De prooi… van een bacterie! (3)

4759-de-prooi-van-een-bacterie-3 (Door ManuelKneepkens)

Manuel Kneepkens volgt de tv-serie 'De Prooi'. Zijn gedachten gaan vervolgens een eindje terug in de tijd. Het eerste en tweede deel van deze korte serie verschenen afgelopen week dinsdag en vrijdag.

(Vervolg van deel 2)

Het water van het Rapenburg is al eeuwen vrijwel stilstaand. Het wemelt daardoor van bacteriën van het obscuurste soort!


Moeizaam op de wal gekrabbeld, klaagde Nout over pijn. Zijn knie bleek vreemd blauw op te zwellen. Abactis I besloot hem achterop haar fiets naar het Academisch Ziekenhuis te brengen. En daar gooide een waarschijnlijk overwerkte medische assistent achteloos een verbandje om de knie en bonjourde hem zonder boe of bah de poort uit. Die dronken studenten ook altijd, die zo nodig alsmaar in het Rapenburg moeten springen…!

Die nacht had Nout hoge koorts en bleek zich van de pijn nauwelijks meer te kunnen bewegen. Huisgenoten belden zijn ouders in Den Haag uit bed en die hebben hem toen opgehaald en naar het toenmalige Joannes de Deo-ziekenhuis aan het Westeinde in Den Haag gebracht. Want in het Leids Academisch ziekenhuis hadden zijn ouders geen enkel vertrouwen meer.
Wat bleek het geval? Wellink had in het Rapenburg een hele foute bacterie opgelopen, waartegen geen remedie in Nederland voorhanden was. Het antidotum moest uit Amerika komen.
En toen dat uiteindelijk kon worden toegediend, bleek zijn knieschijf al door die gruwel-bacterie geheel en al opgegeten! De rest van zijn gebeente kon men redden. Sindsdien gaat Nout Wellink door het leven met een stijf been.
En dat is niet zijn enige leed.

Uiteraard ging ik hem toentertijd in het Joannes de Deo-ziekenhuis opzoeken. Let wel, hij lag daar toen half dood te gaan! Doktoren hadden zijn ouders gezegd, dat enkel omdat Nout eenentwintig was, dus jong en sterk, dat ze hem konden redden.

Hij lijdt ook nog eens aan migraine. De Nederlandse Vereniging van Migrainepatiënten heeft hem zelfs tot Beschermheer uitgeroepen. Wellink vertolkt in die kringen immers een voorbeeldfunctie: dat je toch ondanks je migraine-handicap het ver in de wereld kunt brengen… Voor Nout Wellink was de bancaire crisis wel zeer letterlijk een hoofdpijndossier.
Uiteraard ging ik hem toentertijd in het Joannes de Deo-ziekenhuis opzoeken. Let wel, hij lag daar toen half dood te gaan! Doktoren hadden zijn ouders gezegd, dat enkel omdat Nout eenentwintig was, dus jong en sterk, dat ze hem konden redden. Het lichaam van een dertigjarige had het al niet meer gehaald.
Ik kom zijn kamer binnen. ,,Zo, kom je mij opzoeken!''
En ofschoon Nout Wellink dus half te sterven lag, wist hij het laken van zijn zieke been te trekken.
En daar zag ik hoe door een ontelbaar aantal kleine katheters groen pus werd weg gedraineerd - het geïnfecteerde bloed! Ik stond zo weer op de gang! Achter mij een rochelende, honende lach. Ja, dat vond die doodzieke leuk om mij zo te laten afgaan. Gevoel voor zwarte humor heet dat.

En zijn er ook uit het bovenstaande metaforen te destilleren?
Jazeker.
Een: de metafoor van de val.
Zoals de toekomstige president van de Nederlandse Bank toentertijd in het zwarte water van het Rapenburg tuimelde, zo tuimelde heel ons bancaire stelsel mondiaal in een zwart gat.
Twee: de metafoor van het herstel.
Nout Wellink krabbelde er uiteindelijk weer bovenop, maar… zijn knieschijf bleek hij blijvend kwijt.
Ook ons bancaire stelsel zal wel weer omhoog krabbelen.
Ten koste van vele miljarden. Die zijn wij met z’n allen blijvend(?) kwijt.

Bert Jongen 'Onbeperkt succesvol, leven met een handicap' (uitgeverij De Boekenmakers, 2012) waarin een groot interview met Nout Wellink.

Naschrift van de auteur:
Inmiddels ben ik geattendeerd op het boek van Bert Jongen 'Onbeperkt succesvol, leven met een handicap' (uitgeverij De Boekenmakers, 2012) waarin een groot interview met Wellink (,,ik ben een doorzetter'') waarin ‘een derde versie’ over het incident, zijn eigen versie:
,,Mijn handicap heeft zeker een grote rol in mijn leven gespeeld. Meer het krijgen van de handicap, dan de handicap zelf. Na mijn ongeluk heb ik een aantal maanden op sterven gelegen. Daaraan heb ik een ding overgehouden. Je moet nooit opgeven.''
,,Die handicap heb ik in mijn studententijd opgelopen. Er was ergens een feestje waar ik met mijn vriendin naar toe zou gaan. Daar aangekomen bleek het partijtje voorbij. Ik had zelf nog niks gedronken. In een jolige bui stelde een vriend een fles wijn in het vooruitzicht voor degene die een duik in de gracht zou nemen en naar de overkant zou zwemmen.
Dat was voor mij een fluitje van een cent, want ik was nogal sportief. Ik ben in de gracht gesprongen en kwam met mijn knie op een fiets terecht. We zijn toen naar het ziekenhuis gegaan om de wond te laten behandelen. Daarna ben ik gewoon naar huis gegaan. Binnen een aantal uren begon de knie dik te worden en kreeg ik erge pijn.''
,,Ik ben toen naar een ander ziekenhuis gegaan en daar bleek dat de wond niet goed schoongemaakt was. Het kroos van de gracht zat nog op mijn been. Het probleem was dat er ijzerdeeltjes in mijn knie zaten, waardoor er een bacteriële infectie was ontstaan. Vanaf dat moment ben ik anderhalf jaar uit de roulatie geweest voordat ik weer enigszins kon functioneren. Ik ben nog een procedure begonnen tegen het academisch ziekenhuis wegens nalatig handelen.''


joris boddaert :

Manuel, prima verhaal over Wellink! Zie je wel.....Jij kunt wel degelijk journalistiek bedrijven! The facts...dáár gaat het om! Natuurlijk, je maakt leuke, grappige gedichten, en je tekeningen zijn ook bijzonder. Maarrrrrrrrrr, ik heb je het liefst als aankomend journalist! Ga zo door, Manuel...En verras ons allen met nóg meer waar gebeurde verhalen.
Een hartelijke groet, Joris 13-11-13 (wel een heel bijzondere datum!)

donderdag 14 nov 2013

Hans Roodenburg :
Schitterend verhaal Van Manuel Kneepkens over een van de belangrijkste financiële toppers van Nederland. Stuur het - of links - in ieder geval naar hem. In kranten kom je dit soort verhalen zelden tegen. Ook concurrerende sites in Rotterdam als Stadslog, Bogue en Vers Beton kunnen hieraan een puntje zuigen. Des te meer reden om te kijken of er iets aan de versnippering van achtergronden is te doen in Rotterdam. Wie neemt het initiatief? En ik bedoel het positief!

dinsdag 12 nov 2013

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 2

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Kira Wuck over ‘Vallen’ van Homero Aridjis.


vertaling: Mariolein Sabarte Belacortu


  • Nieuw

  • Reacties