Ome Cor en het verzet

Samen met enkele van mijn maten, allen ‘babyboomers’, zitten wij op het terras van Melief Bender de oorlogsjarenverhalen door te nemen. Ooit verteld door onze ouders. Vooral over de meidagen. Zo zegt mijn goede vriend Hans: ,,Vertel mij nou niks over dat heldhaftige verzet in die tijd. Ja, eind 1944, toen de moffen de oorlog hadden verloren, zat plotseling iedereen in het verzet!’’



Onwillekeurig moest ik daarbij denken aan ‘Ome Cor’ die de afgelopen 40 jaar trouw zijn borreltjes kwam drinken in café Melief. De allerbeste klant met gemiddeld twee á drie jenevertjes per dag. Een rekensom leerde ons al snel dat hij in al die tijd zo’n 25.000 borreltjes in dit café had genuttigd…

Van hem was verder bekend dat hij jarenlang in de ‘Knokploeg van Rotterdam-Zuid’ had gezeten, destijds een notoire verzetshaard.

Op een dag komt er een man van in de zeventig aan de bar zitten in de stamkroeg van ome Cor. De man zegt tussen neus en lippen door: ,,Ik heb in het verzet gezeten, zwaar in het verzet!’’


Als door een slang gebeten kijkt de kleine Cor met priemende ogen zijn leeftijdgenoot aan en zegt venijnig: ,,Zo, meneer heeft dus in het verzet gezeten. En nog wel zwáár in het verzet… Kan meneer dan vertellen wat hij zo al in dat zware verzet heeft gedaan?!’’

De man zet zijn bierglas op de bar, loopt rood aan en begint te stamelen: ,,Nou, op de fiets hè,… Ja, rijdend over de Maasbruggen…, ja, boodschappen overbrengen.’’

Hij kijkt daarbij met een schuin oog naar Cor om te zien of zijn ‘zware verzet’ in goede aarde was gevallen. Maar de ware verzetsman beloont hem met hoongelach en puur cynisme.

Cor nog nahikkend: ,,Meneer van het zware verzet heeft boodschappen overgebracht! Zeker van de kruidenier, hè. Ha,ha!’’


De man schrompelt ineen, veegt het zweet van zijn voorhoofd, betaalt zijn biertje en loopt met hangende schouders de zaak uit.

Bij Melief is hij nooit meer teruggezien.


Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Rotterdam, Limpopo (Zuid-Afrika)

(door Kees Versteeg)



Ons Rotterdam is niet het enige Rotterdam. In Zuid-Afrika zijn er liefst twee plaatsen die Rotterdam heten. Een in de Oost-Kaap provincie, de ander in Limpopo, het noordelijk deel van Zuid-Afrika. Het Rotterdam in de Oost-Kaap lijkt een plaatsje te zijn waar nauwelijks iets gebeurt. Het is zo onbeduidend dat het niet eens in de Afrikaanse Wikipedia voorkomt. Er is wel een Facebook-pagina over dit Kaapse gehucht aangemaakt, maar na het plaatsen van drie berichten is de maker opgehouden. Er vindt een Mountainbike evenement plaats op 31 augustus, voor wie er naartoe wil.


Rotterdam, Limpopo is heel andere koek. Wie Wikipedia ‘deursoekt’ vindt:


‘Rotterdam, Limpopo is 'n nedersetting in die ooste van die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit val onder die beheer van die Groter Letaba Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Mopani-distriksmunisipaliteit ressorteer.’


De ‘nedersetting’ telt minder dan 5.000 inwoners. Maar dat zegt niets over het geweld. Een nieuwsitem van SABC News op Youtube doet je huiveren. De volgende gebeurtenis vond al in 2016 plaats, maar iets zegt me dat eenzelfde geweld zich in de toekomst makkelijk kan herhalen.


Een aantal jongeren terroriseerden ouderen in Rotterdam. Nadat twee oudere vrouwen werden verkracht en beroofd, volgde er een lynchpartij met één dode. Het opgetrommelde volk duwde een brandende autoband om de nek van een 22-jarige man, om hem daarna te stenigen. Er staan gruwelijke foto’s van deze ‘mob justice’ op internet. Vijf huizen van medeverdachten werden in brand gestoken. De Zuid-Afrikaanse politie zegde toe een onderzoek in te stellen.



foto:picluck.net

  • Nieuw

  • Reacties