Bittere pil

7973-bittere-pil (Door Frank Drion)

De euthanasiediscussie is weer op volle toeren gekomen door een recente mededeling van het OM, dat weer een arts wordt vervolgd voor een gepleegde euthanasie. Dan denk je als leek: “ik heb een wilsverklaring ingevuld, dat ik bij volledige dementie uit het leven wil stappen”. Dan heb je het mooi mis, je moet dat later nog kunnen bevestigen. En dat kan je niet, want je bent niet meer bij zinnen. Dan mag je je leven, met alle ellende voor je naasten en voor jezelf, uitdienen in een verpleeghuis.

Het OM heeft toch wel wat beters te doen

De ‘Coöperatie Laatste Wil’ kwam met een oplossing, een kleine hoeveelheid poeder in een kluisje, waar je zelf het beheer over hebt. En waar je naar behoefte gebruik van kunt maken. De naam van het poeder werd zorgvuldig geheim gehouden en zou in kleine besloten inkoopgroepen te verkrijgen zijn. Deze ontwikkeling werd meteen als misdadig afgedaan door het OM. Dat er grote behoefte is aan een zelfhulpmiddel blijkt wel uit de enorme groei van de coöperatie. Het ledental steeg met vele duizenden.Het wordt hoog tijd, dat we de ontwikkelingen zelf in de hand gaan nemen, want met de wet komen we er niet uit. Een kleine handreiking van de wetgever inzake de omgang met een eens gegeven wilsverklaring lijkt me wenselijk. Ondanks het tegensputteren van behoudende partijen zal de wet duidelijker moeten aangeven, hoe met euthanasie om te gaan. Als we zo met een wilsverklaring kunnen sollen, verschillend kunnen uitleggen, komt het nooit tot een waardig einde. En dat is waar de artsen en hun scan-collega’s voor staan. De pil van opperrechter Huib Drion, was zo gek nog niet. Wij zien kans om overal een groter, onoplosbaar probleem van te maken. En mensen waar het om gaat, patiënten en artsen zijn er de dupe van. Het OM heeft wel wat beters te doen, zeg. Overigens blijf ik van mening dat de dijken versterkt moeten worden.

frank@drion.info

Arie Torcque :
Helemaal eens met Jan Tak, zou het niet veel beter zijn om zo hier en daar de naam van het wonder poeder per ongeluk openbaar te maken. Ik denk (maar wie ben ik) dat ze er een heleboel mensen gelukkig mee zouden maken, en iemand gelukkig maken is niet verboden bij de wet.

donderdag 11 apr 2019

Jeroen Waardenburg :
Geen enkel einde is waardig daar de dood een onnatuurlijk gegeven is.
En ook niet doen of zelfdoding zo normaal is, niet dus.

dinsdag 09 apr 2019

Jan Tak :
Sorry Frank maar zo'n ingrijpend onderwerp verdient wel meer uitleg dan in deze paar regels is te lezen en dan bedoel ik zowel procedureel alsook het wettelijk kader.
Onlangs is het OM wederom een strafrechtelijk onderzoek begonnen en werd de "Coöp Laatste Wil" verzocht om het verspreiding van een zelfdodingsmiddel, het geven van instructies alsmede het bijeen brengen van kopers per direct te stoppen.
Kijk dat schiet niet op natuurlijk, niemand ook de artsen niet, weet exact waar we aan toe zijn, een belachelijke schijnvertoning

Kom op Frank waarschijnlijk weet je meer en juist jij bent het wel haast aan je naam verplicht dit dan met anderen te delen.
Dat van de dijken weten we nu wel, daarmee is overigens weinig mis kan ik je vertellen.

dinsdag 09 apr 2019

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties