Paardenslager

4410-paardenslager (Door Geert-Jan Laan)

Het is een raar eiland het Verenigd Koninkrijk. We hebben er soms last van, maar soms ook veel gemak. Ze hebben tenslotte ambitieuze Franse koningen, Napoleon en Hitler een kopje kleiner gemaakt. Dat eiland is nu in de ban van het verschrikkelijke feit dat in hun kant-en-klaarmaaltijden onder het mom van rundvlees paardenvlees wordt verwerkt. Eerst leek het nog dat het de schuld was van verwerpelijke continentale Roemeense, Nederlandse en Belgische vleeshandelaren maar nu blijkt dat zelfs op hun eigen eiland paarden worden geslacht en de Britten zelf dit consumeren.


Toen ik opgroeide op de grens van de wijken Bergpolder en Blijdorp in Rotterdam hadden we in het meer volkse Bergpolder bij mijn weten twee paardenslagers. Eens in de week kocht mijn moeder voor de zondagse maaltijd paardenbiefstuk. Zij smeerde die biefstuk direct in met mosterd, liet ze 24 uur liggen en sprak tevreden bij het serveren: ,,Nu proeven we het verschil niet meer.”
Of zoals de Vlaamse culinaire medewerker van de NRC Joel Broekaart onlangs schreef: ,,Boterzacht en de helft goedkoper.” Hij geeft de voorkeur aan jonge veulens van het mannelijk geslacht. Die gaan vaak naar de slacht omdat de jonge pubermeisjes die zo graag op een pony zitten de voorkeur geven aan merries die wat makkelijker te berijden zijn. Zij zijn er ook de oorzaak van dat in sommige landen vrijwel geen paardenvlees meer wordt gegeten. ,,Getverderrie papa, we gaan toch geen paardenvlees meer eten….”

In Rotterdam kon ik via de Gouden Gids geen paardenslager meer vinden. Volgens de NRC-medewerker levert de befaamde slagerij Schell aan de Westkruiskade het nog wel. Het staat niet op hun website, maar het zal op bestelling wel per kerende post komen. Er zijn nog wel paardenslagers in Schiedam, Haarlem , Utrecht en Groningen.
In de reactionaire Britse pers wordt nu ook de schuld bij de voormalige Labourregering gelegd. Zij hebben het leren koken in het onderwijs afgeschaft waardoor Britse vrouwen geen ei meer kunnen bakken en volkomen afhankelijk zijn van de kant-en-klaarmaaltijden.

Maar onze Vlaamse kok is onverstoorbaar: ,,Juist omdat paarden niet voor de slacht zijn gefokt leveren zij tot op hoge leeftijd het meest zuivere vlees.”
Hij geeft nog het volgende recept. Een entrecote van het veulen. Bakken met parmezaans kaasschaafsel, balsamicostroop en wat bruine basterdsuiker.

Ik zou zeggen, ,,Have a nice dinner.”

Willem Ouweneel :
Mijn ervaring is dat diverse slagers in Rotterdam paardenvlees verkopen ik weet het in ieder geval van Wim de Hek in Rotterdam Zuid:

www.wimdehek.nl

dinsdag 19 feb 2013

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Geert-Jan Laan

Geert-Jan Laan (1943, Delfzijl) is mede-oprichter van de nieuwe weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen.
Laan begon zijn journalistieke carrière bij Het Vrije Volk en het Rotterdams Parool, werkte van 1970 tot 1975 als sociaal economisch redacteur bij Het Vrije Volk en bedreef tussen 1975 en 1982 samen met Rien Robijns onderzoeksjournalistiek, o.a. naar Lockheed/Northrop, OGEM, etc. Ze wonnen de persprijs 1980 en publiceerden samen vijf boeken.

Daarna werkte Laan tot 1990 als plaatsvervangend hoofdredacteur/directeur van Het Vrije Volk te Rotterdam. Via zijn eigen PR- en journalistiek productiebureau deed hij in 1991 ,in opdracht van Robert Maxwel, onderzoek naar de eerste Nederlandse tabloid.

Hij was tot 2003 hoofdredacteur van Nieuwsblad/Dagblad van het Noorden en was onder meer voorzitter van het Nederlands Persmuseum te Amsterdam. Tevens was hij voorzitter van de Commissie Dag van de Persvrijheid.

KOPSTOOT

Reïncarnatie


(door Ronald G)

Olivia Laing doet in haar boek ‘’Crudo’’ uit 2018 alsof ze Kathy Acker is. Olivia Laing schrijft fictie die over haarzelf gaat. Anderen noemen een dergelijke manier van schrijven wel autofictie. Ze schrijft in de derde persoon over zichzelf en noemt zichzelf naar de in 1997 overleden schrijfster Kathy Acker.

Laing schrijft als Kathy over de periode die vooraf gaat aan haar, Laing’s, huwelijk. Dat is geen fictie maar allemaal ''echte'' biografie in dagboek vorm, waarover ze doet of het fictie is. Ze mengt er observaties uit boeken van Acker doorheen. Ze schrijft bovendien in de traditie van John dos Passos en Döblin, met veel nieuwberichten – die nu twitterberichten zijn- tussendoor. Trump komt aan het woord, direct via Twitter, later in het boek Jacob Rees Mogg die op de Britse ontbijttelevisie verklaart dat hij van mening is dat abortus illegaal moet zijn ook na verkrachting.

Intussen vertelt de schrijfster ‘’Kathy, by which I mean I, was getting married. Kathy by which I mean I, had just got off a plane from New York. It was 19.45 on 13 May 2017”. Olivia Laing laat dus Kathy Acker reïncarneren in haar boek en in het literaire deel van haar leven. Dichterbij kan haast niet.


  • Nieuw

  • Reacties