Een tompoes met ‘heel veel ellende’

Ik kom voor mijn gebruikelijke ochtendritueel, koffie met krantje, volkskroeg Centraal binnengelopen. Nog amper door de deuropening komt mijn vriend Rinus Blomsteel, kunstschilder, mij tegemoet.


Tot mijn verbazing valt hij mij om mijn nek en zegt: ,,Wat ben ik blij om je te zien!’’ Tijdens die omhelzing zie ik zijn vochtige ogen. Als wij weer los zijn van elkaar, stamelt hij: ,,Mijn enige broer Ton is vannacht in het ziekenhuis overleden.’’


Ik wist dat het slecht ging met zijn broer. Twee jaar geleden, vlak voor de opening van zijn expositie in café Gommers in Delfshaven, moest het been van Ton worden afgezet. Vanwege zware suikerziekte. Rinus was daardoor toen al hevig aangeslagen.

Nu stond het ‘Schildersbeest van Rotterdam’, zijn geuzenbijnaam, vlak voor de opening van zijn nieuwe tentoonstelling in café Centraal. Met rood omrande ogen, geheel in zak en as.


Op dat moment, als Rinus en ik aan een tafeltje zijn gaan zitten, komt uitbater Frans het café binnen samen met zijn vrouw en mede-eigenaar An. Zij heeft al enige tijd een heftige vorm van kanker.

Als zij horen dat de broer van Rinus is overleden op 53-jarige leeftijd mompelt An: ,,Wat een ellende. Wat is er toch veel ellende in deze wereld!’’

Zelf is zij zojuist in de Daniël den Hoedkliniek geweest voor haar tweede chemokuur. ,,Ik heb er nog 23 te gaan,’’ vertelt An tussen neus en lippen door.


Dan komt er een man van in de vijftig met een afgetrokken gezicht de zaak ingewandeld. Baas Frans loopt op hem af en vraagt: ,,Hoe gaat het met je?’’ De uitbater wist dat een week geleden zijn moeder was overleden. De man zegt geheel te neergeslagen: ,,Vandaag ben ik ook nog eens ontslagen, ons bedrijf is failliet.’’


Bardame Ingrid komt nu plotseling uit de keuken en zet twee keer een tompoes met slagroom op ons tafeltje. Zij zegt daarbij stralend: ,,Die zijn van de baas. Die viert vandaag zijn verjaardag!’’


Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De sloopkogels van de Internationale

(door Kees Versteeg)


De brand in de Notre-Dame deed me ineens terugdenken aan de Koninginnekerk. Gesloopt in 1971. Hij stond aan de Boezemsingel in Crooswijk. In de verkiezing Mooiste Gesloopte Kerk kwam de Koninginnekerk als winnaar uit de bus.


D
e brand in de Notre-Dame is een ongeluk. Binnen een dag is 700 miljoen euro verzameld voor de wederopbouw. De sloop van de Koninginnekerk was daarentegen een geplande politieke misdaad.

De toenmalige PvdA-burgemeester Thomassen was een warm voorstander van de sloop. Er moest op die plek een niet-confessioneel bejaardenhuis komen. De sloop van de kerk riep in 1971 veel verzet op. Tegenstanders zeiden: ‘Wat de nazi’s lieten staan, dat gaat er nu wel aan.’

De linkse raad won. De sloop werd doorgezet. Er hangt een portret van Thomassen en zijn vrouw An in het Rijksmuseum. Misschien is de tijd nu rijp om er een bordje bij te zetten.

Met de tekst: ‘In de tijd dat Thomassen burgemeester was van Rotterdam, ontwikkelde de stad zich tot wereldhaven nummer één. Daarnaast was Thomassen ook een kopstuk in de politieke misdaad. Op de plaats waar ooit de Koninginnekerk stond, verhief hij Judas tot bouwmeester en noemde dat verheffing van het volk.’




  • Nieuw

  • Reacties