Monsieur Jacques heeft vast heimwee naar Rotterdam

8205-monsieur-jacques-heeft-vast-heimwee-naar-rotterdam (Door Frank Drion)


Tijdens een vakantie op de Veluwe bezochten we het Kröller-Müller museum en wie troffen we bij de ingang? Monsieur Jacques, het dikbuikige mannetje van Oswald Wenckebach, dat vroeger op de Rotterdamse Coolsingel stond. Riep bij mij nostalgische gevoelens op. Ik zal u vertellen waarom. Ik werkte destijds bij Het Vrije Volk, het dagblad dat samen met het Rotterdams Nieuwsblad is opgegaan in het Rotterdams Dagblad, nu onderdeel van het Algemeen Dagblad.

Op de voorpagina van Het Vrije Volk stond altijd een korte column getiteld “Monsieur Jacques”, deze column werd hoofdzakelijk geschreven door de hoofdredactie. U kunt begrijpen dat ik trots was, toen ik één keer zelf deze column mocht ‘maken’. Een onderwerp werd mij letterlijk in de schoot geworpen door de toenmalige Staatssecretaris van volksgezondheid, Hans Simons, die toen al worstelde met de steeds kostbaarder wordende gezondheidszorg. Hij wilde de huisarts als ‘waakhond’ van de gezondheidszorg aanstellen. Die moest bepalen of het nodig was om door te verwijzen naar specialisaties.

Dit bracht mij tot een column over ‘doe-het-zelf gezondheidszorg’: je koopt een setje bij de apotheek en daarmee haal je er zelf je blindedarm uit. Uiteraard niet aan te bevelen in het echt. En wat hoor ik de afgelopen weken op de radio? Een spotje van een of ander bedrijf met de tekst: “Hier heeft u een mesje, netjes op de stippellijn snijden, eerst uw handen wassen hoor.” Zouden ze die tekst gepikt hebben? Voor het verhaal doet het er niet toe, ik was blij verrast Monsieur Jacques weer terug te zien en om me even dat mooie moment te herinneren, dat ik op de voorpagina van Het Vrije Volk heb gestaan. Voor mij mag Monsieur Jacques weer terug komen op de Coolsingel in Rotterdam, want daar hoort hij thuis. En nu blijkt het een kopie te zijn van het origineel. Monsieur is gewoon nog in Rotterdam. Kröller-Müller heeft wel zijn naam gepikt voor het restaurant.

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Joost Swarte in de Kunsthal & Meijer Wery op de Oude Binnenweg


Fotograaf Wim de Boek stuurde ons ter gelegenheid van de expositie van tekenaar Joost Swarte in de Kunsthal - zie elders in deze krant - een foto toe van de muurschildering van jazzsaxofonist Meijer Wery, die aan de Oude Binnenweg hangt. De muurschildering werd onthuld in 2017 en is gemaakt door Joost Swarte. Sinds 2013 verschijnen op en rond de Oude Binnenweg regelmatig portretten van overleden Rotterdamse jazzmuzikanten. Samen vormen ze een ‘jazzy’ route over de meest Rotterdamse straat van Rotterdam.

In de jaren dertig was Meijer Wery was saxofoondocent aan de Muziekscholen Maatschappij ter Bevordering der Toonkunst (directeur Willem Feltzer). Het muzieklyceum van Willem Feltzer startte in april 1929 als eerste in Nederland een jazzopleiding met o.m. Meijer Wery en trompettist Eddy Meenk als jazzdocenten.

In het begin van de jaren dertig maakte Meijer Wery deel uit van The Famous Band van de slagwerker en accordeonist Philip Willebrandts. Tijdens de Tweede Wereldoorlog speelde Meijer Wery basklarinet in het Joods Symfonieorkest en wist hij te ontsnappen uit de Hollandsche Schouwburg waar de joden werden bijeengebracht om op transport gesteld te worden naar de vernietigingskampen. Nadat het hem gelukt was zich als ‘half jood’ te laten registreren, kon hij gaan werken bij het Goois Symfonieorkest. Meijer Wery overleed 14 oktober 1978 op 86-jarige leeftijd in Rotterdam.

Zie ook: http://www.r-jam.nl/portfolio/meijer-wery-door-joost-swarte/ en www.kunsthal.nl

Foto van de muurschildering is van Wim de Boek.

(van de redactie)

  • Nieuw

  • Reacties