Geert-Jan Laan

Krokodillentranen van voorzitter Lilianne Ploumen

De Fransen noemen het zeer vrij vertaald ‘de moed na de uitgang’. Zelf heb ik het ook meermalen meegemaakt. Hoofdredacteuren die na hun terugtreden klagen over de labbekakkerigheid van hun redacties, leidinggevenden die pas bij de uitgang met veel verve naar buiten brachten wat allemaal niet deugde in hun organisaties.

Lees verder

Ben je betoeterd…

Een van de ziektes van deze tijd is dat mensen, die zelf vaak niet schuwen veel geluid te maken, klagen over het geluid[...]

Waanzin, woede, wraak (9-11)

Op 11 september 2001 was ik als hoofdredacteur van Het Nieuwsblad van het Noorden te Groningen in Den Haag bij het pers[...]

Groen-wit-groen (5)

Na de enthousiaste steunbetuiging van Twan Nijssen op mijn idee om in de Rotterdamse Parkhaven enkele voor de sloop be[...]

Groen-wit-groen (4)

‘De Karel Doorman’ aan de Parkhaven? Vlak bij de pier aan de Zuidkant van Manhattan waar tegenwoordig de schep[...]

Groen-wit-groen (3)

De legendarische liftboy(s) Het was in juli van dit jaar precies vijftig jaar geleden dat ik voor het laat[...]

Groen-wit-groen (2)

Op zondag 3 juli vertrekken wij vanaf de Wilhelminakade bij hotel New York in Rotterdam voor een historische overtocht [...]

Hoe superijdeltuiten vaak bedrijven naar

In een onlangs verschenen proefschrift van mevrouw Antoinette Rijsenbilt onder de titel ‘CEO-narcisme. Metingen en i[...]

Groen- wit –groen (1)

Groen – wit – groen, de kleuren van de oude Rotterdamse Holland Amerika Lijn. Of zoals destijds wel aan boord werd [...]

De wereld vergaat…

Toen ik aan het einde van het voorjaar van 1959 mijn eindexamen van de Vlaggeman ULO in Rotterdam moest doen kreeg ik e[...]

Schandaal Rost van Tonningen?

Het grote schandaal is niet dat Grimbert Rost van Tonningen, de oudste zoon van de nazi-ouders, spreekt op de 4 mei her[...]

Social media

KOPSTOOT

Reïncarnatie


(door Ronald G)

Olivia Laing doet in haar boek ‘’Crudo’’ uit 2018 alsof ze Kathy Acker is. Olivia Laing schrijft fictie die over haarzelf gaat. Anderen noemen een dergelijke manier van schrijven wel autofictie. Ze schrijft in de derde persoon over zichzelf en noemt zichzelf naar de in 1997 overleden schrijfster Kathy Acker.

Laing schrijft als Kathy over de periode die vooraf gaat aan haar, Laing’s, huwelijk. Dat is geen fictie maar allemaal ''echte'' biografie in dagboek vorm, waarover ze doet of het fictie is. Ze mengt er observaties uit boeken van Acker doorheen. Ze schrijft bovendien in de traditie van John dos Passos en Döblin, met veel nieuwberichten – die nu twitterberichten zijn- tussendoor. Trump komt aan het woord, direct via Twitter, later in het boek Jacob Rees Mogg die op de Britse ontbijttelevisie verklaart dat hij van mening is dat abortus illegaal moet zijn ook na verkrachting.

Intussen vertelt de schrijfster ‘’Kathy, by which I mean I, was getting married. Kathy by which I mean I, had just got off a plane from New York. It was 19.45 on 13 May 2017”. Olivia Laing laat dus Kathy Acker reïncarneren in haar boek en in het literaire deel van haar leven. Dichterbij kan haast niet.


  • Nieuw

  • Reacties