Corry Gryn

Gassen, Gerrit

5658-gassen-gerrit
(Door Corry Gryn)
Ik betrap mezelf er regelmatig op dat ik hardop commentaar zit te geven als ik achter het stuur zit. Niet alleen op mijn medeweggebruikers, ook op mezelf als ik het gaspedaal een keer iets te enthousiast naar beneden druk. Een paar van mijn favoriete zinnen: ,,Gassen, Gerrit!” ,,Planken, Pleun!” ,,Douw dat gaspedaal toch eens in, knurft! Dat zit er niet voor niks!”. “Haal die poot eens van de rem!”. ,,Kun je je richtingaanwijzer niet vinden? Die zit in de regel aan de linkerkant.” ,,Wil je meerijden? Dan wil ik de achterklep wel open doen, hoor!” ,,Jij hebt zeker leren rijden op de kermis.”
Lees verder

Vakantie! Gezellig…

5647-vakantie-gezellig
(Door Corry Gryn)
Hier een verslag over de vakantie van een gemiddeld Nederlands gezin met 2.3 kinderen. Ontsproten uit persoonlijke obser[...]

De brand erin!

5639-de-brand-erin
(Door Corry Gryn)

Weet u wat ik het toppunt van vakantievieren vind? Barbecue! Deze vakantie ook gedaan, samen met mijn ‘pleegvader’ o[...]

Gevallen

5620-gevallen
(Door Corry Gryn)
Heeft u dat nu ook wel eens; zo’n dag waarop u schijnbaar niks vast kan houden? En alles, maar dan ook letterlijk alle[...]

Waterstand

5615-waterstand
(Door Corry Gryn)
Een week of wat geleden de watermeterstand opgenomen. Dat is een hele bedoening in mijn kleine huisje. De meter zit name[...]

Graaien maar!

5603-graaien-maar
(Door Corry Gryn)

Ziezo, daar zijn we weer voor een jaar van af; de jaarlijkse braderie. Heb op Wikipedia eerst eens de betekenis van he[...]

Oerdieet

5590-oerdieet
(Door Corry Gryn)
Ik vraag me steeds vaker af wat sommige mensen beweegt om bepaalde diëten te volgen. Zo ook het oerdieet. Daarbij eet [...]

Kinderliedjes

5580-kinderliedjes
(Door Corry Gryn)
Voortbordurend op de sprookjes van vroeger; wat dacht u van de kinderliedjes van toen. Ook die zouden absoluut niet meer[...]

Social media

KOPSTOOT

Nagekomen Pinksterverhaal

(door Torcque Zaanen)

Er waren eens twee broers. De oudste, een harde werker, fanatieke kerkganger, geen slecht woord over te zeggen. Zijn broer daarentegen zoop als een ketter, hoerde en snoerde, werkschuw, en deed alles wat God (of de priesters) verboden hadden. De oudste broer waarschuwde de jongste dat als hij zo door zou gaan, hij nog eens in de “Hel” zou komen. De jongste lachte hem dan alleen maar uit.

Op een dag was het zover. Na het drinken van z’n laatste borreltje werd de koets geprepareerd om hem naar zijn laatste rustplaats te begeleiden die, gezien zijn levensstijl, niet meer en niet minder dan de “Hel” betekende. Na enkele jaren in de “Hel” doorgebracht te hebben besloot hij op een dag wat verkoeling te zoeken en de benen te strekken. Na een kleine wandeling kwam hij bij een stenen muur die volgens zijn gevoelens weleens de scheiding tussen “Hemel” en “Hel” zou kunnen zijn.

Bij nader onderzoek ontdekte hij zowaar een stoffig raampje. Hij maakte het schoon en toen hij er doorheen kon kijken, kreeg hij bijna een hartstilstand. Het leek het er even op dat hij voor de tweede keer de kraaienmars zou blazen. Want wat zag hij daar, door dat smoezelige raampje... ja, z’n oudste broer, de broer die altijd zo netjes was geweest, hard gewerkt had, altijd trouw naar de kerk ging, die broer stond daar met een bezem in z’n handen, bezweet als een otter de grond te boenen.


Om de aandacht te trekken van z’n broer klopte hij met een rond slingerende bierfles zo hard hij kon op het raampje. Als bij toeval keek zijn broer op om te zien waar dat geklop vandaan kwam en zo keek hij zijn jongere broer in de ogen. Wat een verrassing, ja, hij was er wel blij mee, het was alleen jammer dat de afscheiding ertussen zat.

Ook al ging het moeilijk, ze konden toch nog wat ervaringen uitwisselen. De oudste broer maakte zich ook nu nog zorgen over z’n broertje, maar deze wuifde alle zorgen weg door te zeggen dat hij het enorm getroffen had: ‘al mijn vrienden en vriendinnen zijn hier, de hoertjes, de kroegbaas, ja eigenlijk iedereen en we vermaken ons best, alle drank is gratis, lekker eten en noem maar op, nee ik heb het best naar mijn zin.’

‘Maar tussen twee haakjes, wat doe jij daar in hemelsnaam met een bezem in je handen?’ ‘Nou, ja,...eh, kijk…’ begon z’n oudste broer verlegen, ‘het is hier erg groot en de boel moet schoon gehouden worden. Iemand moet het toch doen.’ ‘Hoe bedoel je, doen die anderen dan helemaal niks?’ De oudste broer keek hem vragend aan: ‘Hoe bedoel je: die anderen, welke anderen?’ ‘Nou gewoon,.. de anderen.’ ‘Nou nee,.... er zijn geen anderen, ik ben hier helemaal alleen.’ En hij nam zijn bezem weer op en veegde rustig door alsof hij zijn hele leven niets anders had gedaan.


  • Nieuw

  • Reacties