Vakantie! Gezellig…

5647-vakantie-gezellig (Door Corry Gryn)
Hier een verslag over de vakantie van een gemiddeld Nederlands gezin met 2.3 kinderen. Ontsproten uit persoonlijke observatie en een beetje fantasie.

De vrijdagmiddag vóór de reis.
Een zwetende verhitte moeder in de winkel met drie zeurende, duidelijk vermoeide kinderen. Moeder werkt haar boodschappenlijstje punt voor punt af, en probeert ondertussen haar kroost in toom te houden. Wat vreselijk mislukt. Als ze aan het eind van haar lijstje is, zegt ze: “Doe er nog maar een doos paracetamol bij. Ik barst nú al van de hoofdpijn!”. Als ze de winkel verlaat wens ik haar sterkte en een fijne vakantie.


De volgende dag zie ik die zelfde moeder met een winkelwagen de supermarkt in sjezen. Vader staat naast de auto, ongeduldig met de vingers trommelend op het dak. Achter in de auto dezelfde drie koters zichtbaar aan het klieren met elkaar. Als ma na een kwartiertje de winkel uitkomt met een kar vol boodschappen, worden de tassen achterin gepropt en rijdt het spul weg, richting de vakantiebestemming.
Dan neemt mijn fantasie het over.

In gedachten hoor ik de kinderen na een klein uurtje beginnen: ,,Zijn we er nu nóg niet? Ik moet plassen!” ,,En ik wil een ijsje! Dat had je zelf beloofd mamma.” Ondertussen hebben pa en ma hun eerste vakantieruzie achter de rug, dus begrip voor de ‘kids’ is ver te zoeken. Ze moeten allemaal hun mond houden, anders gaan ze nu direct weer naar huis!
Deze ‘kids’ hebben mazzel: voor hetzelfde geld binden ze je aan een boom langs de weg! Moet je maar zien wie je naar het asiel brengt!

Een paar uur later de eerste stop. Langs de snelweg op een parkeerplaats met tafels en banken worden de thermosflessen koffie en sap uitgepakt en de broodjes uit de koelbox gehaald. Niet voordat de halve kofferbak leeggehaald is, want de tassen met boodschappen moesten er eerst uit. Hè, niet over nagedacht! Vakantiedementie, zullen we maar zeggen…

Als de bammetjes en het sap genuttigd zijn gaan de kinderen op verkenning. Omdat pa en ma in een verhitte discussie verwikkeld zijn over de te rijden route, hebben ze niet in de gaten dat de jongste gevaarlijk dicht bij de snelweg beland is. Tot de oudste van het stel, een knulletje van 9 met enig verantwoordelijkheidsgevoel, het kleine ettertje aan de arm meesleurt naar de tafel waar de ouders elkaar nog net niet de hersens hebben ingeslagen. Kleintje krijgt een preek de spullen worden weer in de auto geladen kinderen ook en pa en ma geven elkaar een verzoeningskus.

En dan gaat het verder richting de Franse camping. De nacht wordt zo goed en zo kwaad als mogelijk doorgebracht in een motel, waarna de volgende morgen aan het laatste rukkie wordt begonnen.
Dan eindelijk het bevrijdende bord: 'Camping du Soleil de Provence' (ik noem maar wat)!
Aangekomen bij het ultraluxe chalet kan dan de vakantie eindelijk beginnen, joechei!

Pa gaat direct de aanwezige barbecue inspecteren, de kinderen de camping en ma het chalet. Nadat de auto uitgepakt is ploffen pa en ma met een koel glas witte wijn (van de Aldi, uit de koelbox) en met een grote zucht (héhé) in de luxe tuinstoelen. Er wordt een menu opgesteld voor het avondeten. Pa verheugt zich al op vuurtje stoken en ma op de berg afwas.

Dan komen de kinderen terug, zeiknat, want ze hebben de rivier gevonden. Ze willen nu eindelijk eens een ijsje, want dat had ma zelf beloofd! Rust is voorbij, er moeten nog een paar vergeten boodschappen gedaan worden. Kinderen omgekleed en hop, wéér in de auto. In de plaatselijke supermarkt wordt er met behulp van een 'Hoe spreek ik Frans'-boekje en handen en voeten getracht om een glutenvrij brood te scoren, want twee van de koters hebben een glutenallergie.

Na een ingewikkeld gesprek komen ze erachter dat ze daarvoor bij ‘le boulanger’ moeten wezen. Terwijl ze op weg gaan naar die ‘boulanger’ breekt vakantieruzie nummer twee uit! Pa beschuldigt ma van nalatigheid omtrent het glutenvrije brood. ,,Je hebt de hele dag niets te doen, je hoeft alléén maar zulke dingen in de gaten te houden.”
,,Ja, hallo! Weet je niet wat een energie het kost om alles te regelen voor een vakantie? En jij zit lekker de hele dag op je werk met je jonge blonde secretaresse! Je hebt zeker wel ontroerend afscheid van haar genomen, hé?” Ma in tranen pa over de zeik en de kinderen stilletjes op de achterbank…

Als dan uiteindelijk het bewuste brood binnen is de ruzie bijgelegd en de hele meute rond de barbecue zit kan de lol beginnen.
En dat gaat veertien dagen zo. Met vallen en opstaan ruzies en goedmakertjes, jengelende kinderen die naar huis willen en als ze naar huis moeten willen blijven.

Daags na thuiskomst komt de moeder dan weer in de winkel om een rustgevend middel te kopen, en een diarreeremmer, een wormenkuurtje en twee potten vitaminen.
Pa is blij dat ‘ie weer aan het werk kan en ma is pas blij als de school weer begint.

Ziezo, nu kan men zich weer storten op het gewone dagelijkse leven, en plannen maken voor de herfstvakantie…

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Rotterdam, USA



Ons Rotterdam is niet het enige Rotterdam. Ook Amerika heeft zijn Rotterdam: een stadje in Schenectady County in de staat New York. Amerikanen kennen het verschil tussen ‘cities’ en de kleinere ‘towns’. Rotterdam is een town van zo’n 30.000 inwoners, op zo’n drie uur rijden van de stad New York.

The Daily Gazette is het lokale medium. Een onafhankelijk dagblad, in eigen beheer uitgegeven sinds 1884. Respect dus.

Wat gebeurde er afgelopen maand zoal in Rotterdam, USA? Niet veel, om eerlijk te zijn. Er woedde een brand waarbij twee brandweerlieden gewond raakten. Een wandelaar raakte met zijn hond te water in de Mohawk River. Een energieneutraal appartementencomplex werd geopend. Een man die zijn computer liet repareren werd ontmaskerd als verzamelaar van kinderporno. Nee, Rotterdam (USA) zou zo maar een rustige buitenwijk van Rotterdam (The Netherlands) kunnen zijn.

Maar je weet: het is Amerika, dus er moet iets zijn. Something bigger.

De achtertuinen dus. Die noemen ze daar de ‘rear yard’. Het incidentele bericht in onze lokale media dat er een vos is gesignaleerd in een Hillegersbergse tuin, heeft een Amerikaanse tegenhanger. De Daily Gazette meldt dat er een zwarte beer werd gesignaleerd in een boom in de rear yard van 1325 Lawn Avenue. De ‘fire brigade’ en de ‘state police’ gingen er meteen op af. De beer werd verdoofd en toen hij na enkele minuten stoned de boom uitgleed werd hij gevangen. Het bleek een vrouwtje van ruim 20 jaar oud en ze woog 175 pounds - 80 kilo. Ze raakte niet gewond en werd weer uitgezet in het wild. Zoals het hoort dus, heel beschaafd. De conclusie is duidelijk: Rotterdam, USA is een soort Hillegersberg. Maar dan bigger. Ofte wel: Hillegersberg, USA.

(door Kees Versteeg)

Met dank aan:
https://dailygazette.com/

Foto: ©wikipedia.org


  • Nieuw

  • Reacties