Ien Dales, enige echte vent binnen de PvdA

7791-ien-dales-enige-echte-vent-binnen-de-pvda (Door Geert-Jan Laan)

In 1993 wankelde de door Nederlandse troepen “beschermde” enclave Sebrenica. De moslimbevolking van deze stad werd systematisch van de buitenwereld afgesloten door fanatieke Bosnische Serviërs. Haatvol, zonder enig mededogen werden door hen ruim 8.000 jongens en mannen rücksichloss afgeslacht.

In Nederland regeerde toen een brede coalitie onder leiding van Kok en Lubbers. In april 1993 kwam een extra kabinetszitting bij elkaar op verzoek van de minister van Binnenlandse Zaken Ien Dales. Zij zag de zaak aldaar helemaal verkeerd gaan. En in een emotioneel beroep pleitte zij voor krachtiger ingrijpen van de Nederlandse of andere troepen. Uiteindelijk bleken zij te laf te zijn om de massaslachting te voorkomen.


Geheim
Deze notulen waren zo’n 25 jaar geheim. En dus was de NRC zo alert ze op te vragen. Wij kunnen nu zelf lezen hoe suf, laf, en kop in het zand stekend de meeste Nederlandse politici reageerden.

Het zou mij niet verbazen wanneer eventuele notulen van 9 mei 1940, een dag voor de Duitse inval, er niet veel anders uit zouden hebben gezien.

Ien Dales was voor mij persoonlijk een vrouwelijke PvdA-politica met opvattingen en een recht voor zijn raap manier van presenteren waardoor bij verkiezingen het rode potloodje toch even bij de PvdA bleef hangen. En bij Dales nog wel eens afdaalde.

Zij is ooit korte tijd burgemeester van Nijmegen geweest. In die capaciteit ontving zij het toen nog deftige Genootschap van Hoofdredacteuren en hun echtgenotes. Op de receptie bekeek zij het gezelschap een beetje hoofdschuddend.

Ze haalde haar vooraf geschreven speech te voorschijn. Ze bekeek de eerste regels van haar tekst. En keek de zaal nog eens rond. De speech borg ze op en ze vroeg om aandacht.

Ze begon:,,Dames, heren hoofdredacteuren welkom in Nijmegen.” Ze pauzeerde even en zei:,,Links staat het eten, en rechts de drank.’’

Vervolgens ging zij weer zitten.

Jim Postma :
Een goede bekende van mij, Pablo, de zoon van bekend Rotterdams kunstenaar Tom Waakop Reijers heeft als tankcommandant (waarschijnlijk stond daar nog een tank) in die cruciale tijd als blauwe baret in Srebenica gediend. Dat werd dus een nachtmerrie voor hem en zijn Nederlandse kameraden. Om nooit meer in je leven te vergeten, tot aan letterlijke nachtmerries in je dromen toe.
Na terugkomst, volkomen getraumatiseerd, kregen ze voor de traumaverwerking psychiaters toe geschoteld. Pablo: 'Die begrepen er geen ene pestpokke van, konden zich nooit bij ons in leven. Omdat ze er eenvoudig niet waren geweest en zich dus geen voorstellingsvermogen van konden maken.
In plaats daarvan - tot aan de dag van vandaag - komen wij als voormalige militairen uit dat gebied eens in de zoveel maanden bijeen. In de kroeg. Zo proberen wij gezamenlijk onze 'nachtmerrie te vergeten!'

Na een juridische procedure tegen de Staat der Nederlanden hoop ik samen met Pablo in onze krant RV&M iets van hun ellende te kunnen weergeven.

donderdag 10 jan 2019

Arie C. Torcque Zaanen :
krachtiger ingrijpen van de Nederlandse of andere troepen. Uiteindelijk bleken zij te laf te zijn om de massaslachting te voorkomen.

Een beetje eenzijdige belichting meneer Geert-Jan Laan, vele NL Militairen welke daar hun krijgsplicht vervulde, hebben er nog slapeloze nachten van en dat is natuurlijk niet zo belangrijk als de verheerlijking van mevr. Dales welke haar door u zo geprezen ballen had kunnen tonen als ze daar schouder aan schouder met de maten had staan vechten, maar ja,... dat zal wel teveel gevraagd zijn van de voorstanders van het gebroken geweertje.

Het stukje komt me trouwens niet over als zijnde geschreven door een ex hoofdredacteur. nee,.. dan Meneer Voskuil, die wist de toon te zetten en de aandacht te vragen.... (helaas hebben we niet allemaal de zelfde zeggingskracht en denkwijze, en dat is maar goed ook)

maandag 07 jan 2019

Ronald Sörensen :
Ik wil toch wat kanttekeningen bij dit stukje plaatsen.
Vrienden van onze zoons hebben bij Screbenica gelegerd gezeten, maar zijn zoals de meeste manschappen nooit gehoord.


Toen de Servische troepen naderden, heeft het Bosnische leger zich ver teruggetrokken.
s’ Nachts drongen kleine hoeveelheden Bosniërs door de Nederlandse linies en sneden Serviërs de keel door (het grote bezwaar van de Serviërs tegen de Nederlanders) Vandaar dat Mladic het over een “lousy job” had.
Op straat lieten de Bosniërs op alle manieren (spuwen, gebaren, schelden) hun afkeer van de aanwezigheid van Nederlanders merken.
De bewapening van de Nederlanders was volkomen inferieur aan die van de Serviërs. Serven hadden tanks en zwaar geschut. De Nederlanders kregen geen luchtsteun.
De Nederlanders hadden instructie alleen in geval van uiterste nood hun (inferieure) wapens te gebruiken. Waren immers politie troepen!


Ten overvloede, dat vergoelijkt op geen enkele wijze de Servische misdaad, maar verklaart wel de apathische houding van de blauwhelmen.


Ien Dales was inderdaad een geweldige vrouw. Hoofd sociale dienst Rotterdam!

maandag 07 jan 2019

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

Over de schrijver

Geert-Jan Laan

Geert-Jan Laan (1943, Delfzijl) is mede-oprichter van de nieuwe weekkrant Rotterdam Vandaag & Morgen.
Laan begon zijn journalistieke carrière bij Het Vrije Volk en het Rotterdams Parool, werkte van 1970 tot 1975 als sociaal economisch redacteur bij Het Vrije Volk en bedreef tussen 1975 en 1982 samen met Rien Robijns onderzoeksjournalistiek, o.a. naar Lockheed/Northrop, OGEM, etc. Ze wonnen de persprijs 1980 en publiceerden samen vijf boeken.

Daarna werkte Laan tot 1990 als plaatsvervangend hoofdredacteur/directeur van Het Vrije Volk te Rotterdam. Via zijn eigen PR- en journalistiek productiebureau deed hij in 1991 ,in opdracht van Robert Maxwel, onderzoek naar de eerste Nederlandse tabloid.

Hij was tot 2003 hoofdredacteur van Nieuwsblad/Dagblad van het Noorden en was onder meer voorzitter van het Nederlands Persmuseum te Amsterdam. Tevens was hij voorzitter van de Commissie Dag van de Persvrijheid.

KOPSTOOT

Kopstoot 1

Foto: Kajan Liu,


‘Ontdekking van de eeuw’

Tijdens mijn bezoek in aangenaam gezelschap afgelopen zondag aan museum Boijmans met een topdrukte hebben wij ‘de ontdekking van de eeuw’ gedaan. Als hele redactie van www.vandaagenmorgen.nl

Bij het doorlopen van de zeer succesvolle expositie ‘Puur Rubens’ troffen wij een olieverfdoek aan met de beeltenis van een jongeman.

Daarnaast stond als opschrift: ‘Rubens, 1632, jongen’. (Zie ook elders op deze pagina).

Wie hier echter heel intensief naar gaat kijken ziet in dit naamloze gezicht ineens zeer goede bekende. Maar van waar ook al weer?

Juist! Van het wereldwijde witte doek en televisie van de overbekende langdurige serie ‘In de ban van de Ring’. Opgenomen in deze 20e eeuw. Met maar een conclusie (check het zelf maar).

Dit is dus de afbeelding van ‘Mister Frodo.’ Van nota bene reeds eeuwen geleden. Hoe is het mogelijk?!

Het is aan deze Peter Paul Rubens (1577-1640), de schilderskoning van de Vlaamse Barok te danken dat hij als allereerste deze ‘Mister Frodo ‘ te voorschijn heeft getoverd. Niet uit de kast of uit het schilderij.

Maar zeker wel ‘Uit de ban van de Ring.’

Jim Postma


Kopstoot 2

DISCUSSIE WILDERS EN RUTTE

Zojuist gehoord op de Radio 2 bij het nieuws heden om 14.00 uur. Een discussie tussen twee kemphanen.

Over de vernielingen tijdens het Nieuwjaar aangericht
door raddraaïers riep Mark Rutte recentelijk:

‘Het liefst zou ik hen persoonlijk in elkaar slaan.’

Daarop antwoordde Wilders:

‘Waarmee Rutte?

Met je handtasje?!’

Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties