Provinciale Staten heel nuttig of …..?

7786-provinciale-staten-heel-nuttig-of (Door Ronald Sörensen)

Eén van de moeilijkste vragen die ik mijn leerlingen bij staatsinrichting kon stellen was: Wat doet de provincie?

Nu waren mijn leerlingen niet de enigen, want als ik naar de site van de provincie Zuid Holland ga, lees ik onderstaande.

Wat doen Provinciale Staten?

Provinciale Staten hebben drie hoofdtaken:

•Ze stellen de hoofdlijnen vast van het provinciale beleid.

•Ze controleren of Gedeputeerde Staten (het dagelijks bestuur) het beleid goed uitvoert.

•Ze zijn volksvertegenwoordiger.

Kortom Provinciale Staten doen, wat Provinciale Staten doen. Duidelijk toch?

Wat doen de Gedeputeerden (soort wethouders) eigenlijk? Volgens de site?

Gedeputeerde Staten werken tussen 2015 en 2019 aan een betere bereikbaarheid van Zuid-Holland, schonere energie, een nieuwe kennisintensieve economie, slimmer gebruik van de beschikbare ruimte en een groene omgeving.

Hoera, en daar hebben we zes goed betaalde bestuurders voor nodig? Alles dat ze doen, wordt al gedaan door gemeenten en het Rijk. Soms bemiddelt de provincie bij conflicten tussen gemeenten, maar als één van de gemeenten het niet eens is met de uitspraak (altijd!) kan ze in beroep gaan bij de Raad van State. Ga daar als gemeente dus direct heen zou ik zeggen.

Toen ik - gekozen als lid voor Leefbaar Zuid Holland - op de vijfde vergadering van Provinciale Staten kwam, bleek de voorzitter afwezig. De vergadering werd door een ander geleid en ik vroeg waar de commissaris was? Die heeft overleg met de minister was het antwoord. “Sorry, maar slechts één woensdag in de maand is er vergadering, dan kan de commissaris die bijeenkomst toch verzetten?” Een deel van mijn collega’s begon te lachen over zoveel onbenulligheid. Geïrriteerd vervolgde ik: “Hij kan toch tegen de minister zeggen. Ik vergader slechts één keer in de maand op woensdagochtend, dus die dag kan ik niet?” Nee, dat zag ik volkomen verkeerd. Dat kon niet. De minister was belangrijker dan de vergadering van de Staten! Zo, dan weet je als statenlidwaar je staat.

Toen ik begon als statenlid vertelde ik gekomen te zijn om de overbodigheid van Provinciale Staten te onderzoeken. Al een jaar later vertelde ik de volgende drie jaar eigenlijk niet nodig te hebben en sloot me aan bij de grootste partij om subsidie voor een in mijn ogen belangrijk project te regelen. Die subsidie had ook gegeven kunnen worden door een ministerie overigens.

Als de provincie nut heeft, dan is dat om aankomende politici een oefen c.q. stageplek te geven of om politici, die het net niet gehaald hebben toch nog te belonen. Het kartel maakt er heel graag gebruik van, maar of het nuttig is?

Voormalig commissaris van de (toen nog) Koningin Jan Fransen sprak me eens aan in de kantine van het Provinciehuis. Hij refereerde aan een artikel over hem in het weekblad Nieuwe Revu, waarin hij en zijn vele – ook betaalde - bijbanen gehekeld werden. Ook mij was een mening gevraagd en ik had gewezen op het feit, dat een taak van de Provincie het beheren van de waterwegen is. “Jij hebt me nog het meest sympathiek omschreven Ronald” Ik kon het me niet meer herinneren dus ik vroeg: ”Wat heb ik dan gezegd ? Lachend zei hij “ De commissaris is de best betaalde bruggenwachter van Nederland!”

Ook gepubliceerd bij Dagblad010.

Arie C. Torcque Zaanen :
Met dat verschil dat bruggenwachters nog iets nuttigs doen......

vrijdag 04 jan 2019

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

De mooiste gedichten van de wereld 4

50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International en vertellen waarom.

Jana Beranová over Vasko Popa


Een kleine hommage

Het is 1970, het 1e jaar van Poetry International.
Voor vertalingen is nog weinig geregeld. Ik lees
dat mijn landgenoot Miroslav Holub uit het Duits
is vertaald en bel op. Martin Mooij vraagt mij om
te komen. Holub kreeg van het toenmalig regiem
geen uitreisvisum. maar omdat ik ook uit andere
Slavische talen kan vertalen, bevind ik me opeens
tussen de werelddichters.

Eén kijkt me aan met van die droeve wolvenogen.
Ik wist toen nog niet dat wolven een belangrijke
rol speelden in zijn Roemeens-Servische cultuur.
Het is Vasko Popa en hij leest die avond uit
‘Spelen’ voor. Poëzie als spel met ons bestaan.
Ik lees en herlees. Tuimel van verbazing naar
verbazing. Het is Beckett, maar menselijker.
Een stoelpoot die lief gebaart! Ik zie een
keukenstoel. Allicht, fauteuils hebben armen.
Absurd. Een merkwaardige herkenning.

Van het eerste festival is op papier weinig
overgebleven, maar ‘Spelen’ zijn in mijn
vertaling opgenomen in Machine van
woorden (1975), de eerste boekuitgave
van Poetry International.

In 1974, toen hij de wolvengedichten las,
kocht ik voor hem een vaatje haringen – Popa
was dol op Hollandse nieuwe. Bij het afscheid
op Schiphol struikelde ik, het vaatje viel op de
grond en rolde naar hem toe. Hij gaf het een
tik, vaatje rolde terug en ik kon het alsnog
feestelijk overhandigen. Aan het eind van zijn
leven, hoorde ik jaren later, zat hij in winterjas
op een stoel midden in de kamer te wachten
op de dood. Dat was weer een andere stoel.



vertaling: Jana Beranová

Popa was 6x gast op Poetry International


  • Nieuw

  • Reacties