Politieke aso’s

8228-politieke-aso-s (Door Ronald Sørensen)


Ons politieke systeem dateert uit 1917. Het is dus meer dan een eeuw oud, maar in essentie niet veranderd. Buiten enkele kleine wijzigingen zijn de uitgangspunten hetzelfde gebleven.

Ons stelsel is gebaseerd op het niet in de grondwet beschreven begrip "politieke partij”. Een lijstrekker haalt de stemmen namens die partij en als hij de kiesdeler gehaald heeft, gaat de volgende zetel naar nummer twee op de kieslijst. Nummer één wordt dus – over het algemeen* – direct gekozen en de anderen worden door een achterkamertjescommissie op de lijst geplaatst (inderdaad zat er zelf ook in). Niet erg democratisch dus.

De laatste decennia wordt ons land geteisterd door “zetelrovers”, mensen die laag op de kieslijst staan en die menen recht op hun zetel te hebben. Dat recht hebben ze juridisch, maar absoluut niet moreel. De zetel is indirect gegeven door de lijsttrekker, die de stemmen heeft vergaard onder de vlag van een politieke partij. De partij is dus de tweede morele bezitter van een zetel.

Bij de eerste verkiezingen waaraan Leefbaar Rotterdam meedeed, kregen sommige al op de lijst geplaatste kandidaten bibberende knieën door de niet aflatende stroom van kritiek, beledigen en bedreigingen. Ze wilden niet meer op de lijst en verzekerden me als ze gekozen werden die zetel ook niet in te nemen; ze hebben heel correct hun woord gehouden.

Van één kandidaat op een verkiesbare plek, die zich openlijk van ons had gedistantieerd, hoorde ik niets. Toen ik informeerde, vertelde hij me door te gaan om met voorkeurstemmen gekozen te worden. Zijn achternaam was dezelfde als die van de toenmalige premier dus misschien …… Na de verkiezingsuitslag claimde hij volkomen onterecht (150 stemmen) zijn zetel en begon een eigen fractie. Gelegitimeerde diefstal dus. De gemeenteraad vond het geen probleem: een motie om dit gedrag te veroordelen werd verworpen!

In fractievergaderingen worden de meningen getoetst; iedereen kan over alle portefeuilles meepraten. Nu zijn er mensen die menen dat hun uil een valk is en die zich niet laten remmen door gebrek aan kennis van zaken. Die zich met alle portefeuilles bemoeien en specialisten voortdurend voor de voeten lopen. Dat kan heel irritant zijn en daarom lopen de emoties soms hoog op. Ook kan ruzie ontstaan over woordvoerderschap, zeker als het een voor de media interessant onderwerp betreft. Daarbij zijn de meeste leden van een fractie wel eens benaderd door de pers en dat heeft bij sommigen hun zelfvertrouwen groter gemaakt dan hun zelfkennis. Kortom ze verliezen de oorzaak waarom ze hun positie hebben gekregen uit het oog. Zij weten het beter dan de rest, stappen op en nemen hun zetel mee in plaats van die in te leveren bij de morele eigenaren: de lijstrekker en de partij. In mijn eerste fractie volgden er na de moord op Pim nog vier! Ze verwerden in mijn ogen tot politieke aso’s.

Toch zijn er ook voorbeelden van zeteldieven, die later door de kiezer in het gelijk gesteld zijn. Wilders (VVD) Kuzu en Öztürk (PvdA) zijn bij de volgende verkiezingen op eigen naam weer gekozen.

Deze laatste voorbeelden lijken het afsplitsen enigszins acceptabel te maken. Vorm je eigen partij en geef de kiezer bij de volgende verkiezingen het laatste woord, maar dat kan je ook doen als je je zetel hebt ingeleverd natuurlijk.

Een andere nimmer openlijk geventileerde reden van afsplitsing heeft te maken met geld. De politiek betaalt niet slecht en heeft andere voordelen: vrijkaartjes oftewel pannetjes b.v. De eerste afsplitsingen tussen 2002 en 2006 kregen de gemeentelijke vergoeding van een hele politieke partij: Meer dan € 60.000,- Beloning op asociaal gedrag dus. Gelukkig is die regeling afgeschaft en ontvangt een zeteldief of dievegge alleen zijn/haar persoonlijke vergoeding (ik weet niet hoe dat in de Tweede Kamer zit).

Gemeentelijk en provinciaal is dus door in te grijpen in de vergoedingen al iets gedaan. Toch dient de wetgever snel met regels te komen. Bij het districtenstelsel bv. kan je alleen op persoonlijke naam gekozen worden. Iets waar ik op gemeentelijk niveau allang voor pleit.

*In onze stad zijn Denk en D66 uitzonderingen op de regel. Bij Denk kreeg lijstduwer Kuzu verreweg de meeste stemmen en bij D66 no 2. op de lijst.

wordt vervolgd

Jan Tak :
En als we nu eens getrapt gaan stemmen:
1.kies de partij die jouw mening voorstaat
2.geef jouw voorkeur voor een "vertegenwoordiger"

Dit kan natuurlijk op hetzelfde stembiljet probleem opgelost, in feite doen we dit allang alleen hebben we er een andere draai aangegeven. Of zie ik iets over het hoofd?

dinsdag 27 aug 2019

Jan Jaap Vogel :
Ik ben het geheel met je eens, dat afsplitsingen in alle lagen van de politiek een probleem zijn.
In de meeste gevallen is men inderdaad gekozen, al meeliftend op de lijstaanvoerder. Het lijkt mij een goede dat als men uit een fractie stapt en niet op voorkeurstemmen is gekozen, dat met dan verplicht is de zetel op te geven.
Volgende discussie is dan wat er gebeurt als iemand uit de fractie wordt gezet. Dat is dan de keuze van de fractie/partij. Als men dan ook verplicht is de zetel op te geven, dan is dat een makkelijke manier om je van dissonante vertegenwoordigers te ondoen. Dat is weer een ongewenste zaak.

Moeilijke materie.

dinsdag 27 aug 2019

van de uitgever :
UW BIJDRAGE IS NODIG
RV&M -met name de infrastructuur van de website- wordt gefinancierd door bijdragen van lezers, sympathisanten, advertenties en dergelijken. U kunt Rotterdam Vandaag & Morgen steunen met eenmalige bijdrage van €10, €25, €50 of een bedrag naar keuze of met een periodieke overschrijving van €2 of €5 of €10 per maand. Naar bankrekening nummer NL55INGB 0009 2593 29 t.n.v. Stichting Third Road o.v.v. Bijdrage RV&M

maandag 26 aug 2019

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Joost Swarte in de Kunsthal & Meijer Wery op de Oude Binnenweg


Fotograaf Wim de Boek stuurde ons ter gelegenheid van de expositie van tekenaar Joost Swarte in de Kunsthal - zie elders in deze krant - een foto toe van de muurschildering van jazzsaxofonist Meijer Wery, die aan de Oude Binnenweg hangt. De muurschildering werd onthuld in 2017 en is gemaakt door Joost Swarte. Sinds 2013 verschijnen op en rond de Oude Binnenweg regelmatig portretten van overleden Rotterdamse jazzmuzikanten. Samen vormen ze een ‘jazzy’ route over de meest Rotterdamse straat van Rotterdam.

In de jaren dertig was Meijer Wery was saxofoondocent aan de Muziekscholen Maatschappij ter Bevordering der Toonkunst (directeur Willem Feltzer). Het muzieklyceum van Willem Feltzer startte in april 1929 als eerste in Nederland een jazzopleiding met o.m. Meijer Wery en trompettist Eddy Meenk als jazzdocenten.

In het begin van de jaren dertig maakte Meijer Wery deel uit van The Famous Band van de slagwerker en accordeonist Philip Willebrandts. Tijdens de Tweede Wereldoorlog speelde Meijer Wery basklarinet in het Joods Symfonieorkest en wist hij te ontsnappen uit de Hollandsche Schouwburg waar de joden werden bijeengebracht om op transport gesteld te worden naar de vernietigingskampen. Nadat het hem gelukt was zich als ‘half jood’ te laten registreren, kon hij gaan werken bij het Goois Symfonieorkest. Meijer Wery overleed 14 oktober 1978 op 86-jarige leeftijd in Rotterdam.

Zie ook: http://www.r-jam.nl/portfolio/meijer-wery-door-joost-swarte/ en www.kunsthal.nl

Foto van de muurschildering is van Wim de Boek.

(van de redactie)

  • Nieuw

  • Reacties