Zelf barman spelen

8267-zelf-barman-spelen (Door Alek Dabrowski)


Het lijkt zo simpel, achter de bar staan en bier tappen. Vergis je niet, het vak van barman is geen kinderspel. Je moet kunnen rekenen, een goed geheugen hebben en zo nodig streng kunnen zijn. Belangrijk is een dosis psychologie: spreek bezoekers niet tegen, vermijd het uiten van je mening, weet kortom je mond te houden. Knikken, iets mompelen en het glas nogmaals met het juiste drank bijvullen is vaak voldoende. Simon Carmiggelt beschreef ooit in een kroegverhaal een zoon die zijn vader opvolgde achter de tap. De kroeg liep al jaren prima met een dosis vaste stamgasten. De zoon was een vrolijke kerel, die met iedereen een praatje maakte ’s Morgens sprak hij de nog slaperige stamgasten, die slechts voor zich uit wilden staren, aan. Hij vroeg ze om een mening. Het was snel gedaan met het café. De mannen gingen elders in het niets staren.


Een goede barman of -vrouw is onopvallend aanwezig. Wanneer je glas leeg staat moet hij of zij in de buurt zijn om bij te schenken. Heb je zin om op een stille middag lekker te klagen over de politiek of het weer, dan moet hij of zij je het gevoel geven dat er wordt geluisterd. Kortom, een barman of –vrouw bedient je op je wenken en stelt geen vragen, een dienstbaar beroep dus.

Ooit speelde ik voor barman. Diep in de jaren tachtig van de vorige eeuw stond ik achter de toog in jongerencentrum de Chillup, op een leeftijd waarop je vandaag de dag niet eens het woord alcohol mag uitspreken. De Chillup was te vinden op Rotterdam-Zuid aan de Groene Kruisweg. Het gammele houten gebouw stond op gepaste afstand van de Pendrechtse woonblokken. Naast allerlei culturele activiteiten zoals tafelvoetballen, muziek maken en opruiende posters drukken werd er bier gedronken en geblowd. Onder de blowers waren er veel niet-drinkers.

Ik werd ingewijd in de kunst van het bier tappen en verkreeg inzicht in het ruime assortiment bieren op de fles. Belangrijk was: wie dronk wat op welk moment van de dag? Voor bierdrinkers was dit niet zo moeilijk om te onthouden. We hadden maar één soort bier op de tap en maar één formaat glas. Bovendien waren veel drinkers mij vergevingsgezind. Maakte ik de verkeerde fles open voor iemand en volgde er protest, dan kreeg diegene het biertje gratis en werd er nergens over gezeurd.

Ik moest mij ook verdiepen in het assortiment frisdranken. Dat lag wat ingewikkelder bij sommige blowers. Cor kwam iedere ochtend half slapend aan de bar staan. Hij wilde twee chocomel tegelijkertijd en wel meteen. Hij beschouwde dit als zijn ontbijt. Na verorbering ervan kon het blowen een aanvang nemen. Van nog grotere betekenis was de kennis van de bijnamen van frisdranken. Wanneer Aad dwingend aan de bar stond te trappelen en riep om Lijkenzeik dan verwachtte hij een glas Spa Groen. Ik gaf hem de eerste keer per ongeluk een Spa Citroen, fout. Het glas werd van de bar geschoven en Aad zette het op een brullen, gespeeld verongelijkt. Hij legde het mij nog eenmaal uit: “Spa Citroen heet hier Lijkensap, dat spul wordt door Leo gedronken. Ik vroeg om Lijkenzeik!” Als barman moet je werkelijk van alle markten thuis zijn. Psychologische kennis schiet soms tekort.

Jeroen Waardenburg :
Een echte top gastheer/vrouw in de Horeca zijn zeer schaars wij weten er maar twee die daar ver boven uit steken;Tineke Speksnijder van de Schouw en Jos Gommer nu op rust, zijn openbare huis kamer verkocht ,en die nieuwe eigenaar heeft er iets moois van gemaakt en de klanten kring is gebleven;zegt wel iet over deze zaak met gastvrouw Diana.

donderdag 12 sep 2019

Ronald Sörensen :
Lijkt me moeilijk om aan psychiatrische patiënten te moeten schenken. Maasoord was toch vlakbij?

Nel en ik kwamen een keer in een pub en bestelden een pint of lager and a chardonnay. Drie keer en daarna weg.
Na een rondreis van vijf weken kwamen we weer in die pub en de barman keek ons aan en zei: A pint of lager and a chardonnay !
Zo hoort het.

Ben trouwens net terug van een rondreis door de Baltische staten. het bedienend personeel is perfect! Service is niet inbegrepen!

donderdag 12 sep 2019

van de uitgever :
WORD DONATEUR VAN RV&M. Maak een vaste bijdrage per maand (vanaf €2,-) of een eenmalige bijdrage naar keuze over naar NL55INGB 0009 2593 29 t.n.v. Stichting Third Road o.v.v. Support V&M

Afzender: RV&M
emailadres: contact@vandaagenmorgen.nl

woensdag 11 sep 2019

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Joost Swarte in de Kunsthal & Meijer Wery op de Oude Binnenweg


Fotograaf Wim de Boek stuurde ons ter gelegenheid van de expositie van tekenaar Joost Swarte in de Kunsthal - zie elders in deze krant - een foto toe van de muurschildering van jazzsaxofonist Meijer Wery, die aan de Oude Binnenweg hangt. De muurschildering werd onthuld in 2017 en is gemaakt door Joost Swarte. Sinds 2013 verschijnen op en rond de Oude Binnenweg regelmatig portretten van overleden Rotterdamse jazzmuzikanten. Samen vormen ze een ‘jazzy’ route over de meest Rotterdamse straat van Rotterdam.

In de jaren dertig was Meijer Wery was saxofoondocent aan de Muziekscholen Maatschappij ter Bevordering der Toonkunst (directeur Willem Feltzer). Het muzieklyceum van Willem Feltzer startte in april 1929 als eerste in Nederland een jazzopleiding met o.m. Meijer Wery en trompettist Eddy Meenk als jazzdocenten.

In het begin van de jaren dertig maakte Meijer Wery deel uit van The Famous Band van de slagwerker en accordeonist Philip Willebrandts. Tijdens de Tweede Wereldoorlog speelde Meijer Wery basklarinet in het Joods Symfonieorkest en wist hij te ontsnappen uit de Hollandsche Schouwburg waar de joden werden bijeengebracht om op transport gesteld te worden naar de vernietigingskampen. Nadat het hem gelukt was zich als ‘half jood’ te laten registreren, kon hij gaan werken bij het Goois Symfonieorkest. Meijer Wery overleed 14 oktober 1978 op 86-jarige leeftijd in Rotterdam.

Zie ook: http://www.r-jam.nl/portfolio/meijer-wery-door-joost-swarte/ en www.kunsthal.nl

Foto van de muurschildering is van Wim de Boek.

(van de redactie)

  • Nieuw

  • Reacties