Jim Postma

‘De palingboer’

Café Timmer aan de Oude Binnenweg wordt zo langzamerhand het meest bizarre stamcafeetje van heel Rotterdam. Nooit muziek in de tent, geen gokkasten en een bijzonder oude klantenkring. Zo oud zelfs, dat op de talloze foto’s aan de caféwanden er nu meer dode stamgasten staan afgebeeld, dan levenden. Met bij iedere foto de talloze anekdoten uit het verleden en heel soms nog uit het heden.

Na de crematie vorige week van ‘erelid’ Lex van Stekelenburg (77), zeker 40 jaar stamgast,gonsde het in Timmer wederom van de verhalen.

Lees verder

‘Undercover’

Een politieman heeft het aan de stok met een boze automobilist. Een dagelijks tafereel in heel Rotterdam. Dit keer staa[...]

‘Toverbos’

Het Kralingse Bos zit vol met verrassingen. Elke keer als ik de vijf kilometer eromheen loop, ontdek ik weer iets nieuw[...]

Kip of kop (2)

(vervolg van vorige week) Het nieuws op het platteland gaat vaak veel sneller dan in de grote stad. Inmiddels was[...]

Kip of kop (1)

Op het eiland Goeree Overflakkee ligt een klein paradijsje dat haast niemand nog kent. Gecreëerd in vijf jaar tijd doo[...]

Hanenkam

Aangekomen via de metro bij het Zuidplein loop ik naar de streekbushalte nummer 136 richting Stellendam. Bij de halte t[...]

‘Grijs op reis (2)

(Vervolg van vorige week) Nadat mijn ‘oude heer’ zijn moeder naar de begraafplaats had weggebracht, was uite[...]

‘Grijs gaat op reis’

Zit naast mijn ‘oude heer’ in de volgauto van de begrafenisstoet. Hij, een reus van over de twee meter, handen als [...]

‘Appie Happie’

‘Appie Happie’ Heijn flikt het weer. Advertentiespots met: ’99 aanbiedingen voor 99 cent!’. Verzonnen door een [...]

Politieknuppel (2)

Bij mijn aankomst op de kruising van de winkelstraat Zwartjanstraat en de Bergweg staat een menigte mensen. Op elke hoe[...]

Politieknuppel (1)

‘Deze pet past u ook’. En ‘de politie is uw beste kameraad.’ Slogans die je nauwelijks meer hoort. ‘Is de pol[...]

Social media

KOPSTOOT

Reïncarnatie


(door Ronald G)

Olivia Laing doet in haar boek ‘’Crudo’’ uit 2018 alsof ze Kathy Acker is. Olivia Laing schrijft fictie die over haarzelf gaat. Anderen noemen een dergelijke manier van schrijven wel autofictie. Ze schrijft in de derde persoon over zichzelf en noemt zichzelf naar de in 1997 overleden schrijfster Kathy Acker.

Laing schrijft als Kathy over de periode die vooraf gaat aan haar, Laing’s, huwelijk. Dat is geen fictie maar allemaal ''echte'' biografie in dagboek vorm, waarover ze doet of het fictie is. Ze mengt er observaties uit boeken van Acker doorheen. Ze schrijft bovendien in de traditie van John dos Passos en Döblin, met veel nieuwberichten – die nu twitterberichten zijn- tussendoor. Trump komt aan het woord, direct via Twitter, later in het boek Jacob Rees Mogg die op de Britse ontbijttelevisie verklaart dat hij van mening is dat abortus illegaal moet zijn ook na verkrachting.

Intussen vertelt de schrijfster ‘’Kathy, by which I mean I, was getting married. Kathy by which I mean I, had just got off a plane from New York. It was 19.45 on 13 May 2017”. Olivia Laing laat dus Kathy Acker reïncarneren in haar boek en in het literaire deel van haar leven. Dichterbij kan haast niet.


  • Nieuw

  • Reacties