Socialisme!

7808-socialisme (Door Ronald Sörensen)

Een van de zaken die mij als historicus het meest heeft verwonderd is het volkomen negeren en verzwijgen van de betekenis van de letters S in NSDAP en NSB.

Op één of andere manier wisten socialisten na de oorlog die voor hen zo belastende letter te doen verbleken. Het beleid van de partijen die die S in hun naam voerden was immers echt socialistisch. Nationaliseren banken en verzekeringen, verbieden beursspeculatie, gratis onderwijs en ziekenzorg, streven naar een auto (VW) voor iedere arbeider, door de staat verzorgde vakantie enz. enz.

Misschien ligt het verschijnsel, dat socialistische regimes altijd een zondebok nodig hebben hieraan ten grondslag. Soms lukken plannen van de bestuurlijke elite niet en dat kan natuurlijk nooit aan hen liggen dus een ander moet de schuld krijgen. NSDAP en NSB hadden het “internationale Jodendom” als vijand: de gevolgen zijn bekend. Dus mondje dicht en doen alsof je neus bloedt als je ook de naam socialistisch voert.

Des te verwonderlijker dat na de Endlösung volgende socialistische regimes onveranderlijk konden doorgaan met onderdrukken en vermoorden van hun bevolking. De Joegoslavische schrijver Djilas omschreef het als volgt: Communisten (socialisten) zijn in staat om 90% van de bevolking uit te roeien om 10% gelukkig te maken en gezegd moet worden dat Stalin, Mao, Kim II Sung en Pol Pot aardig op weg waren. Miljoenen zijn slachtoffer geworden van hun daden c.q. geldingsdrang.

In Europa hebben de socialistische staten in het zgn. Oostblok, ook het ware gezicht van hun theoretisch zo mooie ideologie laten zien. Tegenstanders van het regiem werden zonder pardon opgesloten in gevangenkampen en psychiatrische inrichtingen om te worden heropgevoed. Het ontkennen van de zegeningen van het communisme (lees socialisme) leverde een leven van ellende op. Op iedere hoek loerde de geheime politie om dissidenten aan te geven en op te pakken. Fouten kon een Oostblok regime niet maken en ging er toch iets mis – de lage levensstandaard b.v. – dan lag het uiteraard aan anderen, in dit geval het vrije Westen en het kapitalisme, dat ons naïeve bewoners in dat Westen, zonder dat we dat zelf wisten, enorm uitbuitten(sic) Om die bewering te staven werden ook regelmatig critici opgepakt en zgn. als Amerikaanse of Engelse spion veroordeeld.

Ooit op bezoek in de DDR vroeg ik een functionaris van het regiem, waarom ze zich democratisch noemde (tweede D in de naam) Het antwoord verbijsterde me: “Omdat wij de wil van het volk uitvoeren” zei hij. Ook begreep hij mijn twijfel: “Ik was immers opgegroeid in een ondemocratisch kapitalistisch land, dat het fascisme weer had omarmd” Om offensieve bedoelingen van onze kant tegen te gaan hadden ze dan ook de “anti-fascistische verdedigingswal (De Muur) moeten optrekken. Kort daarna liet hij zich weer door zijn chauffeur wegrijden (hij kon zelf de autodeur niet openen, want hij bleef wachten op iemand die het voor hem deed)

Dit alles welde bij me op toen ik het kwaadaardige stukje van de fractie voorzitter van de SP op dagblad010 las. https://dagblad010.nl/eigen-schuld-dikke-bult-en-populistenvrees/

Onbegrijpelijk dat mensen zich na 100 jaar socialisme in de praktijk nog steeds schaamteloos socialistisch durven noemen. En onbegrijpelijk dat voormalige aanhangers van die regimes hoge posities in onze samenleving hebben verworven, zoals b.v. voorzitter van de Onderwijsraad, de SER, het VNG etc. etc.

Noot. Regimes die wij communistisch noemden, noemden zichzelf socialistisch (USSR en niet UCSR)

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Stad en platteland

Het verhaal is van Annie Proulx. Het staat in 'Heart Stories'. Het gaat over Lime, een jongeman met rood haar en een soort innerlijk vuur dat erop lijkt 'of hij snel van binnen op aan het branden is'.

Een vuur dat sommige vrouwen aantrekkelijk vinden. Lime is met zijn vriendin Charlotte buiten de stad gaan wonen. Ze droomden dat ze daar een handeltje in Peruviaanse poncho's op konden zetten. Dat plan mislukt, maar dankzij het geld van de ouders van Charlotte overleven ze. Lime heeft in de heuvels een groep verlopen eenzelvige landbouwers gevonden die op woensdagavond fantastische zelf geschreven muziek maken. Hillbillymuziek, origineel en ontroerend goed gespeeld. De muzikanten zijn stug en weinig spraakzaam, maar ze staan hem toe dat hij meespeelt. Hij ontdekt dat de zangeres, een goed in het vet zittende, maar mooie jongedame, de schrijfster van de songs is. Haar vader speelt ook mee. De enige keer dat hij overdag langs komt, is zij alleen. Hij verleidt haar. Als haar huisgenoten waaronder haar vader, thuiskomen van het werk op het land en hen ontdekken, roept hij dat hij van haar houdt. Op dat moment ontdekt hij dat de man waarvan hij dacht dat het haar vader was, haar echtgenoot is. Hij rent voor zijn leven en keert er nooit meer terug.

  • Nieuw

  • Reacties