Fietsers; de Duitse in het bijzonder

7328-fietsers-de-duitse-in-het-bijzonder (Door Ronald Sörensen)

Enkele weken geleden wilde ik invoegen op een t-splitsing. Ik stond net op het fietspad om linksaf te slaan, toen ik een scooter met een noodgang zag aankomen. Even wachten dus, maar ondertussen kwamen er van de andere kant auto’s. Ongewild blokkeerde ik dus het fietspad. Zo’n 60 meter rechts van me kwam een fietser aan, die dus even moest stoppen, maar die op mijn auto sloeg en begon te schelden. Ik zo’n ordinaire autobezitter had het gewaagd een deugende fietser even te laten wachten.

Als ik een paar jonger was geweest en zonder mijn vrouw in de auto had gezeten, was het uitgelopen op een draai om de oren voor meneer de fietser (vrij klein van postuur) Nu ben ik na het invoegen alleen uitgestapt om hem de waarheid te zeggen, maar hij was links afgeslagen. Hij fietste overigens met zijn zoontje? Geweldig voorbeeld dus.

Ik ga niet uitweiden over de wijze waarop mijn generatie, met een fractie van het verkeer van nu, heeft leren fietsen. Van regels voor fietsers lijkt nu vrijwel niets meer over. Midden op straat fietsen, met drie naast elkaar en hand niet uitsteken bij afslaan zijn gemeen goed geworden. Bijna anarchie, want er is één regel: De fietser heeft altijd gelijk. Dat gelijk gaat vaak gepaard met een superieure glimlach als weer een basisregel met voeten wordt getreden door b.v. komende van links voorrang te nemen. Dat is op wegen, waar fietsers en ander verkeer tegelijk gebruik van mogen maken, maar ook op de fietspaden gaat het vaak fout.

In ons zomerverblijfje aan de zeekant is alles per fiets te bereiken. Strand, bossen pittoreske dorpjes zijn met elkaar verbonden via duidelijk aangegeven fietspaden. Helaas, ook daar gaat het veel mis. De e-bike (ik ook) noodt tot veel passeren, maar een gewone fietser is niet altijd bereid daarvoor de ruimte te verschaffen.

Op de fiets lijkt het, moet vooral onderling geconverseerd worden en het liefst naast elkaar. Uren zitten ze in vakantiehuisjes of op terrassen bijeen, maar de conversatie schijn pas op het fietspad goed op gang te komen. Soms wordt bij godsgratie een beetje ingehouden om ruimte te geven en vaak gaat dat met misprijzende blikken gepaard. Ook bij het tegemoet komen willen naast elkaar fietsende weggebruikers ongaarne ruimte geven. Men schuift een centimeter of tien naar rechts of houdt pas op het allerlaatste ogenblijk in; dat laatste vaak zuchtend.

Daarnaast is er de terreur van wielrenners en mountainbikers, die op geen enkele wijze hun snelheid wensen aan te passen. Ze hebben geen bel, dus het passeren gaat onverwachte en maakt je aan het schrikken. Dan heb ik het verder niet over hun meestal zeer onesthetische outfit waarmee ze - moeilijk lopend op speciale schoentjes - een terras bezoeken.

In ons zomerverblijf fietsen ook erg veel Duitsers. Ze zijn te herkennen aan (vaak te kleine) fietshelmen en een eeuwige glimlach (im Holland gibt dass Fahrrad viel Spass) Meestal rijden ze op een huurfiets met een duidelijk nummer. In hun Heimat zijn weinig fietspaden en dat is te merken. Buiten dat ze zich graag groepsgewijs het totale fietspad blokkerend verplaatsen (kleintjes als bij een kudde olifanten in het midden) staan ze ook vaak stil met in hun hand een kaart; niet naast maar op het pad! Voor onze camping ingang staat een grote kaart met alle fietspaden in de omgeving. Heel vaak wordt door die onze Oosterburen bestudeerd, maar weer met de fiets ondertussen het fietspad blokkerend. Gezegd moet worden dat ze zich wel altijd verontschuldigen als je tot afstappen wordt gedwongen. Slechts één keer ben ik boos geworden toen ik – net met moeite een duin beklommen – naar beneden wilde roetsjen, maar het dal versperd zag door Duitse kaartlezers. Op zo’n pad ligt vaak zand dus het remmen is nog gevaarlijk ook. Maar goed, ze verontschuldigden zich en begrepen mijn boze uitleg.

Toen ik na het incident tegen mijn jongere metgezel een opmerking maakte over fietsen en Duitsers, die ook mijn vader had kunnen maken, zag ik dat hij me niet begreep. Voor hem was de Tweede Wereldoorlog allang afgelopen. Bij mij ligt dat heel soms nog anders.

Arie C. Torcque Zaanen :
Tja,... Jeroen, opdelen aan de omliggende landen, NL en Polen b.v. het gekke was of is dat NL bij de gealieerden hoorde en Polen ingedeeld bij Rusland duussss,... Ja meneer ik ben niet zo politiek "onderlegen" als jij, mogelijk ben ik daar tejong voor...... Ach waar praten we over....

donderdag 28 jun 2018

jim postma :
Duitsland-Zuid-Korea (0-2).

'Deutschland ünter alles!'.

'Schade, Schweinsteiger!'.

donderdag 28 jun 2018

Jeroen Waardenburg :
Wij denken dat jij niet geleerd heeft dat was invloedssfeer bepalen tussen oost en west in politieke zin.Opdelen is iets anders tussen de omliggende landen;terug naar je schooltje maar.

woensdag 27 jun 2018

Arie C. Torcque Zaanen :
Beste Jeroen, weinig geleerd over de geschiedenis van WO-ll. Duitsland gesplitst dus opgedeeld 50 % America (?) en 50 % Rusland... meer was er niet te verdelen.

woensdag 27 jun 2018

Jeroen Waardenburg :
Tja Duitsland had men in 1945 op moeten delen aan de omliggende landen.
En fietsers zo komen altijd nog wel is de verkeerde tegen boem onder een auto,ach die arme fietser toch die denkt dat hij/zij alles mag of er geen verkeersregels zijn.

dinsdag 26 jun 2018

Jan Jansen :
Met Leefbaar aan het roer is het er in Rotterdam ook niet beter op geworden. Als oplossing voor het fietsen op de Oude Binnenweg is er een bord geplaatst dat het is toegestaan. Echt waar. En om 'tegen het verkeer in fietsen' aan te pakken schildert men witte streepjes op het fietspad, zodat het nu legaal is.

Als dat wordt bedoeld met handhaven... hahahahahaha!

dinsdag 26 jun 2018

jim Postma :
Zat afgelopen wk-voetbal te kijken in hartje centrum Tsjechisch Praag, naast een jong stelletje van zo in de twintig. Zij bleek een Spaanse te zijn. Hij een vol bloedige Duitser.

Mexico scoort: 0 - 1. Kon het niet helpen, maar van blijdschap klapte ik aan de bar uit volle borst.

Zijn Spaanse metgezel begreep mij volledig. Daarna, beleave it or not, kreeg ik enigszins wroeging. Mijn jonge Duitse tv-kijkende metgezel klopte ik op een gegeven moment op zijn rug en zei op dat moment ietwat troostend:

'Deutsland bleibt über alles, in der letste minut, seconde und so weiter...".


Daarna volgde Zweden-Duitsland en inderdaad in de laatste minuut, seconde, (Zweden-Duitsland) 1-2. Dat Zweden toen ook nog een geheide strafschop werd onthouden, was te danken wederom aan de bekende Duitse speler 'SCHWEINSTEIGER!"

Toch blijven 'mijn Duitse freunde', in deze 'SCHWEINSTEIGERS'.

Blijft in deze dan toch nog net iets anders dan de bekende 'Schweinehunden!'.

Waarvan dus ook akte!

maandag 25 jun 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Militairen ‘blauw ‘ op straat


Gratis ochtendkrant Metro kopte gisteren:
‘Politie zal straks ‘nee’ moeten zeggen’.
En: De werkdruk bij de politie is zo hoog,
dat het aantal overtredingen van de
Arbeidswet dit jaar zal uitkomen op 200.000.

Gevolg: Politiemensen stukken minder gemotiveerd,
te hoge werkdruk leidt tot stress, burn-outs en
aantal ziekmeldingen onder onze wethandhavers
neemt alarmerende vormen aan.

Met nu zo’n 1100 nieuwe agenten erbij en dure
langdurige opleidingen, blijft het landelijke
Nationale Politiekorps dweilen met de kraan open.

Interview met hoofdagent: ‘Wat je alleen wel ziet,
Is dat de burgers langer moeten wachten op een
aangifte die ze hebben gedaan. En ze zullen minder
blauw op straat zien?’

Nog minder blauw op straat? Nog langer wachten
voor de burgers op aangiften? Kan het nog gekker.

De misdaad, zeker de zware criminelen tieren
tegenwoordig zo welig als nooit te voren. Gelegenheid
maakt de dief. Pakkansen steeds kleiner, de
veiligheid op straat en in het verkeer nemen
intussen eveneens alarmerende vormen aan.

Waarom op korte termijn geen militairen tijdelijk
betrekken als noodagent nu de nood het hoogst is.
Wat doen militairen eigenlijk in vredestijd?
Oefenen in de kazerne, in het bos, op het strand
En waarom dus niet direct op straat en in het verkeer?

Met zeer effectieve korte opleidingen tot agent, overal
direct inzetbaar, van terrorismebestrijding tot
invallen bij zware criminelennesten.

Simpel zolang de nood het hoogst is tijdelijk
met een het wisselen van een
groen naar een ‘blauw’ uniform. Met daarbij een
besparing van honderden miljoenen euro’s.

En anders, Opstelten zei het al in alle toonaarden:
'Blauw op straat,
meer blauw op straat,
nog meer blauw op straat.’

Allemaal, allemaal, hartstikke blauw op straat!


Jim Postma.

  • Nieuw

  • Reacties