De politicus van het jaar “verkiezingen”: Afschaffen!

7700-de-politicus-van-het-jaar-verkiezingen-afschaffen (Door Ronald Sörensen)

Het gebeurt wel eens, dat je de telefoon opneemt en wordt gefeliciteerd: Daarna blijkt je een echte spekkoper te zijn, want je hebt een enorme korting of een geweldige aanbieding “gewonnen” Dat was de reden, dat ik vrij nors “hartelijk bedankt” zei en de oproep wegdrukte toen ik aan de andere kant “gefeliciteerd” hoorde. Even later ging de zoemer weer over en ik luisterde zwijgend: ”Niet ophangen, u bent genomineerd voor de beste politicus van het jaar meneer Sørensen” zei een nerveuse mevrouw aan de andere kant.

Ik liet het even tot me doordringen en zei toen: “Dat stel ik niet op prijs” Even was het stil, maar toen ging de mevrouw van de gemeente gewoon door. “U bent één van de drie …” Ik onderbrak haar en zei nogmaals: “Ik stel het niet op prijs en doe niet mee!”

“Oh waarom niet “was de te verwachten vraag. “Omdat ik het doodgewoon niet wil mevrouw” antwoordde ik vaag, want het is oneerlijk om jaren opgekropte woede los te laten op een onschuldige ambtenares.

Het verschijnsel begon in 2004 toen de PvdA en de aan haar verbonden media (vrijwel alles!) nog hun wonden likten, die ontstonden na het optreden van Pim Fortuyn in onze stad. Dat Leefbaar Rotterdam “zooitje” dat de stad bestuurde, kon het in hun ogen natuurlijk niet goed doen, dus moest er een soort tussentijdse beoordeling komen. En ja hoor, de “Politicus van het Jaar” verkiezingen waren geboren. De jury zou bestaan uit “onafhankelijke” journalisten.

De enige journaliste die wat ons betreft het predicaat “onafhankelijk” echt verdiende - Sandra van der Steen van Rijnmond Radio - vertelde me dat ze aanwezig was bij het jureren en een aantal “collega’s” zag, waaronder van Turkse media, die ze nog nooit eerder had gezien. Het resultaat was te verwachten. Had de PvdA de gemeenteraadsverkiezing verloren; deze verkiezingen wonnen ze glansrijk.

Een paar jaar later zag ik de toenmalige wethouder Leonard Geluk door de gang in het stadhuis lopen. “Gefeliciteerd met je toekomstige benoeming tot politicus van het jaar” voorspelde ik hem cynisch en ik legde hem na zij vraagteken gezicht uit. “PvdA of anders links kan nu echt niet meer en Leefbaar al helemaal niet, dus ze moeten iemand uit de huidige coalitie nemen die zo neutraal mogelijk lijkt en dat ben jij dus” Aldus geschiedde een paar maanden later.

Van Heemst fractievoorzitter van de PvdA had ooit de Havenloods zo ver gekregen, dat ze een enquete deden naar de bekendheid van de gemeenteraadsleden: Wie is het bekendste gemeenteraadslid ? De vraagstelling besloeg de hele voorpagina. Toen na enkele weken nog steeds geen uitslag bekend was, heb ik door mijn medewerker laten informeren. En ja hoor, twee weken later stond in een klein kader op pagina vijf dat de drie bekendste gemeenteraadsleden Pastors, Mosch en Sørensen van Leefbaar Rotterdam waren: Dat zet je niet op de voorpagina natuurlijk.

Gezegd moet worden, dat na mijn afzeggen om mee te doen uiteindelijk toch een Leefbaar Rotterdammer politicus van het jaar werd: Maarten Struivenberg. Hij had de ambtenaren van financiën zo vaak op hun ongelijk gewezen, dat echt niemand meer om hem heen kon.

Toen ik tevergeefs genomineerd werd, hadden de organisatoren – ze voelden zelf natuurlijk ook nattigheid - het besluit genomen om de jurering te laten doen door oud-politici; uiteraard geen enkel lokaal politicus bij de jury. Logisch toch dat ik weigerde? Maar mijn lieve vrouw twijfelde een beetje aan m’n oprechtheid. “Vind je het nou echt niet leuk” vroeg ze met een wijntje naast de openhaard? Ik zuchtte en zei: “Lieve schat ik ga ze toch niet de kans geven om me te bellen en dan te zeggen: Sorry, maar u bent het net niet geworden” Mijn vrouw – door de wol geverfd – keek me aan en zei: “Ik begrijp het helemaal”.

Mijn advies is dus afschaffen die “WC eend” verkiezingen. Er is maar één verkiezing die telt en die is om de vier jaar. En de jurering wordt gedaan door de onafhankelijke Rotterdamse bevolking! En met die jury ben ik al 16 jaar zeer tevreden.

Deze column staat ook op www.dagblad010.nl


Ronald Sörensen :
Het is Sandra van Steen en Maarten Struijvenberg.
Deze slordigheden heb ik er op die andere site Dagblad010 net op tijd wel uit gekregen.

vrijdag 30 nov 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Trouwringen bij caféruzie

(Door Jim Postma)

Tijdens mijn inmiddels duizenden cafébezoeken in deze stad maakte ik heel wat caféruzies mee. Koning Alcohol was en is daarin meestal de boosdoener. Zo was ik ooit getuige dat in ons bekend café ‘De Schouw’ aan de Witte de Withstraat een barbaarse ruzie ontstond over een gokautomaat. Een toen nog jonge collega van mij, Piet Koster van Het Vrije Volk, werd in het conflict door een brute dronkenman neergeslagen. Met een bloedend gezicht lag hij op de grond.

Pas later bleek dat die lafhartige klap (onze Piet kon zich amper of niet verdedigen) zijn grootste geluk ter wereld werd. Op de gokkast zelf won hij namelijk - zoals zo velen - amper wat of niets. Toen hij op dat moment uitgestrekt lag, ontfermde zich een onbekende schone jonge dame over hem. Zij hielp hem overeind en verzorgde zijn wonden. Het werd liefde op het eerste gezicht. Piet en Vera trouwden later met elkaar, kregen kinderen en het werd tot in de lengte van dagen één groot stralend huwelijk…

Na die gemene rot klap heeft Piet overigens nooit meer op een gokkast gespeeld. Zo wijs was hij wel. Liefde en geluk zijn namelijk nooit te winnen op zo’n duivelse, vaak verslavende, kast. Inmiddels is mijn goede collega van destijds, dus Piet Koster, al weer enkele jaren geleden overleden.

Kemphanen
Recent was ik weer getuige, nu in café Centraal aan de Zwartjanstraat, van zo’n onbenullige caféruzie. Toevallig zat ik met mijn barkruk tussen de twee kemphanen in. Het ging om een gepensioneerde zwaarlijvige slager en een gesjeesde filosoof met een grote grijze bromsnor. De aanleiding van de barruzie was de leesbril van de overigens homofiele slager. Vervolgens gingen zij elkaar uitmaken voor ‘rotte vis’, zoals je ziet in de strips van Astrix en Obelix.

In hun scheldkanonnade werd zelfs God meerdere malen vervloekt. Totdat barkeepster Yvonne de boel probeerde te sussen door te zeggen: ‘God bestaat helemaal niet!’

De beide kemphanen werd hierdoor even de mond gesnoerd. Toen zei Yvonne: ‘God zit in jezelf..’ De filosoof dacht even na en zei toen aarzelend: ‘O, Die zit dus in je hersenen.’

Waarop de slager opnieuw begon met: ‘Dan zit Die zeker niet in jou. Want jij hebt helemaal geen hersenen!’

Nu ontplofte de filosoof tegen de slager, met: ‘Weet je wat jij bent hè. Een vuile vieze ruige varkenspoot.’

Op dat moment stond ‘Ruud de glazenwasser’ op. Een krachtpatser met het figuur van Jerommeke uit Suske en Wiske.

Onderweg naar de café-uitgang sprak hij vredelievend met zijn bekende gulle lach:

‘Heren, heren toch! Ben zo weer terug. Ik ga even twee trouwringen voor jullie halen!’


  • Nieuw

  • Reacties