Hoe superijdeltuiten vaak bedrijven naar de knoppen weten te helpen

In een onlangs verschenen proefschrift van mevrouw Antoinette Rijsenbilt onder de titel ‘CEO-narcisme.

Metingen en impact’ bij de Erasmus universiteit in Rotterdam wordt – zoals Hans Roodenburg al op deze website meldde - de vinger gelegd op de soms superijdeltuiterij waarmee toplieden heel wat ondernemingen en ook andere organisaties naar de knoppen hebben geholpen.


Onlangs was ik in de gelegenheid bij de opleiding Journalistiek van de Rijksuniversiteit Groningen een inleiding bij te wonen door Jeroen Smit, auteur van het boek ‘De Prooi’ met als ondertitel ‘Blinde trots breekt ABN AMRO’.

Een bestseller waarvan meer dan 200 duizend exemplaren zijn verkocht. Eerder maakte hij naam met een even goedgeschreven boek over de bijna ondergang van AHOLD.

Je kunt er eigenlijk kort over zijn. Het is zo. Maar waar Smit misschien nog te weinig aandacht aan besteedt is dat zeer vaak deze superijdeltuiten nog lang en vaak te lang in de media zijn bewierookt.


Ze worden ook niet zomaar zo ijdel. Zo heb ik toen hij nog maar kort de baas was van AHOLD in Davos Cees van der Hoeven en zijn toenmalige echtgenote meegemaakt als een aardige, hartelijke en ook humoristische man. In de bus van de Hollandse avond in Klosters terug naar Davos hield hij leuke toespraakjes en zong vrolijke Antilliaanse liedjes. Volgens Jeroen Smit was hij in zijn latere periode onuitstaanbaar. Hij waande zich een soort half god en omringde zich met een hofhouding van ja knikkers. Een keer teruggetreden beklaagde hij zich erover dat zijn voornaamste probleem was dat hij nu geen auto met chauffeur meer had.

Ooit kreeg de Nationale Nederlanden in Rotterdam de beleggingsafdeling een nieuwe directeur. Hij halveerde ongeveer de afdeling en liet abonnementen op De Telegraaf en de roddelbladen nemen onder de woorden: ,,Wanneer deze ijdeltuiten vaker dan een keer per jaar in Stan Huygens Journaal voorkomen of regelmatig met hun nieuwe stoeipoes in de roddelbladen, dan gaan we gelijk verkopen.”

Dat geldt trouwens ook voor de nog steeds prestigieus lijkende Koning Willem 1 prijs voor ondernemers. Kijk die lijst maar eens na.


Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Leve onze grote vriend ‘Den Dood’


De zon komt op, op en op. En duikt weer onder.
Al miljarden jaren lang. De zon is eeuwig.
De zon komt op, op en op en duikt weer onder.
Al biljoenen jaren lang. Onze zon is oneindig.

Alleen wij stervelingen
– zij die sterven gaan, groeten U -
leven
geen fractie met duizenden nullen
achter de komma van een seconde.

Zelfs de arme eendagsvlinder
is stukken beter af dan wij.

Na zo’n kleine honderd jaar (in mensenjaren)
is ons leven op. Op is op, nietwaar?
In een flits van een gebroken zonnestraal.

Voor ‘Den Dood’ hoeft niemand meer te vrezen.
Onze ‘Vriend Den Dood’ is de grote bevrijder
van onze aardse, soms helse, kommer en kwel.

Het is ‘Mister en Missis Ouderdom’
die wij moeten vrezen.
Zo geniepig, zo snel,
met al hun gebreken en pijnen.
Geen ontsnappen aan. Voor rijk noch arm.

Hoe ouder en ouder, hoe stokouder,
hoe groter onze angsten.
Om tenslotte als verscheurd perkamentpapier
te verschrompelen
onder die schijnbare meedogenloze,
harteloze koperen ploert.

De mens komt op, op en op.
En duikt weer onder.
Een mensenleven lang.

Zie onze bevrijder.
Leve onze grote vriend ‘Den Dood’.


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties