Hoe superijdeltuiten vaak bedrijven naar de knoppen weten te helpen

In een onlangs verschenen proefschrift van mevrouw Antoinette Rijsenbilt onder de titel ‘CEO-narcisme.

Metingen en impact’ bij de Erasmus universiteit in Rotterdam wordt – zoals Hans Roodenburg al op deze website meldde - de vinger gelegd op de soms superijdeltuiterij waarmee toplieden heel wat ondernemingen en ook andere organisaties naar de knoppen hebben geholpen.


Onlangs was ik in de gelegenheid bij de opleiding Journalistiek van de Rijksuniversiteit Groningen een inleiding bij te wonen door Jeroen Smit, auteur van het boek ‘De Prooi’ met als ondertitel ‘Blinde trots breekt ABN AMRO’.

Een bestseller waarvan meer dan 200 duizend exemplaren zijn verkocht. Eerder maakte hij naam met een even goedgeschreven boek over de bijna ondergang van AHOLD.

Je kunt er eigenlijk kort over zijn. Het is zo. Maar waar Smit misschien nog te weinig aandacht aan besteedt is dat zeer vaak deze superijdeltuiten nog lang en vaak te lang in de media zijn bewierookt.


Ze worden ook niet zomaar zo ijdel. Zo heb ik toen hij nog maar kort de baas was van AHOLD in Davos Cees van der Hoeven en zijn toenmalige echtgenote meegemaakt als een aardige, hartelijke en ook humoristische man. In de bus van de Hollandse avond in Klosters terug naar Davos hield hij leuke toespraakjes en zong vrolijke Antilliaanse liedjes. Volgens Jeroen Smit was hij in zijn latere periode onuitstaanbaar. Hij waande zich een soort half god en omringde zich met een hofhouding van ja knikkers. Een keer teruggetreden beklaagde hij zich erover dat zijn voornaamste probleem was dat hij nu geen auto met chauffeur meer had.

Ooit kreeg de Nationale Nederlanden in Rotterdam de beleggingsafdeling een nieuwe directeur. Hij halveerde ongeveer de afdeling en liet abonnementen op De Telegraaf en de roddelbladen nemen onder de woorden: ,,Wanneer deze ijdeltuiten vaker dan een keer per jaar in Stan Huygens Journaal voorkomen of regelmatig met hun nieuwe stoeipoes in de roddelbladen, dan gaan we gelijk verkopen.”

Dat geldt trouwens ook voor de nog steeds prestigieus lijkende Koning Willem 1 prijs voor ondernemers. Kijk die lijst maar eens na.


Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De kluts kwijt


Je zou ze de kost moeten geven die gedurende

deze enorme hittegolven de kluts zijn kwijt

geraakt. Waarvan recentelijk weer ondergetekende.


In de bloedhitte ben ik op zoek naar een

Kringloopwinkel in het dorp Oude-Tonge. Daar

buiten, midden in natuurgebied en boerenland,

bivakkeer ik vaak om de hitte in de stad te ontvluchten.


Hoewel, zo ontdek je al snel van stad naar platteland:

‘Vluchten kan niet meer.’


Afijn. Een keer had ik daar jaren geleden in dit vriendelijke

dorpje een matras gekocht voor mijn buitenhuisje.

Maar nu kon ik de tweedehands-winkel niet meer

direct terugvinden.


Geheel de weg kwijt stopte ik mijn oude bestelwagentje

langs de kant van de weg, toevallig in de buurt van

een autogarage. Zo’n vijftig meter daar vandaan.


De goedlachse automonteur wees mij onmiddellijk

de goede richting. Namelijk naar de volgende rotonde.

Ik had mij dus eenvoudig vergist. Omdat de monteur

mijn auto niet zag, vroeg hij: ‘Bent u lopend?! Het is nog

wel zo’n driekwart kilometer hier vandaan?’


Geruststellend antwoord ik hem: ‘Nee, mijn wagen

staat wat verder op. Ik was alleen even de kluts kwijt.’


Op dat moment loopt de monteur naar een van de

auto’s en vraagt met een ‘big smile’: ‘Zo, u was de kluts

kwijt, hè? Nou, dan heeft u geluk. Heb er hier nog eentje

liggen voor een goedkoop prijsje. Hoeft u ook niet meer

naar de Kringloopwinkel.’’


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties