De politicus van het jaar “verkiezingen”: Afschaffen!

7700-de-politicus-van-het-jaar-verkiezingen-afschaffen (Door Ronald Sörensen)

Het gebeurt wel eens, dat je de telefoon opneemt en wordt gefeliciteerd: Daarna blijkt je een echte spekkoper te zijn, want je hebt een enorme korting of een geweldige aanbieding “gewonnen” Dat was de reden, dat ik vrij nors “hartelijk bedankt” zei en de oproep wegdrukte toen ik aan de andere kant “gefeliciteerd” hoorde. Even later ging de zoemer weer over en ik luisterde zwijgend: ”Niet ophangen, u bent genomineerd voor de beste politicus van het jaar meneer Sørensen” zei een nerveuse mevrouw aan de andere kant.

Ik liet het even tot me doordringen en zei toen: “Dat stel ik niet op prijs” Even was het stil, maar toen ging de mevrouw van de gemeente gewoon door. “U bent één van de drie …” Ik onderbrak haar en zei nogmaals: “Ik stel het niet op prijs en doe niet mee!”

“Oh waarom niet “was de te verwachten vraag. “Omdat ik het doodgewoon niet wil mevrouw” antwoordde ik vaag, want het is oneerlijk om jaren opgekropte woede los te laten op een onschuldige ambtenares.

Het verschijnsel begon in 2004 toen de PvdA en de aan haar verbonden media (vrijwel alles!) nog hun wonden likten, die ontstonden na het optreden van Pim Fortuyn in onze stad. Dat Leefbaar Rotterdam “zooitje” dat de stad bestuurde, kon het in hun ogen natuurlijk niet goed doen, dus moest er een soort tussentijdse beoordeling komen. En ja hoor, de “Politicus van het Jaar” verkiezingen waren geboren. De jury zou bestaan uit “onafhankelijke” journalisten.

De enige journaliste die wat ons betreft het predicaat “onafhankelijk” echt verdiende - Sandra van der Steen van Rijnmond Radio - vertelde me dat ze aanwezig was bij het jureren en een aantal “collega’s” zag, waaronder van Turkse media, die ze nog nooit eerder had gezien. Het resultaat was te verwachten. Had de PvdA de gemeenteraadsverkiezing verloren; deze verkiezingen wonnen ze glansrijk.

Een paar jaar later zag ik de toenmalige wethouder Leonard Geluk door de gang in het stadhuis lopen. “Gefeliciteerd met je toekomstige benoeming tot politicus van het jaar” voorspelde ik hem cynisch en ik legde hem na zij vraagteken gezicht uit. “PvdA of anders links kan nu echt niet meer en Leefbaar al helemaal niet, dus ze moeten iemand uit de huidige coalitie nemen die zo neutraal mogelijk lijkt en dat ben jij dus” Aldus geschiedde een paar maanden later.

Van Heemst fractievoorzitter van de PvdA had ooit de Havenloods zo ver gekregen, dat ze een enquete deden naar de bekendheid van de gemeenteraadsleden: Wie is het bekendste gemeenteraadslid ? De vraagstelling besloeg de hele voorpagina. Toen na enkele weken nog steeds geen uitslag bekend was, heb ik door mijn medewerker laten informeren. En ja hoor, twee weken later stond in een klein kader op pagina vijf dat de drie bekendste gemeenteraadsleden Pastors, Mosch en Sørensen van Leefbaar Rotterdam waren: Dat zet je niet op de voorpagina natuurlijk.

Gezegd moet worden, dat na mijn afzeggen om mee te doen uiteindelijk toch een Leefbaar Rotterdammer politicus van het jaar werd: Maarten Struivenberg. Hij had de ambtenaren van financiën zo vaak op hun ongelijk gewezen, dat echt niemand meer om hem heen kon.

Toen ik tevergeefs genomineerd werd, hadden de organisatoren – ze voelden zelf natuurlijk ook nattigheid - het besluit genomen om de jurering te laten doen door oud-politici; uiteraard geen enkel lokaal politicus bij de jury. Logisch toch dat ik weigerde? Maar mijn lieve vrouw twijfelde een beetje aan m’n oprechtheid. “Vind je het nou echt niet leuk” vroeg ze met een wijntje naast de openhaard? Ik zuchtte en zei: “Lieve schat ik ga ze toch niet de kans geven om me te bellen en dan te zeggen: Sorry, maar u bent het net niet geworden” Mijn vrouw – door de wol geverfd – keek me aan en zei: “Ik begrijp het helemaal”.

Mijn advies is dus afschaffen die “WC eend” verkiezingen. Er is maar één verkiezing die telt en die is om de vier jaar. En de jurering wordt gedaan door de onafhankelijke Rotterdamse bevolking! En met die jury ben ik al 16 jaar zeer tevreden.

Deze column staat ook op www.dagblad010.nl


Ronald Sörensen :
Het is Sandra van Steen en Maarten Struijvenberg.
Deze slordigheden heb ik er op die andere site Dagblad010 net op tijd wel uit gekregen.

vrijdag 30 nov 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Aforismen 4 (en slot): Desiderius Erasmus (circa 1466-1536)


(Door Kees Versteeg)

Frans Timmermans en Mark Rutte zijn de winnaars van de Europese verkiezingen. Je zou hun triomf een lichte comeback van de ‘floor managers’ kunnen noemen. Floor managers zijn bestuurders die macht hebben in de vorm van bevoegdheden en budgetten, en die in een gezond politiek systeem in hoofdlijnen aangestuurd worden door ‘cloud managers’, schrijvers en filosofen, die verantwoording dragen voor het uitdenken van De Ideeën – het geestelijk geraamte van een samenleving. Een volwaardig systeem kent denkers en doeners. Denkers en doeners horen bij elkaar als scheten en bruine bonen.

Maar ons politiek systeem is niet gezond. Sinds de ineenstorting van de Sovjet-Unie in 1989 en de verschijning van het essay ‘Het einde van de geschiedenis’ van Francis Fukuyama, stuiten de denkers op de hoon van de uitvoerende macht. Ze zouden niet meer nodig zijn. Een Amerikaans type burgerlijk liberalisme zou de wereldgeschiedenis hebben gewonnen. ‘Wie een visie heeft, moet op zoek naar een oogarts’, smaalde Mark Rutte herhaaldelijk. Als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel.

Ook Thierry Baudet, een beginnende cloud manager, beginnend want nog zonder serieuze oplossingen maar wel met begrip van de diepe crisis waarin Europa zich bevindt, leed een nederlaag, zij het een lichte. Terecht. We moeten de Europese Unie hervormen, niet verwerpen.

We zijn nog steeds in het voorspel. De roep om cloud managers zal steeds luider gaan klinken. Want dit Europa lijkt nog het meest op de Herald of Free Enterprise, de veerboot die wegvoer van de kade met de boegdeuren nog wijd open. De Britse premier Theresa May, die vandaag haar aftreden bekend maakte, kan erover meepraten. Ook de Tories lijken een zinkend schip, net als Labour trouwens.

Een andere cloud manager die ooit werd afgetroefd door de gevestigde macht, was Erasmus. De katholieke kerk – Het Kartel van de Middeleeuwen – stond hem in de weg. Maar hij deed een lovenswaardige poging om de kerk humaner te maken, en dat in schitterende taal.

De Heilige Geest is neergedaald in de gedaante van een duif, niet als een adelaar of havik.

Niets is goedkoper dan om zich van de ernstigste levensvragen met een dooddoener af te maken.

Men moet het huwelijk eerbiedigen, zolang het nog maar een vagevuur is, maar het ontbinden als het een hel wordt.

Wat een plompe geest! Ik vermoed dat het een Hollander was.

  • Nieuw

  • Reacties