Zo’n festival mag je niet gratis noemen

8196-zo-n-festival-mag-je-niet-gratis-noemen (Door Han van der Horst)


Beste mensen, ditmaal wil ik het met U hebben over Vlaardingse toestanden, eigenlijk niet omdat die toestanden zo Vlaardings zijn maar omdat zij zich de komende weken in de voormalige haringstad voordoen. Heel onze streek heeft er op gezette tijden last van. Ja zelfs heel Nederland.

Waar gaat het mij om? Dit jaar vindt voor de twintigste maal in Vlaardingen het Zomerterras plaats. Dat is een leuk cultureel festival al sinds jaar en dag georganiseerd door de culturele ondernemer Frank Tomeï, die voor zichzelf zeker in het westelijk gedeelte van de Rijnmond een prachtige reputatie heeft opgebouwd. Dat staat buiten kijf.

Het zomerterras ging het afgelopen weekend van start en de komende twee weekenden is het weer feest. De weekenden zijn lang, van vrijdag tot en met zondag. Dat zomerterras vindt ook nog plaats op een prachtige locatie, het Vlaardingse stadspark het Hof, eigenlijk de tuin van een inmiddels verdwenen buitenplaats waar een heel bijzondere sfeer hangt. Er is ook dit keer weer een prachtig programma met een heel veelzijdig karakter. Van Banana Savannah tot de Wannabees, lokale helden van groot formaat. Er zijn nevenprogramma´s voor kinderen.

En: alles is gratis op een enkele discodansavond na. Daar kom je alleen maar in als je van te voren op het internet kaarten koopt van tien euro per stuk. Maar de rest is gratis.

Geweldig toch.

Helemaal niet geweldig.

Het Vlaardingse zomerterras is niet gratis.

Het Vlaardingse zomerterras is aan de prijs.

Het is boerenbedrog van dat gratis.

Wie in Het Hof arriveert wordt aan de ingang van het Zomerterras streng gevisiteerd. De tas moet open. Professionele bewakers laten zelf meegenomen eet- en drinkwaren niet toe. Daarin zijn ze buitengewoon onverbiddelijk, al staat redelijk diep verborgen op de site wel dat ze geen problemen maken met een eierkoek of een pakje drinken voor een klein kind. Zelfs drinkwater is niet toegestaan.

Want eten en drinken kun je op het festival zelf kopen. Daarvoor dient men munten aan te schaffen van twee euro vijfenzeventig per stuk. Frisdrank kost 1 munt. Ik lees:

¨Water is te koop aan de bar. Het is niet toegestaan om water zelf mee te nemen. Water is gratis verkrijgbaar indien de weersomstandigheden dit vereisen (warmte). Ook voor zorgdoeleinden is water gratis te verkrijgen bij de bar.”

Alleen als de mussen dood van het dak vallen, stelt de festivalorganisatie bij Gods gratie drinkwater beschikbaar. O ja, even tussendoor, dat u het weet: paraplu´s met een scherpe punt mogen ook niet en deodorant is eveneens verboden want die flesjes staan vaak onder druk en kunnen ontploffen maar dit terzijde. Dat is allemaal het gevolg van het soort hysterische gemeentelijke regelgeving dat het Rotterdamse Dance Festival al tien jaar onmogelijk maakt.

Maar het gaat mij om dat waterverbod in het bijzonder. Dit verschijnsel komt vaker voor, bijvoorbeeld op de muziekfestivals op de vijfde mei. Daar werden de bezoekers ook gevisiteerd op water en voedsel, wat mensen met historisch besef deed denken aan de Economische Controledienst die in de hongerwinter langs buitenwegen stond om, geholpen door Landwachters, het eten van stedelingen in beslag te nemen die van hongertocht thuis kwamen. Zo´n festival mag je niet gratis noemen. Als je daar met partner en twee kinderen naar toe gaat, ben je aan munten een hoop geld kwijt want je kunt niet drie uur op een droogje zitten. Die munten zijn trouwens niet zomaar terug te wisselen ook.

Ik begrijp best dat een manifestatie als het zomerterras zonder een behoorlijke baropbrengst niet kan worden gerealiseerd. Toch is deze controle op een flesje water buitengewoon onaangenaam en ook zeer onsympathiek. Zeker in een tijd dat wij allemaal worden aangespoord om plastic te mijden en ons water zelf mee te nemen, van huis of van openbare tappunten die op steeds meer plekken verrijzen. Het zou een mooie gemeentelijke regel zijn om festivalorganisaties te verplichten om voor tappunten te zorgen waar iedereen net zoveel drinkwater kan verkrijgen als hij of zij wil.

Je lokt mensen – vaak mensen met een zeer smalle beurs – en je maakt het daarna niet waar. Wees dan eerlijk en hef aan de ingang gewoon entree. In de praktijk is je festival namelijk helemaal niet gratis. En mensen met een smalle beurs kunnen zich niet veroorloven om erheen te gaan. Nogmaals, wees daar eerlijk over. Of transparant zoals ze het tegenwoordig noemen.

Denk je trouwens werkelijk dat zo´n verbod om een flesje water mee te nemen echt bijdraagt aan een grotere baromzet? Ik geloof daar niets van. Ik geloof dat mensen dan juist weg blijven en zo´n festival mijden. Dat het ook nog verkeerde zuinigheid is.

Hoe dan ook, ik betaal liever een euro of wat aan de ingang, dan dat ik gedwongen wordt om allemaal munten te kopen. Mij zien ze niet in Vlaardingen en U bent nu ook gewaarschuwd.

Foto 1: ©hvv.vlaardingen.nl – stadspark het Hof

Foto 2: ©zomerterras.nl – Banana Savannah

Foto 3: ©zomerterras.


Dit is de tekst van de gesproken column die Han van der Horst op woensdag uitspreekt in het programma De Late Avond delateavond.nl. Dit programma wordt dagelijks van elf uur tot middernacht uitgezonden op de meeste lokale zenders rond Rotterdam en in Zuid-Holland Zuid.

Jeroen Waardenburg :
Hoe dan ook, ik betaal liever een euro of wat aan de ingang, dan dat ik gedwongen wordt om allemaal munten te kopen. Mij zien ze niet in Vlaardingen en U bent nu ook gewaarschuwd.CITAAT.

Daar heeft vd Horst wel gelijk in,maar voor de rest flauwekul,niemand is verplicht om daar naar toe te gaan.
Oja en dat er zogenaamde veiligheids jongens rond lopen hebben de mensen an zich zelf te danken,voorts,maar die jongens met zo,n v op het kraag zijn som erger en roepen meer agressie op dan een dronken drop die rond loopt te gillen en schreeuwen.

Zou een leuk onderwerp zijn; de nepagent die geen contactuele eigenschappen bezit maar wel moet zorgen voor zogenaamde veiligheid.





dinsdag 13 aug 2019

Jan Tak :
Mogge Arie :-)

Triest om zo vroeg al aan je overleden broertje te worden herinnerd Arie, zal van der Horst daar weleens bij stilstaan?

Tja en aan die Barendrechtse brug hebben veel Rotterdammers nog slechte herinneringen, vooral de vrouwen die voor hun gezin, op voedseltocht, de Hoekschewaard in trokken en daar voor zo'n Zwaar Gelovige Boer eerst even de rokken moest optillen. Tot zover de christelijke goedheid.

Maar ik verzon het natuurlijk niet, Han was op de Memory Lane. De man heeft geen flauw idee wat een stukje tekst kan aanrichten.

dinsdag 13 aug 2019

Arie Torcque :
Goh Jan, ook ik ben net wakker en dan moet jij me herinneren aan de Duitsers die ons eten na een dag lopen bij Barendrecht inbeslagnamen, maar dankzei het huilen van m'n oudste broer (met klompvoeten en een hazelip) was er een Oficier die de opdracht gaf het eten terug te geven, naar later zou blijken had hij ook een zoontje met de zelfde problemen en ongemakken. (ter verduidelijkng m'n broer is overleden toen hij 9 jaar oud was)

dinsdag 13 aug 2019

Jan Tak :
Ben ik net wakker lig ik alweer in een deuk, wie verzint zo'n tekst:

En: alles is gratis ---maarrr mensen,
- Het Vlaardingse zomerterras is niet gratis.
- Het Vlaardingse zomerterras is aan de prijs.
- Het is boerenbedrog van dat gratis. (even onze boeren beledigen, altijd leuk)

Nee mensen in Vlaardingen moet je gewoon betalen dat kan toch niet meer?

Maar dan komt de afsluiter:
"de bezoekers wordt gevisiteerd op water en voedsel, wat mensen met historisch besef deed denken aan de Economische Controledienst die in de hongerwinter langs buitenwegen stond om, geholpen door Landwachters, het eten van stedelingen in beslag te nemen die van hongertocht thuis kwamen"

Let op mensen in Vlaardingen is het weer "40 -"45 ! ! !
Moet ik nu lachen of huilen om zoveel onbenul?


dinsdag 13 aug 2019

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Stad en platteland

Het verhaal is van Annie Proulx. Het staat in 'Heart Stories'. Het gaat over Lime, een jongeman met rood haar en een soort innerlijk vuur dat erop lijkt 'of hij snel van binnen op aan het branden is'.

Een vuur dat sommige vrouwen aantrekkelijk vinden. Lime is met zijn vriendin Charlotte buiten de stad gaan wonen. Ze droomden dat ze daar een handeltje in Peruviaanse poncho's op konden zetten. Dat plan mislukt, maar dankzij het geld van de ouders van Charlotte overleven ze. Lime heeft in de heuvels een groep verlopen eenzelvige landbouwers gevonden die op woensdagavond fantastische zelf geschreven muziek maken. Hillbillymuziek, origineel en ontroerend goed gespeeld. De muzikanten zijn stug en weinig spraakzaam, maar ze staan hem toe dat hij meespeelt. Hij ontdekt dat de zangeres, een goed in het vet zittende, maar mooie jongedame, de schrijfster van de songs is. Haar vader speelt ook mee. De enige keer dat hij overdag langs komt, is zij alleen. Hij verleidt haar. Als haar huisgenoten waaronder haar vader, thuiskomen van het werk op het land en hen ontdekken, roept hij dat hij van haar houdt. Op dat moment ontdekt hij dat de man waarvan hij dacht dat het haar vader was, haar echtgenoot is. Hij rent voor zijn leven en keert er nooit meer terug.

  • Nieuw

  • Reacties