Stadswachten: meestal ruzie

5676-stadswachten-meestal-ruzie (Door Jim Postma)
Ooit wel eens een aanvaring gehad met een stadswacht? Wie niet, zou ik haast zeggen. Bijna iedereen heeft over deze stadswachten iets te vertellen. Helaas, zelden positief. Graag hoor ik in deze ook uw ervaringen.

Te beginnen al weer vorige week. Op de Oude Binnenweg kom ik op een terrasje mijn goede vriendin Annette tegen. Zij roept mij onmiddellijk en zij is nog duidelijk overstuur. Bij het Park, waar zij al 30 jaar woont met honden, is zij aangehouden door een stadswacht. Het ging erover of zij wel of niet haar hond, aangelijnd en wel, daar mocht uitlaten. Een zaak dus in feite van niets. Maar escaleerde dusdanig door het optreden van de stadswacht, dat zij geboeid werd afgevoerd naar het politiebureau! Het volledige verhaal hierover houdt u van mij tegoed in een andere aflevering op deze plaats.


In café Centraal vertelt de schilder: ,,Mijn moeder van 76 jaar woont al een hele lange tijd tegenover het Vroezenpark. Zij zat daar in het zonnetje voor haar stoep met haar hondje ‘Bella’. Ineens, waarschijnlijk door iets geschrokken, steekt Bella over en belandt zo in het park. Dat hondje is nota bene blind! Mijn moeder gaat er achteraan en loopt zo in de handen van een stadswacht. Die begint te keer te gaan omdat Bella daar los loopt.

Ma begint de zaak uit te leggen, ook dat haar hondje blind is, maar zij krijgt van die vent geen genade. Hij deelt een boete uit van 70 euro aan een mens met slechts een AOW-tje.
Toen vroeg die wacht of zij zich kon identificeren… Dat kon zij natuurlijk niet want, zei moeder, mijn id ligt thuis daar aan de overkant. Geloof het of niet - ik werd hels toen ik dat hoorde - kreeg zij ook nog een boete van 90 euro wegens gebrek ter plekke aan dat bewijs. In totaal 160 euro aan boetes omdat haar hondje plots overstak. Als ik die vent ooit tegen kom, dan is die voor mij,’’ aldus de schilder.

De eerste keer dat ik zelf in aanvaring kwam met een stadswacht was toen ik getuige was van het volkomen onnodig tekeer gaan tegenover een medeburger. Daar zei ik dus wat van. En plots was ik de gebeten hond. Hij stond op zo’n Segway. Daardoor een kop groter dan ik en blafte mij vernederend toe. Als een hitsige ‘topdog’. Wat een arrogantie van deze zogenaamde ‘macht’.

Stadswachten horen de burger te dienen. En niet om burgers te pesten met totaal onnodige regeltjes.

Johannes :
Bedankt Leen mijn herinneringen gaan weer naar begin jaren"60, bureau Oostervantstraat en de Rotterdamse politie in het algemeen. Ik kon het toen wel met de politie vinden al was dat niet altijd wederzijds en vonden ze mij waarschijnlijk een lastige nozem :-)
Maar er zaten ook wel een paar gluiperts tussen, één kan ik mij nog goed herinneren maar die kwam van het Marconiplein.
Zand er over :-)

Maar dat bureau Oostervant stond in de oorlog minder gunstig bekend er zaten veel landverraders zo vertelde vader en later kwam ik dit ook tegen in het boek van v. Riet "R.damse politie in oorlogstijd" en in
correspondentie van een oud-collega van U op de site Engelfriet over agenten van de opleiding in Schalkhaar.
http://www.engelfriet.net/Alie/Gastenboek/hoppes.htm#8

De Rotterdamse politie het zijn net mensen.

zaterdag 29 okt 2016

Leen IJdo :
Als oud politieman van Rotterdam (bureau Oostervantstraat in 1965)denk ik met weemoed terug aan de tijd dat ik daar als jonge smeris in mijn uppie voetsurveillance had over de vierambachtstraat. Tot 11 uur savonds liep je daar alleen, zonder portofoon of mob.telefoon (die bestonden toen nog niet)'. Natuurlijk gebeurde er wel eens wat en moest je soms optreden met de gummiknuppel maar dat bleven uitzonderingen. Tegenwoordig durven de agenten zich niet meer lopend op straat te laten zien, bang dat ze worden aangesproken door het publiek. De teloorgang van het openbare gezag is aan het openbare gezag zelf te wijten. Het vertrouwen van de burger in die zogenaamnde overheid, is weg. Het is dan ook geen reclame om met een politiepak aan het openbare gezag te vertegenwoordigen. Steeds minder mensen willen politiewerk doen. De selectie-eisen voor agenten worden daarom steeds naar beneden bijgesteld om toch maar personeel binnen te harken. Het trieste dieptepunt van dit systeem is de stadswacht.

vrijdag 28 okt 2016

Vera Landsbergen :
Stadswachten die echt iets toevoegen aan de veilgheid en ordehandhaving kunnen blijven maar hoe komen wa af van die nare wachten die goedwillende burgers zo behandelen als is gebeurd met Annette Splinter? Massaal mailen naar de gemeente?? Actie in de Havenloods met welkome steun van Jim Postma?..

vrijdag 11 sep 2015

FrancisH. :
Ben het deze keer geheel eens met Wim.
Stadswachten zouden overbodig moeten zijn als de (gediplomeerde) politie en met name de wijkagenten zouden doen wat ze moeten doen!
Bovendien denken veel stadswachten dat ze de status van politieagent hebben,hetgeen dus absoluut niet zo is.
Uit dit artikel blijkt dat stadswachten het de burger wel heel moeilijk kunnen maken.
Overigens vind ik de actie van de polltie meer dan overtrokken, en ook een teken aan de wand.In dit geval ga je toch geen eigenaresse van een hond in de gegeven omstandigheden niet geboeid afvoeren. Bah, ik word hier niet goed van.

dinsdag 08 sep 2015

Wim :
Als de Politie is echt gezag zou hebben en is echt hun werk deden dan achter een bureau zitten en is echt veelvuldig twee aan twee op straat zouden lopen,hadden deze stads terreur piccolo,s helemaal niet bestaan.
WEG ER MEE.

zaterdag 05 sep 2015

T v Strien :
Er schort hier wat aan de opleiding van de stadswachten. Het doel heiligt natuurlijk niet alle middelen, maar nu de politie voor een groot deel uit het straatbeeld verdwenen is, zou ik niet weten wie anders nog een halt zou kunnen toeroepen aan zoiets als bijvoorbeeld het sterk toenemende en gevaarlijke spookrijden op fietspaden, zelfs in het donker en zonder licht en op bromfietsen.
Het is niet erg als gedrag waarmee wij anderen het leven zuur maken, wordt ingeperkt door handhaving. Het ontbreken van handhaving heeft juist veel doen ontsporen. Wie een week in Duitsland geweest is en dan terugkeert, weet precies wat ik bedoel.
In Nederland heerst steeds meer het recht van de sterkste.

zaterdag 05 sep 2015

jim peter postma :
Een stad besturen, waarde Bernard, vereist vele overuren, maar het hele bestuur slaapt en slaapt...

Ontwaakt!

vrijdag 04 sep 2015

Bernard :
Natuurlijk is de burger de dupe, mijnheer Postma. Één grote oplichtersbende, echt waar. Irriteert me enorm. Rijden met splinternieuwe auto's en scooters, dragen uniformen van € 1.750,00. Wie denkt u dat dit betaalt? Juist, die paar mensen die echt werk doen. Heeft echt niets meer met handhaving te maken, Het is ordinaire diefstal. Bah!

vrijdag 04 sep 2015

jim peter postma :
Geheel met uw eens, mijn waarde Bernhard. Het treurige van dit hele verhaal is dat de mensen in uniform(!!!), met de verkeerde boodschap door hun leidinggevenden (inclusief gemeentebestuur en gemeenteraadsleden) het veld worden ingestuurd.

In de eerste plaats dus zijn deze zogenaamde leidinggevende hiervoor verantwoordelijk en dat wederom de burger hiervan de dupe is!

vrijdag 04 sep 2015

Bernard :
De stadswacht, eerder op deze plek door ons Wim aangeduid als de achterlijke neefjes van de politie. Nou, Wim zat er niet ver naast. In dit soort Melkert-banen worden de kanslozen van de arbeidsmarkt gepropt. Met een uniform en bonnenboekje proberen ze hun nutteloze levens enigszins te compenseren. Alle vormen van beheer gaan in deze stad naadloos over in terreur, gesteund door de schoften van het stadsbestuur. Edoch gemeente, niet gaan zitten huilebalken over de verharding van de maatschappij : men oogst wat men zaait!

vrijdag 04 sep 2015

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Jim Postma

Jim Postma (Rotterdam, 29-02-1948) is samen met Geert-Jan Laan in 2008 de papieren weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen begonnen, later gevolgd door deze elektronische krant.

Beide initiatiefnemers werkten daarvoor jarenlang als onderzoeksjournalisten bij de toenmalige dagkrant Het Vrije Volk.

Jim Postma werd in die tijd ook bekend van zijn dagelijkse rubriek ‘Stukgoed’, over de kleine dingen in het leven, die voor velen toch bijzonder belangrijk zijn. Zoals ‘normen en waarden’.

In dit kader onderscheidt hij zich de laatste paar jaar in weekkranten als columnist en recensent in het Rotterdamse kunstwereldje.

Ooit begon hij in 1965 als jong journalist bij de dagkrant De Rotterdammer en vertrok daarna voor zeven jaar naar Afrika als correspondent, onder meer voor Radio 1 en 2.

In de negentiger jaren, na het verlaten van het gefuseerde Het Vrije Volk begon Jim Postma met het maken van televisiedocumentaires. Een hele bekende, die hij samen maakte met fotograaf/filmer Paul Stolk, werd ‘Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB. (Waarderingscijfer 8.2 en met 2.4 miljoen kijkers).

Hieruit volgde de campagne voor jonge vuurwerkslachtoffers, ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. Dit leidde in die tijd tot aanzienlijk minder slachtoffers.

Andere televisiedocumentaires van Jim Postma, onder meer gemaakt in Afrika en in Mongolië, werden uitgezonden via de VARA, EO, AVRO/TROS, de BRT en CNN.

KOPSTOOT

Huis van Erasmus wil ster naar Erasmus vernoemd zien


Op 18 september heeft het bestuur van Huis van Erasmus bij het Nationaal Comité voor de naamgeving van de verre ster HAT-P6 en haar planeet HAT-P-6b de namen ervoor voorgesteld. Ons bestuur heeft allereerst het gevraagde thema waaronder deze naamgeving zou moeten passen, vastgesteld, zodat in een later stadium de namen voor nieuwe planeten in hetzelfde stramien kunnen passen. Ons thema luidt: kosmopolitisme.

Desiderius Erasmus geldt als de grootste Nederlander aller tijden. In het Europa van zijn tijd stond Erasmus ‘wereldwijd’ bekend en was “Heel de wereld is mijn vaderland” zijn lijfspreuk. Erasmus was een sterk pleiter van de vorming van wereldburgers die uitgaan van de vrije dialoog, het kritische denken, tolerantie, respect en verantwoordelijkheid. Universele idealen die het nog steeds waard zijn om uit en over te dragen. Erasmus’ kosmopolitisch denken stond bij hem hoog in het vaandel. Zijn kosmopolitisme is een begrip dat nog steeds waard is om wijdverbreid bekend en verspreid te worden. “Heel het heelal is mijn ruimte”.

Vandaar dat ons bestuur de volgende namen heeft voorgesteld:

Voor de ster HAT-P-6: Erasmus
Voor de planeet HAT-P-6b: Cosmopolitan (kosmopoliet)

Na 30 september 2019 gaat het Nationaal Comité alle inzendingen beoordelen en maakt een selectie. Die zal vervolgens aan de Internationale Astronomische Unie (IAU) worden overgedragen. Gaat ook de IAU met het voorstel akkoord, dan volgt in oktober ronde twee. Tijdens deze ronde mag het Nederlandse publiek gaan stemmen. In december zal de IAU bekend maken met welke namen HAT-P-6 en HAT-P-6b door het leven zullen gaan.

Namens Huis van Erasmus, www.huisvanerasmus.nl

Rein Heijne, bestuurslid

Foto HAT-P-6 – de grote ster in het midden: aladin.u-strasbg.f

  • Nieuw

  • Reacties