met de Hef heeft, nader te verstaan met de voorzitter van de stichting Souad El Hamdaoui en de penningmeester Ieke Frankenmolen.

Maar… vanaf 2016 komt de Hef, als alles doorgaat, weer dagelijks in beweging! Stichting Hef Experience diende daartoe vorig jaar al een plan in bij Stadsinitiatief Rotterdam, maar dat kwam toen helaas niet door de eerste ronde.

Tieleman
Nu doet de stichting een tweede poging met een verbeterd, financieel sterk onderbouwd plan (dit laatste met name door de gegarandeerde deelname van de Tieleman brothers).

Hoe gaat de Hef eruit zien volgens het plan van de stichting ‘Hef Experience?
Uiterlijk verandert er niets De spoorbrug uit 1927, tevens rijksmonument, behoudt zijn functie als hefbrug.
Maar straks kan men met het Val (het beweegbare middenstuk) naar boven. Bovendien kan men straks over de brug heen lopen bij wijze van wandeling en zelfs naar de top klimmen.Verder komen er entrees op de begane grond in de beide landhoofden van de brug.
De hoofdingang (en uitgang) komt aan de zuidkant. Daar komt de kassa voor de diverse bezoekersmogelijkheden.
De tweede entree (en uitgang) komt aan de noordkant, op het Noordereiland.

Brasserie
Op de zuidelijke aanbrug komt dus de Brasserie-op-wielen te staan. De brasserie met haar vier wagons lijkt dan aan de buitenkant op een lange trein, totale lengte 70 meter.
Binnen komt een restaurant met 150 zitplaatsen en een bar.
Op de noordelijke aanbrug komt het Museum in 7 opgeknapte goederenwagons.
De wagons gaan het verhaal van Rotterdam vertellen van voor en na de oorlog.
In samenwerking met het Stadsarchief worden de wagons als minibioscopen met korte voorstellingen op één projectiewand ingericht.
De andere wanden worden gebruikt voor foto’s, affiches, maquettes, e.d.

Het Val
Maar de grootste attractie wordt toch de grote platformlift, het Val.
De oppervlakte van het Val is ruim 450 m2. Maximaal 200 personen tegelijk kunnen met het Val omhoog. In ongeveer 4 minuten stijgt het Val van 10 m. naar 48 m. Onderweg zien de lifters het staal van de torens en de langs schuivende betonnen contragewichten, een indrukwekkend gezicht.
Boven krijgt iedereen de tijd om rond te lopen en te genieten van het 360 graden uitzicht over Rotterdam.
Daarna loeit de sirene weer en start de afdaling, ook in vier minuten.

Het monument De Hef wordt enerzijds in zijn waardigheid gelaten en anderzijds is onze stad een attractieve publiekstrekker rijker

Tokkelen
Daarnaast zijn er dan nog zgn. ‘adrenaline’ attracties: klimmen en tokkelen. Momenteel is er in Europa nog geen enkele brug die sportief beklommen kan worden. De Hef wordt de eerste. Het begeleiden van het klimmen over de Hef wordt uitbesteed aan een gespecialiseerde ervaren organisatie, Height Specialists.
Tokkelen is: hangend aan een katrol schuin naar beneden zoeven. Momenteel gebeurt dat al vanaf de Euromast. Maar vanaf de Hef wordt het minder hoog en mindere ‘eng’, je hoeft niet eerst over een hoge rand.
De Hef gaat het tokkelen aanbieden vanaf twee hoogtes, 48 meter en 66 meter. Over een lengte van 200 meter vanaf de Heftoren naar het einde op het Noordereiland.

Verlichting
De Hef wordt ook ’s avonds een bezienswaardigheid. De 2 torens en de bovenligger van de Hef krijgen een duurzame ledverlichting.
Kortom, dit alles levert een aantrekkelijk plan op voor Rotterdam.
Het monument De Hef wordt immers enerzijds in zijn waardigheid gelaten en anderzijds is onze stad een attractieve publiekstrekker rijker. Goed voor de economie (en de werkgelegenheid) op Rotterdam Zuid en op het Noordereiland.

Het Stadsinitiatief van de stichting ‘Hef Experience’ verdient brede steun.

Jan-Philip :
Het plan dat voor ligt in het kader van Stadsinitiatief 2014 is een akelig plan: Disney World is in Parijs en de Efteling in Brabant. Daarbij komt: tokkelen en van het uitzicht genieten kan volop van en in de Euromast.

Ik verwijs tot slot naar het artikel van Frans Swarttouw waar ik mij van harte bij aansluit en tevens vele inwoners van Rotterdam en het Noordereiland.

http://versbeton.nl/2013/08/stop-het-claimen-van-de-hef/

woensdag 04 jun 2014

Carine Weve :
'Er zijn al zo weinig hefbruggen' is nu het argument om er 'iets' mee te doen, zo lees ik in het projectplan uit 2013. In mijn ogen is juist dat hét argument om De Hef te koesteren als cultureel erfgoed pur sang. Dáár schuilt de beleving, de ervaring. De kwestie is: kies je ervoor om De Hef met veel lawaai commercieel uit te buiten met alle visueel vervuilende ingrepen vandien om aan veiligheidseisen en bijkomend adrenaline-verhogende attracties te voldoen, of kies je voor De Hef als monument: schaars & uniek industrieel erfgoed, in de stilte PROMINENT aanwezig. Ik opteer voor het laatste.

woensdag 04 jun 2014

Rob Timmer :
Oei... dat zijn geen misselijke argumenten tégen de nogal omvangrijke publieke exploitatie van de Hef. Misschien moet een-en-ander in die commerciële richting nog eens heroverwogen worden?
Mogelijk zal overleg tussen verschillende partijen die de omgeving van de Hef op het oog hebben leiden tot een aanvaardbaar en weloverwogen plan.

dinsdag 03 jun 2014

Anne Mieke Backer :
Het plan voor De Hef Experience is stedenbouwkundig heel slecht onderbouwd. Het houdt bijvoorbeeld geen rekening met het feit dat momenteel aan de noordzijde van De Hef een park van € 1.000.000,- wordt gerealiseerd, een ontwerp dat met bewoners-participatie tot stand is gekomen. Hierbij wordt o.a. een deel van het talud vergraven, dus er is helemaal geen ruimte voor de hellingbaan en ook de souvenirshop en het uitgangsgebouw zijn in strijd met het bestemmingsplan en het ontwerp. Laat De Hef toch gewoon monument blijven, de gemeente kan voor het onderhoud terecht bij de Rijksdient voor Cultureel erfgoed. dat is wat De Hef is: Cultureel Erfgoed, geen atrractiepark!

Anne Mieke Backer

dinsdag 03 jun 2014

Arij de Boode :
De Hef is een rijksmonument en dat moet zo blijven en niet in handen komen van particulieren die er commerciële ambities mee hebben.
Het feit dat de Euromast ook niet commerciëel rendabel is en het debacle van de "SS Rotterdam" doen op voorhand de vrees ontstaan dat dat ook hier het geval zal worden, temeer daar de begroting volgens mij nogal rammelt en de bezoekersaantallen onrealistisch zijn.
Het gevaar is dat de gemeente Rotterdam zich niet meer verantwoordelijk voelt voor deze attractie en het onderhoud dat een rijksmonument nu eenmaal behoeft en verdient kan verwaarlozen.
Mijn vrees is dat deze privatisering de gemeente Rotterdam ontslaat van haar onderhoudsplicht en dat het een mooi verpakte ordinaire bezuinigingsactie is.
Wat de Hef nodig heeft is een goede onderhoudsbeurt en een goed verlichtingsplan zoals de Erasmusbrug heeft gekregen.
Als je hart hebt voor de Hef is er maar een conclusie: HANDEN AF VAN DE HEF!

Arij de Boode
Auteur van het boek: De HEF, biografie van een spoorbrug

dinsdag 03 jun 2014

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties