Weg ziekenhuisbed

7191-weg-ziekenhuisbed (Door Frank Drion)

Wij maken wel grapjes over de situatie in het Verenigd Koninkrijk, waar de bedden op de bon schijnen te zijn. Met als argument de jaarlijkse griepgolf. Maar de situatie in Groot Rotterdam is echt niet beter. Recent werd er nog een patiënt geweigerd omdat er geen bed meer beschikbaar was in Erasmus MC. En het wordt steeds een beetje minder. Huisartsen weten niet waar ze de patiënten naar toe moeten sturen. Het is mij overkomen, dat de huisarts moest ‘rondventen’ en de ambulance pas op het laatste moment te horen kreeg naar welk ziekenhuis we gingen. Jammer genoeg was het Havenziekenhuis, tot groot verdriet van velen, toen al definitief gesloten.

Restaurant met geweldig uitzicht op de Maas is binnenkort ook exit

Sinds de sluiting van het Havenziekenhuis is het aantal bedden fors terug gelopen en dat gaat zeker nog verder. Het ziekenhuis is omgedoopt tot ‘Havenpolikliniek’ zolang als het duurt. De Erasmus groep neemt dit soort besluiten in haar onmetelijke wijsheid. En laat de patiënten opdraaien voor de gevolgen. Dat er in veel gemeenten nog nauwelijks plaatsen in verpleeghuizen zijn, hebben we te danken aan jaren bezuinigingen. Het sluiten van verpleeghuizen met als argument: “omdat de mensen toch thuis blijven”. Volledig gebrek aan inzicht in de groei van het aantal ouderen die thuis wonen, maar ook ziek kunnen worden en dan toch ergens een bed nodig hebben. Oud zorgmedewerkers zijn weggestuurd, de managers zitten er nog en de zorg is veranderd in ‘ophokken’ en zoethouden. Resultaat de doorstroming licht plat. Bij het voormalig Havenziekenhuis, nu ‘Havenpolikliniek’, wordt nu ook het ‘top’ restaurant, waar iedereen zo hoog over opgaf, gesloten voor publiek en personeel. Dat is allemaal luxe, waar je niets mee op schiet, nietwaar. Personeel neemt voortaan gewoon een trommeltje brood mee. De bezoeker eet die kroket maar ergens anders. Het lijkt dat management en raden van bestuur verblind door dollartekens het grootste gevaar gaan vormen voor de medische zorg in Groot Rotterdam. Wie roept ze een halt toe? Overigens blijf ik van mening dat de dijken versterkt moeten worden.

frank@drion.info


Arie C. Torcque Zaanen :
"Wie roept ze een halt toe? Overigens blijf ik van mening dat de dijken versterkt moeten worden." Tja meneer Drion ik zou die dijken maar verzwakken, het water staat de meeste mensen al tot aan hun lippen en daar is Jantje Brink zelfs niet gevraagd om z'n vinger in het gaatje te stoppen .

donderdag 19 apr 2018

Jeroen Waardenburg :
Tja heek die zogenaamde NL medische zorg gezondheid zorg noemen ze dat links laten liggen.Velen gaan al naar Vlaanderen en Duitsland,daar heb je nog de normale echte gezondheidszorg,waar de man/vrouw telt.En ze hebben nog goede doktoren en medisch personeel ook.En hier laat maar;in de dodenkazerne Leeuwenhoek worden de mensen die hier het land op gebouwd hebben mishandeld;tja dat ga je krijgen als je beschaafden en barbaren bij elkaar stop. Niet doen!!!!!

woensdag 18 apr 2018

Schrijf uw reactie








Type de code over:


Social media

KOPSTOOT

Leve onze grote vriend ‘Den Dood’


De zon komt op, op en op. En duikt weer onder.
Al miljarden jaren lang. De zon is eeuwig.
De zon komt op, op en op en duikt weer onder.
Al biljoenen jaren lang. Onze zon is oneindig.

Alleen wij stervelingen
– zij die sterven gaan, groeten U -
leven
geen fractie met duizenden nullen
achter de komma van een seconde.

Zelfs de arme eendagsvlinder
is stukken beter af dan wij.

Na zo’n kleine honderd jaar (in mensenjaren)
is ons leven op. Op is op, nietwaar?
In een flits van een gebroken zonnestraal.

Voor ‘Den Dood’ hoeft niemand meer te vrezen.
Onze ‘Vriend Den Dood’ is de grote bevrijder
van onze aardse, soms helse, kommer en kwel.

Het is ‘Mister en Missis Ouderdom’
die wij moeten vrezen.
Zo geniepig, zo snel,
met al hun gebreken en pijnen.
Geen ontsnappen aan. Voor rijk noch arm.

Hoe ouder en ouder, hoe stokouder,
hoe groter onze angsten.
Om tenslotte als verscheurd perkamentpapier
te verschrompelen
onder die schijnbare meedogenloze,
harteloze koperen ploert.

De mens komt op, op en op.
En duikt weer onder.
Een mensenleven lang.

Zie onze bevrijder.
Leve onze grote vriend ‘Den Dood’.


Jim Postma


  • Nieuw

  • Reacties