Graaien maar!


5603-graaien-maar (Door Corry Gryn)
Ziezo, daar zijn we weer voor een jaar van af; de jaarlijkse braderie. Heb op Wikipedia eerst eens de betekenis van het woord opgezocht. En jawel; zoals ik al vermoedde was het een benaming voor een jaarmarkt waar o.a vlees en haring werd ‘gebraden’, en dat al in de middeleeuwen.

Veel is er sinds die tijd volgens mij niet veranderd; elke braderie in Nederland geeft zo’n beetje hetzelfde beeld: kramen met etenswaren, kleding en sterk afgeprijsde artikelen die je in een normale winkel met geen mogelijkheid kwijtraakt.
Loop eens over of langs een willekeurige braderie in Nederland en verdraaid; het is overal hetzelfde. Overal de zoete geur van stroopwafels, popcorn en oliebollen. Die laatste waren overigens vreselijk lekker! Een heel aardige klant kwam een zak vol brengen toen hij hoorde dat ik ze zo lekker vond. Kijk, zulke mensen bestaan er óók nog! We hebben gesmuld!


Dan de ‘muziek’ . Het kan blijkbaar niet zonder André Hazes’ ‘Een beetje verliefd’, het liefst loeihard en vóór 11:00 uur ’s morgens. En weg is je werklust!
Gelukkig zijn er ook nog plaatsen waar ze een Dixieland-bandje hebben lopen; dat is tenminste muziek! Als je zoiets hoort, kun je toch je voeten niet stilhouden?
En afgelopen zaterdag was het bij ons ook weer braderie. Om kwart over acht in de morgen was het een nerveuze wirwar van winkeliers die hun kramen aan het opbouwen waren en wachtende (!) mensen die als eerste ‘hun slag wilden slaan’. In onze kraam staan altijd groothandelbakken met zwaar afgeprijsde geuren, make-upartikelen, schoonmaakmiddelen en folderrestanten die je normaal gesproken aan de straatstenen niet kwijt raakt.

En ieder jaar staan daar dezelfde mensen klaar om om half negen, als de deksels gelicht worden, in die bakken te duiken. Bijna letterlijk! Ik heb vorig jaar eens foto’s gemaakt van dat moment: hilarisch! Je zag enkel een hele rij konten! En graaien! Niet te krap! Of het de kroonjuwelen waren. Sommige vrouwen (want het zijn praktisch allemaal vrouwen) staan gerust zo’n drie kwartier onophoudelijk in elke bak te neuzen. Die schromen ook niet om anderen met behulp van de heupen en de ellebogen weg te houden bij de betreffende bak. Een soort van territoriumdrift steekt acuut de kop op als een ander het ook maar waagt om in de buurt te komen.

Afgelopen zaterdag vertelde iemand dat ze opzij werd geduwd toen ze even in een bak met make-upartikelen wilde kijken. ,,Ik kreeg een por van een elleboog en een vreselijk vuile blik van een mevrouw! Het leken net aasgieren! Waar gaat het over! Of je naar een documentaire zat te kijken waar vluchtelingen voor hun eten moesten vechten!”
Zulke dingen doen mij denken aan die ‘Dwaze Dagen’ bij de Bijenkorf. Ik ben er nooit geweest, maar heb een aantal jaren geleden hier eens een documentaire over gezien. Je krijgt als vrouw een gevoel van plaatsvervangende schaamte als je dát ziet! Kijvende wijven, ruzie over ‘wie het eerst was’, met twee of meer personen sjorrend en trekkend aan één trui of broek, die de ‘winnares’ direct in de kledingcontainer kan dumpen omdat het uit zijn voegen is getrokken..
Zó erg is het (nog) niet bij ons, maar ik zal er niet vreemd van opkijken als het ooit nog eens in de buurt komt.
Wat dacht u van kortingsbonnen? Altijd dezelfde personen, die je anders nooit ziet. Die komen met de bonnen in de hand de winkel in, met een verwilderde blik in de ogen stiefelen ze amechtig speurend langs de schappen en komen vervolgens met een potje Sudocrem van, jawel: € 2,69 naar de kassa met een bon van 25% korting. Vervolgens een flesje douchegel van € 1,99 met 20% korting en als klap op de vuurpijl een zakje wattenstaafjes, kosten € 0,49 met 15% korting. Ik verzin dit niet hoor.

Nu zullen er ongetwijfeld mensen roepen: ,,Ja, maar misschien hebben die mensen het niet zo breed.” Ja, dahaag! Diezelfde mensen gaan drie keer per jaar met vakantie naar de meest verre oorden en rijden een auto waar de meeste mensen alleen maar van kunnen dromen.
Daar over nadenkend zal dát de reden zijn; ik heb het al die jaren hartstikke fout gedaan. Ik had óók met kortingsbonnen moeten sjoppen. Sukkel die ik ben! Had ik misschien óók wel in een vette bak gereden in plaats van een tweedehands Jappie. En zat ik in mijn vakantie ook op een zonovergoten exotisch strand in plaats van in mijn eigen tuintje.

Het is maar wat je belangrijk vind.
Maar ik verrek het om me als een wild beest op afgeprijsde artikelen te storten; ik heb nog een klein tikkie zelfrespect.



Jim P. Postma :
Nog een tikkie zelfrespect Corry. Love you!

woensdag 08 jul 2015

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Rotterdam, USA



Ons Rotterdam is niet het enige Rotterdam. Ook Amerika heeft zijn Rotterdam: een stadje in Schenectady County in de staat New York. Amerikanen kennen het verschil tussen ‘cities’ en de kleinere ‘towns’. Rotterdam is een town van zo’n 30.000 inwoners, op zo’n drie uur rijden van de stad New York.

The Daily Gazette is het lokale medium. Een onafhankelijk dagblad, in eigen beheer uitgegeven sinds 1884. Respect dus.

Wat gebeurde er afgelopen maand zoal in Rotterdam, USA? Niet veel, om eerlijk te zijn. Er woedde een brand waarbij twee brandweerlieden gewond raakten. Een wandelaar raakte met zijn hond te water in de Mohawk River. Een energieneutraal appartementencomplex werd geopend. Een man die zijn computer liet repareren werd ontmaskerd als verzamelaar van kinderporno. Nee, Rotterdam (USA) zou zo maar een rustige buitenwijk van Rotterdam (The Netherlands) kunnen zijn.

Maar je weet: het is Amerika, dus er moet iets zijn. Something bigger.

De achtertuinen dus. Die noemen ze daar de ‘rear yard’. Het incidentele bericht in onze lokale media dat er een vos is gesignaleerd in een Hillegersbergse tuin, heeft een Amerikaanse tegenhanger. De Daily Gazette meldt dat er een zwarte beer werd gesignaleerd in een boom in de rear yard van 1325 Lawn Avenue. De ‘fire brigade’ en de ‘state police’ gingen er meteen op af. De beer werd verdoofd en toen hij na enkele minuten stoned de boom uitgleed werd hij gevangen. Het bleek een vrouwtje van ruim 20 jaar oud en ze woog 175 pounds - 80 kilo. Ze raakte niet gewond en werd weer uitgezet in het wild. Zoals het hoort dus, heel beschaafd. De conclusie is duidelijk: Rotterdam, USA is een soort Hillegersberg. Maar dan bigger. Ofte wel: Hillegersberg, USA.

(door Kees Versteeg)

Met dank aan:
https://dailygazette.com/

Foto: ©wikipedia.org


  • Nieuw

  • Reacties