Beton

7225-beton (Door Henk Weltevreden)

Noord-Korea met de oorlogszuchtige taal van leider Kim Jong-Un, net als die van Donald Trump, staan al wekenlang wereldwijd op alle voorpagina’s. Zeker met de zeer verrassende ontmoetingsafspraak van de twee ‘grommende honden’ binnenkort in dit wereldtheater. Auteur Henk Weltevreden publiceerde intussen menig boek over dit Noord-Koreaanse Schiereiland, terwijl het grote interne mysterie boven het totaal geïsoleerde land blijft hangen. Weltevreden heeft ook vanuit Rotterdam menige reis georganiseerd naar het grote onbekende land. Hierbij een van zijn reisverhalen.

Reisverhaal

Juni 2002 is een hete maand in Azië. Vandaag speelt Zuid-Korea op het WK voetbal in Seoul de halve finale tegen Turkije. Noord-Korea kijkt jaloers toe. Ik sta op de zwaarbewaakte grens in Noord-Korea op schootsafstand van de vijand Zuid-Korea.

De standaard van zijn telescoop staat scheef. Generaal Hong Chong Yong verschuift opnieuw de houten driepoot. Met gebogen rug tuurt hij de heuvels af op zoek naar de vijand aan de zuidkant van de militaire scheidslijn. Op nog geen 800 meter lopen Zuid-Koreanen en Amerikanen.

Vanochtend reed de generaal met me mee vanuit Pyongyang, als een militaire gids, voor de veiligheid, een overste buiten dienst. Zijn bruine pet is een fikse maat te groot. Een Noord-Koreaanse pannenkoek. Hong Chong Yong heeft keurig gepoetste schoenen en een streepje snor van hoogstens vijf millimeter. Dat stelt me gerust.

‘Ze spelen tegen de Turken,’ zeg ik, ‘om de derde plaats, de Koreanen van Seoul, ze hebben een keiharde verdediging.’

Mister Ri, mijn staatsgids lacht minzaam en kijkt me voorzichtig aan alsof hij mijn opmerking niet vertrouwt. Hij zwijgt.

‘Gus Hit-Link?’ mompelt Hong Chong Yong. De Grote Voetbal Leider. Guus Hiddink is de coach van Zuid-Korea. Waarom een Nederlander, zal Hong Chong zich afvragen.

Het is vooral Hong Chong die door de telescoop wil gluren naar het Zuiden, ook al doet hij dit wekelijks, waarschijnlijk al jaren, maar vandaag is een speciale dag. De man kan er niet genoeg van krijgen, alsof hij geen voorzet, geen penalty wil missen van de wedstrijd. Generaal Hong is klaar voor het Gouden Doelpunt.

Vanaf deze plek is de anti-tankwal, de betonnen muur het best te zien. Vanaf 1977 werd er door het Zuiden gebouwd aan deze verdedigingsmuur van meer dan twee-honderd-veertig kilometer lang, om de Noord-Koreaanse tanks tegen te houden mochten ze onverwacht aanvallen.

Tonnen beton als een stijf lint door verlaten heuvels. Een lange witte streep in de verte, dat moet 'm zijn, maar er galmen vooral propaganda flarden uit honderden luidsprekers vanuit het Zuiden, zwevende klanken boven het dampend struikgewas, een vierkwartsdreun, westerse rockmuziek rond de Zuid-Koreaanse observatieposten, straks gemengd met voetbalcommentaar.

‘Stomme Seoul poppen,’ murmelt de generaal. Hij draait aan het oculair, scherpt de focus en schuift zijn pet naar achteren.

‘Hit-Link, marionetten,’ zegt mister Ri. ‘Kijk daar bij die vlag... Ze zien ons ook vanuit Zuid.’

‘Guus Hiddink begint,’ zeg ik en probeer het vleugje trots in mijn stem te onderdrukken. ‘Ik zie trouwens weinig muur.’

Mister Ri reageert geprikkeld, alsof-ie het bouwwerk met eigen hand heeft gebouwd en ik dat betonmonster niet genoeg waardeer.

‘Hij is acht meter hoog,’ zegt hij kortaf. ‘En negentien meter breed aan de basis, zeven meter op de top. Daar, ziet u dat dan niet?’

Ik pak een telescoop en schuif de driepoot uit elkaar. Generaal Hong draait het prisma van mijn telescoop scherp.

‘Gus Hit-Link begonnen?’ vraagt de generaal.

Mister Ri fluistert wat in het oor van Hong Chong. De generaal knikt en wijst naar rechts, naar het westen. Ik verschuif mijn kijker.

‘What sound?’ vraagt generaal Hong. Hij houdt zijn vinger tegen zijn oor en wijst naar luidsprekers in het Zuiden.

‘Welke muziek draaien ze?’ vraagt mister Ri.

‘Westcoast,’ verzin ik. ‘Dat is pure Westcoast muziek uit Miami.’

Mister Ri glimlacht en vertelt mijn spontane inzicht trots door aan de generaal en hij schrijft het op. Hong glimlacht. Op dit balkon staat kennis, westerse kennis die het geheim van de Seoul marionetten aan Pyongyang zal verklappen. We glimlachen alle drie. Ik klop de generaal op zijn rug, en nog een keer, nu iets steviger, alsof we een overwinning vieren. Dan drukt hij zich tegen me aan, zijn sterke vuisten fors om mijn schouder, een beetje balorig als een jongensverbond. Hong ruikt naar knoflook, zijn vette zwarte haar plakt tegen mijn oor. We schateren. Wij zijn voor de Turken. Weg met Seoul!

Generaal Hong tuurt nog steeds door zijn kijker. Heel voorzichtig, onbewust, met tussenpozen schommelt zijn hoofd lichtjes zonder dat hij het wil op het ritme van de muziek uit de Amerikaanse speakers.

De rock-’n-roll galmt aan de horizon, vlagen geluid ebben weg, komen weer op en verdoezelen het snelste doelpunt ooit gescoord op een WK. De Turken staan met 1-0 voor.

© Henk Weltevreden (2018) Foto hieronder.

Jeroen Waardenburg :
Volgens de berichten wil de kleine raketman niet meer praten en wat drinken met de Donald baas van de VS. Gaat niet lukken ;filmen in de heilstaat volks concentratiekamp Noord Korea lukt altijd wel maar tussen de raketman en de Donald neen het zit er niet in.

Als men de altijd gekleurde berichten moet geloven.

woensdag 16 mei 2018

Jim Postma :
In 2010 had ik het grote genoegen en de eer om samen met Henk Weltevreden in 'Alice in Wonderland' (de cynische bijnaam) te zijn. Noord-Korea dus. Tot nu toe een van mijn meest wonderbaarlijke reizen op deze planeet.
Toen mocht je beslist - op straffe van...- geen enkel militair object, noch militair fotograferen of filmen.
Hoe is het je dan toch weer gelukt Henk?

donderdag 03 mei 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Kalifaat Rotterdam

In het nog nieuw op te richten Kalifaat Rotterdam zijn
Inmiddels twee sjeiks benoemd in vol ornaat en glorie.

Als eerste sjeik Ronald Sörensen – ook bekend van
Leefbaar Kalifaat Rotterdam - met zijn nieuwe
naam als sjeik Sör Ali Ben Hari.

En als tweede sjeik Jim Postma, hoofd van de
Kopstoottroepen, alias sjeik Jim Ben Arie Kanarie.

Ter introductie brengen beide sjeiks vast de
volgende boodschappen voor alle Kalifaatgangers.


Sjeik SÖr Ali Ben Hari: ‘Willen jullie
meer Rotterdammers,
of minder Rotterdammers.’


Sjeik Jim Ben Arie Kanarie: ‘Geen gezeik in ons rijk,
iedereen even rijk.’

(Volgens: Cake op de Ajatollahweek).

Fotoredactie: Mishu Westerveld/Rinus Vuik.

JP.


  • Nieuw

  • Reacties