Groen-wit-groen (4)

‘De Karel Doorman’ aan de Parkhaven?

Vlak bij de pier aan de Zuidkant van Manhattan waar tegenwoordig de schepen van de Holland America Line afmeren bevindt zich een uniek museum ook aan het water. De grootste blikvanger is het voormalige vliegkampschip U.S.S. ‘Intrepid’ (‘Onverschrokken’). Er staat ook nog een echte Concorde en er ligt een bijbehorende duikboot.


Er zijn maar weinig mensen die nog weten dat er in 1974 plannen zijn geweest de oude SS Nieuw Amsterdam een laatste rustplaats te geven aan de Parkhaven in Rotterdam, onder de schaduw van de Euromast. Er is zelfs nog over gedacht om – met de ontruiming van de hoerenbuurt Katendrecht – in die tijd de Nieuw Amsterdam een functie als drijvend bordeel op die plek te geven. Dat is niet doorgegaan. En iedereen die als passagier of bemanningslid op dat prachtige schip heeft gevaren zal het daar mee eens zijn geweest.

Maar er natuurlijk niets tegen om enkele huidige marineschepen die nu meestal nog aan derde wereld landen worden verpatst op die plek te leggen. Er kunnen ook wel een paar kleine Fokkertjes bij. Maar stel je voor dat destijds ons laatste vliegkampschip ‘De Karel Doorman’. Of een van onze laatste kruisers De ‘De Ruyter’ of ‘De Zeven Provinciën’ daar nu nog zouden liggen.En wat te denken van de Nederlandse lichte kruiser ‘De Tromp’ die in de Tweede Wereldoorlog vanuit Australische havens talrijke Japanse schepen en vliegtuigen heeft vernietigd.

Ik zou zeggen, ga eens kijken op het adres Westside 43rd Street in New York.

Je kunt beter een goed idee jatten dan met veel gezeur en gezever een nieuw geschiedenis-museum opzetten, waar waarschijnlijk toch geen hond komt kijken.




Jan van der Doe :
Niet aan beginnnen. Misschien wel een mooi idee, maar laat de KM maar in Den Helder.
Zo zoetjes aan liggen alle havens aan de Waterweg vol met oude schepen, wat alleen maar handen vol geld kost want gemeentes of regering geeft er geen geld voor uit. En vrijwilligers, dat zijn over het algemeen mensen die iets met de schepen te maken hebben gehad en die leven ook niet eeuwig.

dinsdag 16 aug 2011

twan nijssen :
Je oproep kan niet op een beter moment, onderstaand dingetje staat al een tijdje te koop. http://www.telegraph.co.uk/news/uknews/defence/8411201/HMS-Ark-Royal-put-up-for-sale-on-military-eBay.html

Zou ook een mooie voortzetting van een traditie zijn dat wij de tweede handjes uit de UK overnemen (zie Karel Doorman).

Er zal toch nog wel een woningcorporatie te vinden zijn die hier een opleidingsschip van wil maken.
gezien het succes van de SS Rotterdam op zuid.

Misschien kunnen oude tijden helemaal herleven met een nieuwe heliport op deze schoonheid in de Parkhaven

Rotterdam-rechter-maasoever steunt de Karel Doorman II.

dinsdag 09 aug 2011

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties