Geert-Jan Laan

Volkert

5704-volkert
(Door Geert-Jan Laan)
Toen ik als hoofdredacteur van het Nieuwsblad van het Noorden bepleitte en ook doorvoerde dat Volkert van der G. gewoon bij zijn volledige naam Volkert van der Graaf moest worden genoemd viel half journalistiek Nederland over mij heen. Volkert was nog maar verdachte en misschien pas na een veroordeling zou zijn volledige naam kunnen worden gepubliceerd. Die volledige naam werd al in vrijwel alle buitenlandse kranten genoemd en marcheerde over het internet.
Lees verder

Zuiderburen

5635-zuiderburen
(Door Geert-Jan Laan)

Over het algemeen vertoef ik graag in het land van onze zuiderburen. Ik ben er ook vaak geweest. Met vakantie, maar ook [...]

Een liedje... contant

5564-een-liedje-contant
(Door Geert-Jan Laan)
Als jongeman heb ik nog wel cabaretteksten en liedjes geschreven die ook zijn uitgevoerd. Een paar heb ik zelfs nog verk[...]

Jongens, kijk uit...

5514-jongens-kijk-uit
(Door Geert-Jan Laan)
In enkele bijdragen op deze site, die ik maar zal samenvatten als ervaringen met betaalde liefde, diensten of uiteindeli[...]

Taai ongerief

5495-taai-ongerief
(Door Geert-Jan Laan)
In de vrolijke column van Corry Gryn over het verschijnsel dat steeds meer stellen zich in identieke kleding hullen stip[...]

Bezorgende bikkels

5472-bezorgende-bikkels
(Door Geert-Jan Laan)
Net als Ronald Sørensen heb ik ook ooit kranten bezorgd in Rotterdam. Dat was in 1955. Ik was toen 12 tot 13 jaar. Ik b[...]

Missie volbracht…

5462-missie-volbracht
(Door Geert-Jan Laan)
Op woensdag 19 april 1989, in de vroege middag, liep ik samen met de toenmalige hoofdredacteur van Het Vrije Volk Gerard[...]

Paardenslager

4410-paardenslager
(Door Geert-Jan Laan)
Het is een raar eiland het Verenigd Koninkrijk. We hebben er soms last van, maar soms ook veel gemak. Ze hebben tenslo[...]

Alarm? Sodemieter op!

4376-alarm-sodemieter-op
(Door Geert-Jan Laan)
Onlangs was ik op de uitstekend georganiseerde Nieuwjaarsborrel van de Vereniging De Lijn, de club van en voor vroeger[...]

De laatste dag

4323-de-laatste-dag
(Door Geert-Jan Laan)
Op het moment dat ik dit schrijf zijn we nog maar een dag verwijderd van het moment dat volgens de zogenaamde Maya- kal[...]

Leve Stapel?

4305-leve-stapel
(Door Geert-Jan Laan)
Bij alle opwinding rond de gevallen hoogleraar Diederik Stapel vallen toch wat kanttekeningen te maken. Ten eerste. H[...]

Social media

KOPSTOOT

Nagekomen Pinksterverhaal

(door Torcque Zaanen)

Er waren eens twee broers. De oudste, een harde werker, fanatieke kerkganger, geen slecht woord over te zeggen. Zijn broer daarentegen zoop als een ketter, hoerde en snoerde, werkschuw, en deed alles wat God (of de priesters) verboden hadden. De oudste broer waarschuwde de jongste dat als hij zo door zou gaan, hij nog eens in de “Hel” zou komen. De jongste lachte hem dan alleen maar uit.

Op een dag was het zover. Na het drinken van z’n laatste borreltje werd de koets geprepareerd om hem naar zijn laatste rustplaats te begeleiden die, gezien zijn levensstijl, niet meer en niet minder dan de “Hel” betekende. Na enkele jaren in de “Hel” doorgebracht te hebben besloot hij op een dag wat verkoeling te zoeken en de benen te strekken. Na een kleine wandeling kwam hij bij een stenen muur die volgens zijn gevoelens weleens de scheiding tussen “Hemel” en “Hel” zou kunnen zijn.

Bij nader onderzoek ontdekte hij zowaar een stoffig raampje. Hij maakte het schoon en toen hij er doorheen kon kijken, kreeg hij bijna een hartstilstand. Het leek het er even op dat hij voor de tweede keer de kraaienmars zou blazen. Want wat zag hij daar, door dat smoezelige raampje... ja, z’n oudste broer, de broer die altijd zo netjes was geweest, hard gewerkt had, altijd trouw naar de kerk ging, die broer stond daar met een bezem in z’n handen, bezweet als een otter de grond te boenen.


Om de aandacht te trekken van z’n broer klopte hij met een rond slingerende bierfles zo hard hij kon op het raampje. Als bij toeval keek zijn broer op om te zien waar dat geklop vandaan kwam en zo keek hij zijn jongere broer in de ogen. Wat een verrassing, ja, hij was er wel blij mee, het was alleen jammer dat de afscheiding ertussen zat.

Ook al ging het moeilijk, ze konden toch nog wat ervaringen uitwisselen. De oudste broer maakte zich ook nu nog zorgen over z’n broertje, maar deze wuifde alle zorgen weg door te zeggen dat hij het enorm getroffen had: ‘al mijn vrienden en vriendinnen zijn hier, de hoertjes, de kroegbaas, ja eigenlijk iedereen en we vermaken ons best, alle drank is gratis, lekker eten en noem maar op, nee ik heb het best naar mijn zin.’

‘Maar tussen twee haakjes, wat doe jij daar in hemelsnaam met een bezem in je handen?’ ‘Nou, ja,...eh, kijk…’ begon z’n oudste broer verlegen, ‘het is hier erg groot en de boel moet schoon gehouden worden. Iemand moet het toch doen.’ ‘Hoe bedoel je, doen die anderen dan helemaal niks?’ De oudste broer keek hem vragend aan: ‘Hoe bedoel je: die anderen, welke anderen?’ ‘Nou gewoon,.. de anderen.’ ‘Nou nee,.... er zijn geen anderen, ik ben hier helemaal alleen.’ En hij nam zijn bezem weer op en veegde rustig door alsof hij zijn hele leven niets anders had gedaan.


  • Nieuw

  • Reacties