Waren die jaren vijftig wel zo fantastisch?

Er is - begrijp ik - onder oudere jongeren die nu een degelijke dertig tot veertig jaar oud zijn, zonder die jaren te kennen, vaak een hevig ‘retrogevoel’ naar de jaren vijftig. Bij een aantal uitingen uit die jaren lijkt dat ook geen slechte zaak. Het was de tijd dat Nederland en de rest van West-Europa kennis maakten met de Amerikaanse cultuur die varieerde van Coca Cola, Marilyn Monroe en sonore Hollywoodfilms en na de schaarste van de oorlog voldoende te eten. Er kwamen Scandinavische meubels en kleurrijke borden, kopjes en schotels.


Ik zal de clichés over de wederopbouw maar niet herhalen. Er werd keihard gewerkt aan het herstel van de bruggen, wegen, spoorlijnen en havens die door de Duitsers net voor hun aftocht waren verwoest.

Maar was het zo leuk in die jaren vijftig?


Gehuwde vrouwen waren handelsonbekwaam. Zij konden zelf geen hypotheek afsluiten. In veel beroepen werden zij nog ontslagen wanneer zij trouwden. Het huishouden, de kinderen moest de vrouw verzorgen terwijl Pa, die nog geen ei kon koken, zich afsloot achter de krant.

Er was ook een grote mate van sociale controle. Onlangs zag ik op het kanaal Holland/Doc een propagandafilm van de Dordtse Victoriafabrieken, die aan de lopende band koekjes, chocoladeproducten en banket vervaardigde.

Het kan zijn dat mijn moeder daar ook nog even heeft gewerkt. De film volgt een jeugdige vrouwelijke sollicitante, die graag bij Victoria wil werken. De sociaal- werkster van de fabriek bezoekt ook haar ouders en stelt vast dat het een “keurig gezin is”. Haar ouders krijgen ook regelmatig van de fabriek te horen hoe het met haar gaat.

Ik was zeven jaar toen de jaren vijftig begonnen. Ik heb daar niet zoveel last van gehad omdat ik- voor die tijd – redelijk ruimdenkende ouders had.


Ik had nog een geluk. Begin jaren zestig verhuisden we naar Londen, waar ik de opkomst van de popcultuur heb meegemaakt.

Maar toen ik begin jaren zeventig – wonend in een huisje onder de huurwaarde zonder douche met vrouw en kind in Rotterdam-Zuid - een vijfkamer woning kreeg aangeboden aan de Rotterdamse Schiekade heb ik me wel even bedacht. Het was een puinhoop, en ik heb twee linkerhanden.


Als jong journalist was ik al bevriend met de freelance fotograaf Richard Henke. Hij had twee rechterhanden en hij wilde dat huis graag hebben. Het leek de makelaar een goed idee, maar zijn secretaresse moest wel even kijken waar hij nu woonde. Richard had net een nieuwe vriendin en woonde bij haar op een kamer boven een politiebureau aan het Stieltjesplein.

Hij was net aan het scheiden van zijn tweede vrouw, maar zijn eerste echtgenote woonde nog op een sjiek adres in Hillegersberg. Zij ging ermee akkoord dat hij zijn eigen naambordje nog even bij de buitendeur aanschroefde. De secretaresse kwam en was onder de indruk.


Hij kreeg het huis. De jaren vijftig waren nu echt voorbij.


Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De sloopkogels van de Internationale

(door Kees Versteeg)


De brand in de Notre-Dame deed me ineens terugdenken aan de Koninginnekerk. Gesloopt in 1971. Hij stond aan de Boezemsingel in Crooswijk. In de verkiezing Mooiste Gesloopte Kerk kwam de Koninginnekerk als winnaar uit de bus.


D
e brand in de Notre-Dame is een ongeluk. Binnen een dag is 700 miljoen euro verzameld voor de wederopbouw. De sloop van de Koninginnekerk was daarentegen een geplande politieke misdaad.

De toenmalige PvdA-burgemeester Thomassen was een warm voorstander van de sloop. Er moest op die plek een niet-confessioneel bejaardenhuis komen. De sloop van de kerk riep in 1971 veel verzet op. Tegenstanders zeiden: ‘Wat de nazi’s lieten staan, dat gaat er nu wel aan.’

De linkse raad won. De sloop werd doorgezet. Er hangt een portret van Thomassen en zijn vrouw An in het Rijksmuseum. Misschien is de tijd nu rijp om er een bordje bij te zetten.

Met de tekst: ‘In de tijd dat Thomassen burgemeester was van Rotterdam, ontwikkelde de stad zich tot wereldhaven nummer één. Daarnaast was Thomassen ook een kopstuk in de politieke misdaad. Op de plaats waar ooit de Koninginnekerk stond, verhief hij Judas tot bouwmeester en noemde dat verheffing van het volk.’




  • Nieuw

  • Reacties