Fellini live (3)

5624-fellini-live-3 (Door Jim Postma)
Sommigen mensen kunnen scenario’s verzinnen voor films. Maar er zijn live scenario’s (uit het leven gegrepen) die je niet kunt verzinnen. Zoals ik hier beschreef in de vorige twee afleveringen over een bizar geval van een zelfmoordpoging voor mijn huisdeur.

Speelde ik toen nog een bescheiden bijrol, enkele jaren geleden kreeg ik daarin een hoofdrol. In minstens zo’n bizarre situatie. Ook hier ging het weer om een puur drama, tussen leven en dood.
De andere hoofdrol in dit relaas was (helaas) weggelegd voor mijn destijds goede vriend, de Rotterdamse kunstenaar Jano (zijn kunstenaarsbijnaam). Zeer talentvol.


Inmiddels is hij zo’n zeven jaar terug al weer overleden. Bij leven en welzijn maakte hij honderden futuristische vaak drie dimensionale kunstwerken. Die verkocht hij in cafés voor een appel en een ei.
Maar in die tussentijd was hij altijd gedwongen zijn boterham te verdienen als barkeeper.

In bekende cafés zoals de Schouw, Mondriaan en Willen’s en Wetens in het centrum. Altijd hilarische belevenissen voor de kroegbezoeker. ‘Onze’ Jano was in zijn goede tijd een van de meest kleurrijke figuren in Rotterdam. Zeker in gezelschap van zijn goede vrienden Cornelis Bastiaan Vaandrager (dichter) en ‘Johnny the Selfkicker’ (performer). Met drugs, alcohol en ‘rock and roll’, altijd in de hoofdrol.

Nadat reeds veel eerder Vaandrager en Johnny (van Doorn) deze aarde hadden verlaten, ging het plotseling bergafwaarts met Jano. Hij stierf haast van de nekpijnen, kon daardoor niet meer werken en zag dit leven eigenlijk niet meer zitten. Alleen zou hij nog geholpen kunnen worden via een zeer moeilijke en bijzonder risicovolle nekoperatie. Uiteindelijk heeft hij daarvoor gekozen. Echter tijdens die operatie in het Zuiderziekenhuis kreeg hij een hartstilstand.

Chirurgen moesten minuten ploeteren om hem weer tot leven te wekken. Met als dramatisch gevolg een dwarslaesie. Vanaf zijn middel moest hij nu verlamd verder door het leven in een rolstoel. Dank zij zijn lieve vrouw Tea, een ware ‘Sister Nightingale’ voor 24 uur per dag, kon hij zich nog enigszins redden. Wel letterlijk als gebroken man hoewel hij gelukkig nooit zijn gevoel voor humor verloor.

Samen met hun mongoloïde zoon Gilbert was het vanaf die tijd kommer en kwel in huize Jan(o) ten Haaf. Armoede troef in hun beneden-appartementje in de Beverwaard. Door allerlei gemeentelijke instanties vierkant in de steek gelaten. Reden voor ons ‘levenskunstenaars’ om een veiling voor hem te organiseren van zijn tientallen overgebleven kunstwerken.
Geheel toen niet wetend, á la Fellini Live, wederom een strijd tussen dood en leven. Of, zoals u wilt, tussen leven en dood.

(Wordt vervolgd)

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Jim Postma

Jim Postma (Rotterdam, 29-02-1948) is samen met Geert-Jan Laan in 2008 de papieren weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen begonnen, later gevolgd door deze elektronische krant.

Beide initiatiefnemers werkten daarvoor jarenlang als onderzoeksjournalisten bij de toenmalige dagkrant Het Vrije Volk.

Jim Postma werd in die tijd ook bekend van zijn dagelijkse rubriek ‘Stukgoed’, over de kleine dingen in het leven, die voor velen toch bijzonder belangrijk zijn. Zoals ‘normen en waarden’.

In dit kader onderscheidt hij zich de laatste paar jaar in weekkranten als columnist en recensent in het Rotterdamse kunstwereldje.

Ooit begon hij in 1965 als jong journalist bij de dagkrant De Rotterdammer en vertrok daarna voor zeven jaar naar Afrika als correspondent, onder meer voor Radio 1 en 2.

In de negentiger jaren, na het verlaten van het gefuseerde Het Vrije Volk begon Jim Postma met het maken van televisiedocumentaires. Een hele bekende, die hij samen maakte met fotograaf/filmer Paul Stolk, werd ‘Een rustige Jaarwisseling’ voor de NOS/NOB. (Waarderingscijfer 8.2 en met 2.4 miljoen kijkers).

Hieruit volgde de campagne voor jonge vuurwerkslachtoffers, ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’. Dit leidde in die tijd tot aanzienlijk minder slachtoffers.

Andere televisiedocumentaires van Jim Postma, onder meer gemaakt in Afrika en in Mongolië, werden uitgezonden via de VARA, EO, AVRO/TROS, de BRT en CNN.

KOPSTOOT

Huis van Erasmus wil ster naar Erasmus vernoemd zien


Op 18 september heeft het bestuur van Huis van Erasmus bij het Nationaal Comité voor de naamgeving van de verre ster HAT-P6 en haar planeet HAT-P-6b de namen ervoor voorgesteld. Ons bestuur heeft allereerst het gevraagde thema waaronder deze naamgeving zou moeten passen, vastgesteld, zodat in een later stadium de namen voor nieuwe planeten in hetzelfde stramien kunnen passen. Ons thema luidt: kosmopolitisme.

Desiderius Erasmus geldt als de grootste Nederlander aller tijden. In het Europa van zijn tijd stond Erasmus ‘wereldwijd’ bekend en was “Heel de wereld is mijn vaderland” zijn lijfspreuk. Erasmus was een sterk pleiter van de vorming van wereldburgers die uitgaan van de vrije dialoog, het kritische denken, tolerantie, respect en verantwoordelijkheid. Universele idealen die het nog steeds waard zijn om uit en over te dragen. Erasmus’ kosmopolitisch denken stond bij hem hoog in het vaandel. Zijn kosmopolitisme is een begrip dat nog steeds waard is om wijdverbreid bekend en verspreid te worden. “Heel het heelal is mijn ruimte”.

Vandaar dat ons bestuur de volgende namen heeft voorgesteld:

Voor de ster HAT-P-6: Erasmus
Voor de planeet HAT-P-6b: Cosmopolitan (kosmopoliet)

Na 30 september 2019 gaat het Nationaal Comité alle inzendingen beoordelen en maakt een selectie. Die zal vervolgens aan de Internationale Astronomische Unie (IAU) worden overgedragen. Gaat ook de IAU met het voorstel akkoord, dan volgt in oktober ronde twee. Tijdens deze ronde mag het Nederlandse publiek gaan stemmen. In december zal de IAU bekend maken met welke namen HAT-P-6 en HAT-P-6b door het leven zullen gaan.

Namens Huis van Erasmus, www.huisvanerasmus.nl

Rein Heijne, bestuurslid

Foto HAT-P-6 – de grote ster in het midden: aladin.u-strasbg.f

  • Nieuw

  • Reacties